– Jak mogli to zrobi\u0107? – Grigorij nerwowo kr\u0105\u017cy\u0142 po kuchni, machaj\u0105c r\u0119kami. – Raz pomyli\u0142 si\u0119 z raportem i koniec! Wyrzucili go jak psa! A Pietrow tyle razy namiesza\u0142, a nic z tego, siedzi w miejscu.<\/p>\n\n\n\n
Marina w milczeniu sieka\u0142a cebul\u0119 na barszcz, staraj\u0105c si\u0119 nie podnosi\u0107 wzroku. Ka\u017cde s\u0142owo m\u0119\u017ca rozbrzmiewa\u0142o w jej g\u0142owie jak t\u0119py b\u00f3l. Zna\u0142a prawd\u0119 \u2013 wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bw ostatnich miesi\u0105cach Grigorijowi udawa\u0142o si\u0119 bawi\u0107 w pracy zamiast wykonywa\u0107 swoje obowi\u0105zki.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Szef to kompletny \u0142ajdak! \u2013 kontynuowa\u0142 Grigorij. \u2013 Dwadzie\u015bcia lat w firmie i ani \u015bladu! M\u00f3g\u0142by zrozumie\u0107 sytuacj\u0119, gdyby dosta\u0142 drug\u0105 szans\u0119. Nie, od razu si\u0119gn\u0105\u0142 po n\u00f3\u017c!<\/p>\n\n\n\n
N\u00f3\u017c w d\u0142oniach Mariny zamar\u0142 nad desk\u0105 do krojenia. Tak bardzo chcia\u0142a powiedzie\u0107 mu prawd\u0119, wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce raporty nie pisz\u0105 si\u0119 same, \u017ce klienci nie b\u0119d\u0105 czeka\u0107, a\u017c sko\u0144czy kolejny poziom swojej ulubionej gry strategicznej. Ale s\u0142owa utkn\u0119\u0142y jej w gardle.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 A Smirnow! \u2013 G\u0142os Grigorija stawa\u0142 si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejszy. \u2013 Ile razy go ratowa\u0142em! Pami\u0119tasz, jak w zesz\u0142ym roku spieprzy\u0142 prezentacj\u0119? Kto wzi\u0105\u0142 na siebie win\u0119? Ja! A teraz nie powiedzia\u0142 nawet s\u0142owa w mojej obronie!<\/p>\n\n\n\n
Marina od\u0142o\u017cy\u0142a n\u00f3\u017c i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do m\u0119\u017ca. W jego oczach malowa\u0142 si\u0119 autentyczny b\u00f3l, co jeszcze bardziej pogorszy\u0142o sytuacj\u0119. Naprawd\u0119 nie rozumia\u0142, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eGriszo\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a cicho \u2013 \u201emo\u017ce warto zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym, \u017ce\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
– O co? – przerwa\u0142 jej ostro. – O moje poczucie winy? Pracowa\u0142em tam jak szalony! By\u0142em w pracy codziennie!<\/p>\n\n\n\n
Marina przygryz\u0142a warg\u0119. Tak, by\u0142 w pracy codziennie. Ale co tam ostatnio robi\u0142? Marina wr\u00f3ci\u0142a do warzyw.<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, co jest najbardziej obra\u017aliwe? – Grigorij opad\u0142 na krzes\u0142o, wpatruj\u0105c si\u0119 w pod\u0142og\u0119. – Nikt mi nawet nie podzi\u0119kowa\u0142 za te wszystkie lata. Po prostu mnie skre\u015blili, jakbym nigdy tam nie by\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Marchewki rozpada\u0142y si\u0119 na nier\u00f3wne kawa\u0142ki pod no\u017cem Mariny. Jej r\u0119ce trz\u0119s\u0142y si\u0119 z napi\u0119cia. Chcia\u0142a wspiera\u0107 m\u0119\u017ca, ale jak mog\u0142a to zrobi\u0107, wiedz\u0105c, \u017ce sam si\u0119 do tego doprowadzi\u0142?<\/p>\n\n\n\n
\u201eGriszo\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Marina, odk\u0142adaj\u0105c n\u00f3\u017c \u2013 \u201emo\u017ce czas zacz\u0105\u0107 szuka\u0107 czego\u015b nowego? Siedzenie w domu to nie rozwi\u0105zanie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jasne, \u017ce szukam! \u2013 odpowiedzia\u0142 zirytowany. \u2013 Ale wszystkie oferty s\u0105 jako\u015b nieadekwatne. Albo pensja jest \u015bmieszna, albo grafik nieregularny, albo kadra kierownicza m\u0142oda \u2013 nie mo\u017cemy si\u0119 dogada\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Tak min\u0105\u0142 pierwszy miesi\u0105c. Potem drugi. Ka\u017cdego ranka Grigorij udawa\u0142, \u017ce aktywnie szuka pracy, przegl\u0105da\u0142 portale z ofertami pracy, ale za ka\u017cdym razem znajdowa\u0142 pow\u00f3d, \u017ceby odrzuci\u0107 ofert\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePatrz\u201d \u2013 pokaza\u0142 Marinie ekran tabletu \u2013 \u201ewymagaj\u0105 do\u015bwiadczenia z nowymi programami. Gdzie mog\u0119 je zdoby\u0107? Najpierw musz\u0119 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w kursach, a to kosztuje pieni\u0105dze i czas\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo zapisz si\u0119 na kurs\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a cierpliwie Marina. \u201eMog\u0119 za to zap\u0142aci\u0107, to inwestycja w nasz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Kto gwarantuje, \u017ce po kursach ci\u0119 przyjm\u0105? – Grigorij pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105. – Nie, potrzebujemy czego\u015b bardziej niezawodnego.<\/p>\n\n\n\n
Miesi\u0105ce zamieni\u0142y si\u0119 w lata. Marina pracowa\u0142a na dw\u00f3ch etatach \u2013 g\u0142\u00f3wnym w biurze firmy zarz\u0105dzaj\u0105cej i dorywczo jako t\u0142umaczka wieczorami. Pieni\u0119dzy starcza\u0142o jej na \u017cycie, ale musia\u0142a zapomnie\u0107 o nowych meblach i wakacjach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eS\u0142uchaj\u201d \u2013 zaczyna\u0142a kolejn\u0105 rozmow\u0119 \u2013 \u201ejest tu dobry wakat w firmie budowlanej. Pensja jest przyzwoita, blisko domu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Budownictwo? \u2014 Grigorij skrzywi\u0142 si\u0119. \u2014 To praca fizyczna. Bol\u0105 mnie plecy, pami\u0119tasz? A co to za zaw\u00f3d? Ca\u0142e \u017cycie nosisz beton?<\/p>\n\n\n\n
Marina milcza\u0142a. Pami\u0119ta\u0142a czasy, gdy Grigorij potrafi\u0142 gra\u0107 w tenisa godzinami, a plecy bola\u0142y go dopiero po kolejnej nocy przy komputerze.<\/p>\n\n\n\n
Po dw\u00f3ch latach cierpliwo\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a si\u0119 ko\u0144czy\u0107. Siedz\u0105c w przytulnej kawiarni naprzeciwko swojej przyjaci\u00f3\u0142ki Swiet\u0142any, Marina w ko\u0144cu zdecydowa\u0142a si\u0119 by\u0107 szczera.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, Swieta\u201d \u2013 powiedzia\u0142a ze zm\u0119czeniem, mieszaj\u0105c kaw\u0119 \u2013 \u201egdyby to mieszkanie nie by\u0142o moje przed \u015blubem, nie wiem nawet, gdzie by\u015bmy teraz byli. Na pewno nie by\u0142oby nas sta\u0107 na sp\u0142at\u0119 kredytu hipotecznego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 ze wsp\u00f3\u0142czuciem:<\/p>\n\n\n\n
– I nadal nie dzia\u0142a?<\/p>\n\n\n\n
\u201eOn szuka odpowiedniego stanowiska\u201d \u2013 Marina u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 gorzko. \u201eSzuka\u0142 odpowiedniego stanowiska od dw\u00f3ch lat. A ja poci\u0105gam za wszystkie sznurki\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, ale nic nie powiedzia\u0142a. Co mo\u017cesz powiedzie\u0107? Ka\u017cda kobieta wybiera swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru Marina przygotowywa\u0142a obiad, gdy Grigorij wszed\u0142 do kuchni z powag\u0105. Usiad\u0142 przy stole i odchrz\u0105kn\u0105\u0142, jakby przygotowywa\u0142 si\u0119 do wa\u017cnego og\u0142oszenia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eS\u0142uchaj\u201d \u2013 zacz\u0105\u0142, wyg\u0142adzaj\u0105c serwetk\u0119 \u2013 \u201etak to wygl\u0105da. Andriej \u017ceni si\u0119 za miesi\u0105c. Mama dzwoni\u0142a i powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bmam da\u0107 po\u0142ow\u0119 pieni\u0119dzy na organizacj\u0119 \u015blubu.<\/p>\n\n\n\n
Marina zamar\u0142a z chochl\u0105 w d\u0142oniach. Barszcz nadal bulgota\u0142 na kuchence, ale ona zdawa\u0142a si\u0119 go nie s\u0142ysze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?\u201d zapyta\u0142a cicho, powoli odwracaj\u0105c si\u0119 w stron\u0119 m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No, \u015blub mojego brata \u2013 Grigorij unika\u0142 jej wzroku. \u2013 Widzisz, to wa\u017cne wydarzenie dla ca\u0142ej rodziny. Mama ju\u017c wszystko zaplanowa\u0142a, zarezerwowa\u0142a restauracj\u0119, sukni\u0119 panny m\u0142odej\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Grisza, – Marina odstawi\u0142a chochl\u0119 i usiad\u0142a naprzeciwko m\u0119\u017ca, – Czy twoja matka wie, \u017ce dwa lata nie pracowa\u0142e\u015b? Sk\u0105d masz na to pieni\u0105dze?<\/p>\n\n\n\n
– A co ma do tego praca? – Grigorij zacz\u0105\u0142 si\u0119 denerwowa\u0107. – M\u00f3wimy o rodzinie, o moim bracie! Nie rozumiesz?<\/p>\n\n\n\n
– Rozumiem, \u017ce nie mamy pieni\u0119dzy! – G\u0142os Mariny sta\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bniejszy. – Zapracowuj\u0119 si\u0119 na \u015bmier\u0107, \u017ceby zap\u0142aci\u0107 rachunki i kupi\u0107 jedzenie, a ty mi opowiadasz o weselach!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No i o to chodzi! \u2013 Grigorij podskoczy\u0142. \u2013 Zn\u00f3w o pieni\u0105dzach! Tylko o tym my\u015blisz! A rodzina, wi\u0119zy rodzinne \u2013 to dla ciebie nic nie znaczy?<\/p>\n\n\n\n
– Nie przekr\u0119caj! – oburzy\u0142a si\u0119 Marina. – My\u015bl\u0119 o rzeczywisto\u015bci! O tym, jak my sami powinni\u015bmy \u017cy\u0107!<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie kochasz mnie\u201d \u2013 powiedzia\u0142 ponuro Grigorij, siadaj\u0105c z powrotem na krze\u015ble. \u201eWa\u017cniejsze jest dla ciebie liczenie groszy ni\u017c wspieranie m\u0119\u017ca w trudnych chwilach\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Jakiego trudnego momentu? – Marina nie mog\u0142a si\u0119 oprze\u0107. – Trudny moment trwa ju\u017c dwa lata!<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli mnie kochasz, sprzedaj samoch\u00f3d i daj mi pieni\u0105dze na \u015blub mojego brata\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Grigorij cicho, ale stanowczo, patrz\u0105c jej prosto w oczy.<\/p>\n\n\n\n
Marina otworzy\u0142a usta, ale nie wydoby\u0142a z siebie ani jednego s\u0142owa. Samoch\u00f3d by\u0142 jej jedyn\u0105 rado\u015bci\u0105, sposobem na dotarcie do pracy bez zgie\u0142ku i po\u015bpiechu komunikacji miejskiej.<\/p>\n\n\n\n
– Zwariowa\u0142e\u015b? – wydysza\u0142a w ko\u0144cu. – Jak mog\u0142e\u015b tak powiedzie\u0107? Utrzymuj\u0119 ci\u0119 od dw\u00f3ch lat! Pracuj\u0119 od dw\u00f3ch lat, a ty siedzisz w domu!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zn\u00f3w si\u0119 zacz\u0119\u0142o! \u2013 Grigorij machn\u0105\u0142 r\u0119kami. \u2013 Zawsze mi to wciskasz! My\u015blisz, \u017ce by\u0142o mi \u0142atwo? My\u015blisz, \u017ce to mi\u0142e wiedzie\u0107, \u017ce \u017cona mnie wspiera?<\/p>\n\n\n\n
– To do roboty! – krzykn\u0119\u0142a Marina. – I nie \u017c\u0105daj, \u017cebym sprzeda\u0142a sw\u00f3j samoch\u00f3d za twoich bliskich!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To nie s\u0105 tylko krewni! \u2013 oburzy\u0142 si\u0119 Grigorij. \u2013 To m\u00f3j m\u0142odszy brat! Zawsze mnie podziwia\u0142, a co ja teraz powiem? \u017be moja \u017cona jest chciwa i nie daje mi pieni\u0119dzy?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nie jestem chciwa! \u2013 G\u0142os Mariny si\u0119 za\u0142ama\u0142. \u2013 To moja w\u0142asno\u015b\u0107! Kupi\u0142am samoch\u00f3d za w\u0142asne pieni\u0105dze przed \u015blubem!<\/p>\n\n\n\n
\u201eWasze prawa w\u0142asno\u015bci nic mnie nie obchodz\u0105!\u201d \u2013 warkn\u0105\u0142 Grigorij. \u201eChodzi o honor rodziny! O to, \u017ceby m\u00f3j brat wspomina\u0142 sw\u00f3j \u015blub jako \u015bwi\u0119to, a nie ha\u0144b\u0119!\u201d<\/p>\n\n\n\n
– Jakiego wstydu? – Marina nie zrozumia\u0142a. – Co ma z tym wsp\u00f3lnego wstyd?<\/p>\n\n\n\n
– I wszyscy b\u0119d\u0105 wiedzie\u0107 – starszy brat nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107! – Grigorij kr\u0105\u017cy\u0142 po kuchni. – Mama ju\u017c wszystkim powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bp\u0142ac\u0119 po\u0142ow\u0119. Wyobra\u017casz sobie, jak b\u0119d\u0119 wygl\u0105da\u0142?<\/p>\n\n\n\n
\u201eA jak wygl\u0105dam, nios\u0105c na plecach doros\u0142ego m\u0119\u017cczyzn\u0119?\u201d Marina nie mog\u0142a si\u0119 powstrzyma\u0107. \u201eNie przeszkadza ci to?\u201d<\/p>\n\n\n\n
– \u015alub mojego brata jest wa\u017cniejszy ni\u017c twoje kaprysy! – warkn\u0105\u0142 Grigorij. – To rodzina! Andriej Junior, zawsze by\u0142em za niego odpowiedzialny!<\/p>\n\n\n\n
– To we\u017a na siebie t\u0119 odpowiedzialno\u015b\u0107 i id\u017a zarabia\u0107 pieni\u0105dze! – krzykn\u0119\u0142a Marina. – I nie pro\u015b \u017cony!<\/p>\n\n\n\n
– Dobrze! – Grigorij skierowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia. – Skoro tak wygl\u0105dasz, to \u017cyj sam! Zobaczysz, jak to jest by\u0107 samemu!<\/p>\n\n\n\n
Drzwi zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z og\u0142uszaj\u0105cym hukiem. Marina stan\u0119\u0142a na \u015brodku kuchni i nagle zda\u0142a sobie spraw\u0119 \u2013 to ju\u017c koniec. Przez te dwa lata co\u015b w niej w ko\u0144cu p\u0119k\u0142o. Mi\u0142o\u015b\u0107, nadzieja, cierpliwo\u015b\u0107 \u2013 wszystko leg\u0142o w gruzach.<\/p>\n\n\n\n
Posz\u0142a do sypialni i zacz\u0119\u0142a pakowa\u0107 rzeczy Grigorija. Koszule, spodnie, jego ulubiona bluza \u2013 wszystko by\u0142o starannie spakowane do toreb.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Grigorij wr\u00f3ci\u0142 rano do domu, torby czeka\u0142y na niego na progu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOdejd\u017a\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnie Marina. \u201eNie wracaj. Pomy\u015bl, jak pom\u00f3c bratu samemu zap\u0142aci\u0107 za wesele\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Grigorij sta\u0142 zdezorientowany, patrz\u0105c to na walizki, to na \u017con\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eM\u00f3wisz powa\u017cnie?\u201d mrukn\u0105\u0142. \u201eNiszczysz rodzin\u0119 dla pieni\u0119dzy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie z powodu pieni\u0119dzy\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Marina, nie podnosz\u0105c wzroku. \u201eBo przesta\u0142e\u015b by\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0105. Bo \u017c\u0105dasz ode mnie niemo\u017cliwego, a sam nie chcesz kiwn\u0105\u0107 palcem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarina, pomy\u015bl o tym…\u201d zacz\u0105\u0142 Grigorij, ale przerwa\u0142a mu gestem.<\/p>\n\n\n\n
– Ju\u017c o tym my\u015bla\u0142em. My\u015bla\u0142em o tym przez dwa lata. Do\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Grigorij wzi\u0105\u0142 torby i wyszed\u0142, nawet nie pr\u00f3buj\u0105c przekona\u0107 \u017cony. Mo\u017ce sam zrozumia\u0142, \u017ce przekroczy\u0142 granic\u0119.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 roku min\u0119\u0142o niepostrze\u017cenie. Marina ze zdumieniem odkry\u0142a, jak \u0142atwo oddycha\u0107 w pustym mieszkaniu. Nie trzeba by\u0142o wys\u0142uchiwa\u0107 nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 narzeka\u0144 na niesprawiedliwo\u015b\u0107 \u015bwiata, nie trzeba by\u0142o usprawiedliwia\u0107 ka\u017cdego wydanego grosza. A ostatnio Marina dosta\u0142a nawet awans w pracy.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 zrobi\u0142a, by\u0142 remont \u2013 po\u0142o\u017cy\u0142a jasn\u0105 tapet\u0119, kt\u00f3r\u0105 Grigorij zawsze krytykowa\u0142, i kupi\u0142a nowe meble do salonu. Mieszkanie odmieni\u0142o si\u0119 i sta\u0142o si\u0119 prawdziwym domem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWygl\u0105dasz \u015bwietnie\u201d \u2013 zauwa\u017cy\u0142a Swiet\u0142ana podczas ich kolejnego spotkania w kawiarni. \u201eWygl\u0105dasz m\u0142odziej!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Marina, odk\u0142adaj\u0105c broszur\u0119 biura podr\u00f3\u017cy \u2013 \u201emy\u015bl\u0119 o Grecji na lato. Zawsze marzy\u0142am, \u017ceby tam pojecha\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A masz pieni\u0105dze?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Wyobra\u017a sobie, tak! \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119 Marina. \u2013 Okazuje si\u0119, \u017ce o wiele \u0142atwiej jest \u017cy\u0107 bez bezrobotnego paso\u017cyta. Media s\u0105 ta\u0144sze, potrzebuj\u0119 tylko jedzenia, a moja pensja wystarcza teraz na co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko przetrwanie. Plus podwy\u017cka!<\/p>\n\n\n\n
Swiet\u0142ana pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ale m\u00f3g\u0142by zosta\u0107, gdyby po prostu poszed\u0142 do pracy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMog\u0142am\u201d, zgodzi\u0142a si\u0119 Marina. \u201eAle nie chcia\u0142am. Wiesz, czasami w \u017cyciu trzeba pozby\u0107 si\u0119 balastu, nawet je\u015bli to trudne. Zbyt d\u0142ugo nosi\u0142am w sobie to, co mnie ci\u0105gn\u0119\u0142o w d\u00f3\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a przez okno kawiarni na mijaj\u0105cych ludzi \u2013 m\u0119\u017cczyzn spiesz\u0105cych si\u0119 z pracy, kobiety z dzie\u0107mi, m\u0142ode pary. \u017bycie toczy\u0142o si\u0119 dalej i teraz Marina by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 tego nurtu, nie sta\u0142a na poboczu, czekaj\u0105c, a\u017c kto\u015b raczy do niej do\u0142\u0105czy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"– Jak mogli to zrobi\u0107? – Grigorij nerwowo kr\u0105\u017cy\u0142 po kuchni, machaj\u0105c r\u0119kami. – Raz pomyli\u0142 si\u0119 z raportem i koniec! Wyrzucili go \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10243,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10242","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10242","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10242"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10242\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10244,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10242\/revisions\/10244"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10243"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10242"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10242"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10242"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}