Marina sta\u0142a przy zlewie w kuchni, machinalnie myj\u0105c talerze dzieci po \u015bniadaniu, gdy us\u0142ysza\u0142a te s\u0142owa. Woda p\u0142yn\u0119\u0142a cienkim strumieniem, a co\u015b w jej wn\u0119trzu bole\u015bnie si\u0119 skurczy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJad\u0119 na wakacje bez ciebie! Potrzebuj\u0119 odpoczynku od ciebie i dzieci!\u201d \u2013 powt\u00f3rzy\u0142 Andriej, nie odrywaj\u0105c wzroku od telefonu, na kt\u00f3rym przegl\u0105da\u0142 zdj\u0119cia tropikalnych kurort\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Powoli zakr\u0119ci\u0142a kran i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Jej m\u0105\u017c siedzia\u0142 przy stole w frotowym szlafroku, leniwie przegl\u0105daj\u0105c strony internetowe biur podr\u00f3\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Na jego twarzy malowa\u0142 si\u0119 spok\u00f3j m\u0119\u017cczyzny przyzwyczajonego do samodzielnego podejmowania decyzji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWidzisz, Marin\u201d \u2013 kontynuowa\u0142, nawet na ni\u0105 nie patrz\u0105c \u2013 \u201epracuj\u0119 jak szalony w fabryce. Rafinacja ropy naftowej to nie przelewki. Stres jest kolosalny, odpowiedzialno\u015b\u0107 ogromna. Musz\u0119 dobrze wyzdrowie\u0107, \u017ceby m\u00f3c utrzyma\u0107 ca\u0142\u0105 rodzin\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
P\u0142acz m\u0142odszego dziecka by\u0142 s\u0142yszalny w pokoju dzieci\u0119cym. Marina automatycznie tam posz\u0142a, ale zatrzyma\u0142a si\u0119 na progu kuchni.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo my\u015blisz, \u017ce robi\u0119? Relaksuj\u0119 si\u0119?\u201d Jej g\u0142os dr\u017ca\u0142 od t\u0142umionych emocji.<\/p>\n\n\n\n
Andriej w ko\u0144cu podni\u00f3s\u0142 wzrok:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Co ty por\u00f3wnujesz? Twoja praca w ksi\u0119gowo\u015bci nie nale\u017cy do moich obowi\u0105zk\u00f3w. Poza tym jeste\u015b w domu z dzie\u0107mi\u2026 To naturalne dla kobiety.<\/p>\n\n\n\n
Marina poczu\u0142a, jak ogarnia j\u0105 fala urazy. Naturalnie? Wsta\u0142a o wp\u00f3\u0142 do si\u00f3dmej, obudzi\u0142a tr\u00f3jk\u0119 dzieci, zrobi\u0142a \u015bniadanie, przygotowa\u0142a je do szko\u0142y i przedszkola, a potem pracowa\u0142a osiem godzin, odebra\u0142a dzieci, ugotowa\u0142a obiad, pomog\u0142a w lekcjach, po\u0142o\u017cy\u0142a je spa\u0107, umy\u0142a, posprz\u0105ta\u0142a\u2026 I tak ka\u017cdego dnia, bez dni wolnych, bez urlopu.<\/p>\n\n\n\n
– Andriej, – usiad\u0142a naprzeciwko niego, – kiedy ostatnio pomaga\u0142e\u015b mi z dzie\u0107mi? Kiedy gotowa\u0142e\u015b obiad? Kiedy by\u0142e\u015b na zebraniu rodzic\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n
– Mar, co ty zaczynasz? – Skrzywi\u0142 si\u0119, jakby bola\u0142 go z\u0105b. – Zapracowuj\u0119 si\u0119 na \u015bmier\u0107, \u017ceby utrzyma\u0107 rodzin\u0119. Moja pensja jest trzy razy wy\u017csza ni\u017c twoja. Czy to nie jest wk\u0142ad?<\/p>\n\n\n\n
– Czy moje \u017cycie nie jest wk\u0142adem? – G\u0142os Mariny si\u0119 za\u0142ama\u0142. – Pracuj\u0119, wychowuj\u0119 twoje dzieci, prowadz\u0119 dom…<\/p>\n\n\n\n
\u201eNasze dzieci\u201d \u2013 poprawi\u0142 go roztargnionym tonem, wracaj\u0105c do telefonu. \u201eA tak przy okazji, sp\u00f3jrz na widoki na Malediwach. Nurkowanie tam jest niesamowite. Wyobra\u017a sobie, rafy koralowe, kolorowe ryby\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Marina spojrza\u0142a na niego i po raz pierwszy od pi\u0119tnastu lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa zobaczy\u0142a go naprawd\u0119. Ten m\u0119\u017cczyzna, z kt\u00f3rym dzieli\u0142a \u0142\u00f3\u017cko, kuchni\u0119 i opiek\u0119 nad dzie\u0107mi, by\u0142 dla niej zupe\u0142nie obcy. Kiedy to si\u0119 sta\u0142o? Kiedy przesta\u0142a by\u0107 jego partnerk\u0105, a sta\u0142a si\u0119 po prostu jego pracownic\u0105?<\/p>\n\n\n\n
Z pokoju dzieci\u0119cego dobieg\u0142 kolejny wybuch p\u0142aczu. Tym razem p\u0142aka\u0142y dwie osoby.<\/p>\n\n\n\n
\u201eId\u017acie ich zobaczy\u0107\u201d \u2013 poprosi\u0142 Andriej, nie podnosz\u0105c g\u0142owy.<\/p>\n\n\n\n
Marina nie ruszy\u0142a si\u0119 z miejsca.<\/p>\n\n\n\n
– Id\u017a sam. To te\u017c twoje dzieci.<\/p>\n\n\n\n
– Marin, prosz\u0119 nie zaczynaj. Boli mnie g\u0142owa po wczorajszym. Koledzy chcieli \u015bwi\u0119towa\u0107 zako\u0144czenie projektu w barze.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142e\u015b w barze, a ja opiekowa\u0142am si\u0119 dzie\u0107mi\u201d \u2013 stwierdzi\u0142a. \u201eJak zwykle\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Co si\u0119 z tob\u0105 dzieje? – Andriej w ko\u0144cu od\u0142o\u017cy\u0142 telefon i przyjrza\u0142 si\u0119 uwa\u017cnie \u017conie. – Dziwnie si\u0119 dzi\u015b zachowujesz.<\/p>\n\n\n\n
Dziwne. Tak, mo\u017ce i by\u0142a dziwna. Dziwna by\u0142a jej uleg\u0142o\u015b\u0107, jej gotowo\u015b\u0107 zniesienia wszystkiego, wybaczenia wszystkiego, zrozumienia wszystkiego. A teraz co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Co\u015b w niej zaskoczy\u0142o i nie poczu\u0142a b\u00f3lu, lecz dziwn\u0105 ulg\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eIle kosztuj\u0105 twoje wakacje?\u201d zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– No c\u00f3\u017c, dobra dwutygodniowa wyprawa nurkowa kosztuje oko\u0142o trzystu tysi\u0119cy. Dlaczego pytasz?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy mamy te pieni\u0105dze?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Jasne. Nie odk\u0142ada\u0142em tego bez powodu. \u2013 Andriej u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 z zadowoleniem. \u2013 To prawda, w tym roku nie mam co liczy\u0107 na urlop, ale trudno. Najwa\u017cniejsze, \u017cebym dobrze wypocz\u0105\u0142 i pracowa\u0142 jeszcze wydajniej.<\/p>\n\n\n\n
Marina skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i posz\u0142a do pokoju dzieci\u0119cego. Misza i Sonia k\u0142\u00f3cili si\u0119 o zabawk\u0119, a p\u00f3\u0142toraroczny Artem p\u0142aka\u0142 w \u0142\u00f3\u017ceczku. Marina podnios\u0142a niemowl\u0119, rozdzieli\u0142a starsze dzieci i zmieni\u0142a Artemowi pieluch\u0119. Wszystko jak zwykle. Jak co dzie\u0144 od pi\u0119tnastu lat.<\/p>\n\n\n\n
Tylko jedna my\u015bl kr\u0105\u017cy\u0142a jej teraz po g\u0142owie: trzysta tysi\u0119cy. Ich wsp\u00f3lne od\u0142o\u017cone pieni\u0105dze. Oszcz\u0119dno\u015bci rodzinne, w kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c inwestowa\u0142a, odmawiaj\u0105c sobie nowych ubra\u0144, kosmetyk\u00f3w i fryzjera.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, kiedy dzieci w ko\u0144cu zasn\u0119\u0142y, Marina usiad\u0142a przy komputerze. Andriej ogl\u0105da\u0142 telewizj\u0119, od czasu do czasu komentuj\u0105c ostatni mecz:<\/p>\n\n\n\n
– Kretynie! Gdzie on wali? Stoi przy bramie!<\/p>\n\n\n\n
Marina milcza\u0142a, studiuj\u0105c strony internetowe biur podr\u00f3\u017cy. Morze, obozy dla dzieci… Ceny, terminy, programy. Robi\u0142a kalkulacje, uk\u0142ada\u0142a plany.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNa co patrzysz?\u201d zapyta\u0142 m\u0105\u017c w przerwie reklamowej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNa wakacjach\u201d odpowiedzia\u0142a, nie odwracaj\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Mar, wyja\u015bni\u0142em. W tym roku nie starczy pieni\u0119dzy dla wszystkich. Mo\u017ce w przysz\u0142ym roku…<\/p>\n\n\n\n
– Nast\u0119pnym razem b\u0119dziesz chcia\u0142 znowu zrobi\u0107 sobie od nas przerw\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Nie dramatyzuj. Po prostu teraz ci\u0119\u017cko pracuj\u0119. Musz\u0119 odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Marina zamkn\u0119\u0142a laptopa i zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do m\u0119\u017ca:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy nie musz\u0119 odpocz\u0105\u0107?<\/p>\n\n\n\n
– No, daj spok\u00f3j… Mo\u017cesz odpocz\u0105\u0107 w domu. W\u0142\u0105cz sobie serial, we\u017a k\u0105piel…<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Kiedy? Mi\u0119dzy gotowaniem obiadu a praniem? A mo\u017ce mi\u0119dzy karmieniem Artema a pomaganiem Soni w matematyce?<\/p>\n\n\n\n
Andriej westchn\u0105\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Marin, wystarczy. Wszystkie kobiety zajmuj\u0105 si\u0119 domem i dzie\u0107mi. To normalne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystkie kobiety maj\u0105 prawo do odpoczynku\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Oczywi\u015bcie, \u017ce tak. Ale teraz nie ma takiej mo\u017cliwo\u015bci. Pieni\u0119dzy starczy tylko na jedne wakacje.<\/p>\n\n\n\n
– Nasze wsp\u00f3lne pieni\u0105dze.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, ale zarabiam wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n
– I pracuj\u0119 wi\u0119cej. 24 godziny na dob\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Andriej zirytowany zmieni\u0142 kana\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Nie zaczynaj znowu tej piosenki. Jestem zm\u0119czony.<\/p>\n\n\n\n
Marina patrzy\u0142a na niego przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119. Zm\u0119czona. Zawsze by\u0142 zm\u0119czony, je\u015bli chodzi\u0142o o rodzin\u0119, dzieci, jej potrzeby. Ale nigdy nie znudzi\u0142o mu si\u0119 chodzenie do baru z przyjaci\u00f3\u0142mi, granie w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w weekendy, siedzenie godzinami przy grach komputerowych.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia, gdy Andriej by\u0142 w pracy, Marina wykona\u0142a kilka telefon\u00f3w. Do biura podr\u00f3\u017cy, do mamy, do szefa w pracy. Do wieczora mia\u0142a ju\u017c gotowy plan.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAndrieju\u201d \u2013 powiedzia\u0142a, kiedy wr\u00f3ci\u0142 do domu \u2013 \u201emusimy porozmawia\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Nie teraz, Mar. To by\u0142 ci\u0119\u017cki dzie\u0144. Nag\u0142y wypadek w o\u015brodku. Ledwo dali\u015bmy rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– To jest wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n
– Co mo\u017ce by\u0107 wa\u017cniejsze ni\u017c bezpiecze\u0144stwo produkcji? – Poszed\u0142 do \u0142azienki. – Porozmawiamy p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Potem, jak zwykle, nie nadesz\u0142o. Andriej zjad\u0142 kolacj\u0119, obejrza\u0142 wiadomo\u015bci i poszed\u0142 wcze\u015bnie spa\u0107. Marina d\u0142ugo siedzia\u0142a w kuchni, rozmy\u015blaj\u0105c nad swoim planem. Nie by\u0142a ju\u017c z\u0142a. Gniew ust\u0105pi\u0142 miejsca jakiej\u015b zimnej determinacji.<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej, gdy Andriej zn\u00f3w zag\u0142\u0119bia\u0142 si\u0119 w badania nad wyprawami nurkowymi, Marina wesz\u0142a do kuchni z teczk\u0105 dokument\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKupi\u0142am bilety\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJakie vouchery?\u201d \u2013 nie zrozumia\u0142 od razu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dla siebie i dzieci. Morze, ob\u00f3z dla dzieci z pokojami rodzinnymi. Trzy tygodnie.<\/p>\n\n\n\n
Andriej powoli od\u0142o\u017cy\u0142 telefon:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Za jakie pieni\u0105dze?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Za zaoszcz\u0119dzone pieni\u0105dze.<\/p>\n\n\n\n
– Mar, to s\u0105 pieni\u0105dze na moje wakacje!<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nasze rodzinne oszcz\u0119dno\u015bci\u201d \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a spokojnie. \u201eI wyda\u0142am je na rodzinne wakacje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Zwariowa\u0142e\u015b? Anuluj to natychmiast!<\/p>\n\n\n\n
– NIE.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142owo to zabrzmia\u0142o cicho, ale z tak\u0105 stanowczo\u015bci\u0105, \u017ce Andriej po raz pierwszy od wielu lat naprawd\u0119 spojrza\u0142 na swoj\u0105 \u017con\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Co masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c “nie”?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 To znaczy, \u017ce nie odpoczywa\u0142am, nie pami\u0119tam ile lat. Przez pi\u0119tna\u015bcie lat by\u0142am matk\u0105, \u017con\u0105, gospodyni\u0105 domow\u0105, kuchark\u0105, niani\u0105. Jestem tak samo zm\u0119czona jak ty. I mam prawo odpocz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Mieli\u015bmy umow\u0119! Musz\u0119 dobrze odpocz\u0105\u0107, \u017ceby m\u00f3c efektywnie pracowa\u0107!<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mieli\u015bmy \u017cadnego porozumienia\u201d \u2013 Marina usiad\u0142a naprzeciwko niego. \u201eTo by\u0142a twoja wy\u0142\u0105czna decyzja. Jak zawsze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Marin, b\u0105d\u017a rozs\u0105dny. Moje wakacje to inwestycja w rodzin\u0119. Odpoczn\u0119, nabior\u0119 si\u0142, zarobi\u0119 wi\u0119cej…<\/p>\n\n\n\n
– A co to s\u0105 moje wakacje? Kaprys?<\/p>\n\n\n\n
– No c\u00f3\u017c… Mo\u017cesz odpocz\u0105\u0107 w domu…<\/p>\n\n\n\n
– W domu, gdzie gotuj\u0119, sprz\u0105tam, pior\u0119, wychowuj\u0119 dzieci? – Marina si\u0119 za\u015bmia\u0142a, ale ten \u015bmiech by\u0142 gorzki. – Andriej, rozumiesz, co m\u00f3wisz?<\/p>\n\n\n\n
Pozosta\u0142 w milczeniu, wyra\u017anie pr\u00f3buj\u0105c znale\u017a\u0107 argumenty.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu. \u201eChod\u017amy wszyscy razem. Znajdziemy kompromis\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a. \u201eZa p\u00f3\u017ano na kompromis\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Co masz na my\u015bli?<\/p>\n\n\n\n
Marina wyj\u0119\u0142a z teczki kolejny dokument:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Z\u0142o\u017cy\u0142am pozew o rozw\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Cisza by\u0142a tak g\u0119sta, \u017ce \u200b\u200bs\u0142ycha\u0107 by\u0142o tykanie zegara na \u015bcianie.<\/p>\n\n\n\n
– Ty… co?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mam do\u015b\u0107 bycia niewidzialnym we w\u0142asnej rodzinie. Mam do\u015b\u0107 tego, \u017ce moje potrzeby nie s\u0105 wa\u017cne. Mam do\u015b\u0107 bycia wygodnym.<\/p>\n\n\n\n
– Mar, nie mo\u017cesz… Mamy dzieci! Rodzin\u0119!<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mamy dzieci. Ale nie mamy rodziny. Mamy ciebie i mamy innych. Nie chc\u0119 ju\u017c tak \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Andriej zblad\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Nie mo\u017cesz podejmowa\u0107 takich decyzji sam!<\/p>\n\n\n\n
– Dlaczego? Mo\u017cesz. Pojad\u0119 na wakacje bez ciebie – pami\u0119tasz te s\u0142owa?<\/p>\n\n\n\n
– Ale to… to jest co\u015b zupe\u0142nie innego…<\/p>\n\n\n\n
– Co jeszcze?<\/p>\n\n\n\n
Otwiera\u0142 i zamyka\u0142 usta jak ryba wyj\u0119ta z wody.<\/p>\n\n\n\n
– Mar, porozmawiajmy o tym spokojnie. Rozumiem, \u017ce jeste\u015b zm\u0119czony. Mo\u017ce powinienem wi\u0119cej pomaga\u0107 w domu…<\/p>\n\n\n\n
– Pi\u0119tna\u015bcie lat, Andrieju. Pi\u0119tna\u015bcie lat czeka\u0142em, a\u017c sam to zrozumiesz.<\/p>\n\n\n\n
– Ale wszystko mo\u017cemy naprawi\u0107! Zmieni\u0119 si\u0119!<\/p>\n\n\n\n
Marina spojrza\u0142a na niego z pewn\u0105 smutn\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105:<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, co jest najgorsze? Nie chc\u0119, \u017ceby\u015b si\u0119 ju\u017c zmienia\u0142. Nie chc\u0119 ci\u0119 zmusza\u0107, \u017ceby\u015b by\u0142 inny. Chc\u0119 po prostu by\u0107 z kim\u015b, kto b\u0119dzie mnie ceni\u0142 od samego pocz\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A co z dzie\u0107mi?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dzieci zostan\u0105 ze mn\u0105. B\u0119dziesz je widywa\u0107 i p\u0142aci\u0107 alimenty. A tak przy okazji \u2013 wyj\u0119\u0142a kalkulator \u2013 to zgodnie z prawem jedna trzecia twojej pensji. Plus po\u0142owa mieszkania i samochodu przy podziale maj\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n
Andriej spojrza\u0142 na liczby i po raz pierwszy od d\u0142u\u017cszego czasu zda\u0142 sobie spraw\u0119, ile to b\u0119dzie go kosztowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Mar, ale my si\u0119 kochali\u015bmy…<\/p>\n\n\n\n
– Kocha\u0142e\u015b wygodn\u0105 \u017con\u0119. A ja kocha\u0142am m\u0119\u017cczyzn\u0119, kt\u00f3rego ju\u017c nie ma. Albo kt\u00f3rego nigdy nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142a i ruszy\u0142a w stron\u0119 drzwi.<\/p>\n\n\n\n
– Dok\u0105d idziesz?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Po\u0142\u00f3\u017c dzieci spa\u0107. Nied\u0142ugo jedziemy na wakacje. Prawdziwe wakacje. Gdzie nie b\u0119d\u0119 ani mam\u0105, ani \u017con\u0105, ani gospodyni\u0105 domow\u0105. Tylko sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co si\u0119 stanie, je\u015bli nie podpisz\u0119 papier\u00f3w rozwodowych?<\/p>\n\n\n\n
Marina odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 w progu:<\/p>\n\n\n\n
– A potem przez s\u0105d. Wynik b\u0119dzie ten sam, tylko d\u0142u\u017cszy i dro\u017cszy dla ciebie.<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142a, zostawiaj\u0105c Andrieja samego z kalkulatorem, papierami rozwodowymi i nag\u0142ym u\u015bwiadomieniem sobie, \u017ce jego znany \u015bwiat leg\u0142 w gruzach. Tymczasem w pokoju dzieci\u0119cym rozleg\u0142 si\u0119 jej g\u0142os \u2013 spokojny, delikatny, zupe\u0142nie inny ni\u017c ten, kt\u00f3rym przed chwil\u0105 do niego m\u00f3wi\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Ju\u017c nied\u0142ugo, dzieci, jedziemy nad morze. B\u0119dziemy budowa\u0107 zamki z piasku, zbiera\u0107 muszelki, p\u0142ywa\u0107 w falach…<\/p>\n\n\n\n
I nagle Andriej zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce czeka go nie tylko rozw\u00f3d. Czeka go \u017cycie, w kt\u00f3rym nikt nie ugotuje obiadu, nie zrobi prania ani nie przypomni mu o urodzinach matki. Gdzie zostanie sam ze swoimi zas\u0142u\u017conymi wakacjami i \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce nie straci\u0142 \u017cony \u2013 straci\u0142 dom.<\/p>\n\n\n\n
Pojecha\u0142a na wakacje bez niego. I nigdy nie wr\u00f3ci\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Marina sta\u0142a przy zlewie w kuchni, machinalnie myj\u0105c talerze dzieci po \u015bniadaniu, gdy us\u0142ysza\u0142a te s\u0142owa. Woda p\u0142yn\u0119\u0142a cienkim strumieniem, a co\u015b w \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10315,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10314","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10314","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10314"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10314\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10316,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10314\/revisions\/10316"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10315"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10314"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10314"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10314"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}