Drzwi wej\u015bciowe zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem i Anna wpad\u0142a do mieszkania niczym jesienny wiatr.<\/p>\n\n\n\n
Jej kasztanowe w\u0142osy by\u0142y potargane, wymyka\u0142y si\u0119 z zazwyczaj schludnego koka, a w br\u0105zowych oczach b\u0142yszcza\u0142a determinacja. <\/p>\n\n\n\n
Rzuci\u0142a swoj\u0105 znoszon\u0105 sk\u00f3rzan\u0105 torebk\u0119 na stolik nocny, nawet nie patrz\u0105c, gdy zsun\u0119\u0142a si\u0119 na pod\u0142og\u0119, i przebieg\u0142a obok m\u0119\u017ca, jakby go tam w og\u00f3le nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto nas nakarmi, je\u015bli rzucisz prac\u0119?\u201d \u2013 zapyta\u0142 zmartwiony m\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n
W kuchni chwyci\u0142a sw\u00f3j ulubiony niebieski kubek \u2013 prezent od mamy na parapet\u00f3wk\u0119 \u2013 nala\u0142a do niego zimnej herbaty i wypi\u0142a jednym haustem.<\/p>\n\n\n\n
S\u0142owa Swietki z pracy wci\u0105\u017c kr\u0105\u017cy\u0142y jej po g\u0142owie, nie dawa\u0142y spokoju: \u201eJaki jest tw\u00f3j m\u0105\u017c?\u201d. To by\u0142o proste pytanie, ale nie potrafi\u0142a na nie odpowiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo diab\u0142a!\u201d Trzasn\u0119\u0142a kubkiem o st\u00f3\u0142. \u201eWystyg\u0142o\u2026 Wszystko dooko\u0142a wystyg\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142, jak zwykle pochylony nad swoim zniszczonym laptopem, podni\u00f3s\u0142 wzrok. W wieku trzydziestu dw\u00f3ch lat wci\u0105\u017c zachowa\u0142 ch\u0142opi\u0119cy wygl\u0105d \u2013 potargane blond w\u0142osy, niebieskie oczy z figlarnym b\u0142yskiem i smuk\u0142e, muzykalne palce, kt\u00f3re nieustannie szarpa\u0142y r\u0119kaw jego swetra.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAniuta, co si\u0119 sta\u0142o? Z powrotem w pracy?\u201d W jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o znajom\u0105 nonszalancj\u0119 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry nigdy nie do\u015bwiadczy\u0142 codziennej har\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW pracy?\u201d Za\u015bmia\u0142a si\u0119 kr\u00f3tko, nerwowo, co sprawi\u0142o, \u017ce Pawe\u0142 poczu\u0142 ucisk w \u017co\u0142\u0105dku. \u201eNie, kochanie. W pracy wszystko w porz\u0105dku. Grigoriewicza w ko\u0144cu przywo\u0142ano do porz\u0105dku \u2013 akcjonariusze przyszli go obejrze\u0107. Ale w prawdziwym \u017cyciu\u2026\u201d Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 gwa\u0142townie do m\u0119\u017ca, a jej delikatne rysy twarzy wyostrzy\u0142y si\u0119 jeszcze bardziej. \u201eNie mog\u0119 ju\u017c tego robi\u0107, Pash. Odchodz\u0119 od ciebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zerwa\u0142 si\u0119 na r\u00f3wne nogi, przewracaj\u0105c krzes\u0142o. Na ekranie laptopa ponownie pojawi\u0142a si\u0119 strona z ofertami pracy \u2013 jak zwykle, tylko stanowiska kierownicze i zawody kreatywne.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSze\u015b\u0107 lat gadania, Paszo!\u201d Unios\u0142a r\u0119ce do sufitu. Jej cienka obr\u0105czka \u015blubna zal\u015bni\u0142a w \u015bwietle lampy \u2013 tak prosta i zwyczajna, jak ich \u017cycie rodzinne. \u201ePrzez sze\u015b\u0107 lat wszystko d\u017awiga\u0142am sama. Czynsz, zakupy, ubrania \u2013 wszystko na mnie. A ty\u2026\u201d Rozejrza\u0142a si\u0119 po kuchni, gdzie na parapecie kurzy\u0142a si\u0119 gitara, a na stole le\u017ca\u0142y porozrzucane nuty pokryte bazgro\u0142ami. \u201eWci\u0105\u017c szukasz pracy. Albo szef jest z\u0142y, albo zesp\u00f3\u0142 si\u0119 myli, albo ty \u201enie jeste\u015b swoim powo\u0142aniem\u201d!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Chwyci\u0142a czajnik, mocno wstawi\u0142a go na podstawk\u0119 i nacisn\u0119\u0142a przycisk. Jej d\u0142onie dr\u017ca\u0142y z napi\u0119cia \u2013 d\u0142ugo t\u0142umione emocje w ko\u0144cu wybuch\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 milcza\u0142, bawi\u0105c si\u0119 r\u0119kawem swetra \u2013 nawyk, kt\u00f3ry wyrobi\u0142 sobie jeszcze w konserwatorium, kt\u00f3rego nigdy nie uko\u0144czy\u0142. \u201eNie chc\u0119 traci\u0107 czasu na muzyk\u0119 pop\u201d \u2013 oznajmi\u0142 wtedy i odszed\u0142, marz\u0105c o wielkiej karierze muzyka rockowego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyobra\u017a sobie, \u017ce dzi\u015b przy obiedzie Swietka pyta: \u00bbJaki jest tw\u00f3j m\u0105\u017c?\u00ab. A ja stoj\u0119 bez s\u0142owa. Sze\u015b\u0107 lat razem, a ja nie mog\u0119 znale\u017a\u0107 ani jednego cholernego s\u0142owa!\u201d Anna opad\u0142a na krzes\u0142o, roztargnionym ruchem wyg\u0142adzaj\u0105c zagniecenia na formalnej sukience biurowej.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Przystojny? Nie. Mi\u0142y? Pewnie. Ale co z tej ca\u0142ej \u017cyczliwo\u015bci, je\u015bli nie zape\u0142nia lod\u00f3wki?<\/p>\n\n\n\n
Czajnik si\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0142. Para unosi\u0142a si\u0119 ku sufitowi niczym dusze ich niespe\u0142nionych nadziei. Na zewn\u0105trz pada\u0142 lekki deszcz \u2013 taki sam jak wieczorem, kiedy si\u0119 spotkali.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMog\u0119 si\u0119 zmieni\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142 cicho Pawe\u0142 i po raz pierwszy od d\u0142u\u017cszego czasu w jego g\u0142osie pojawi\u0142a si\u0119 nowa nuta \u2013 strach przed strat\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNaprawd\u0119?\u201d U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 gorzko, przypominaj\u0105c sobie, ile razy s\u0142ysza\u0142a te s\u0142owa. \u201eTo udowodnij to. Id\u017a do pracy. Dowolnej! \u0141adowacz, dostawca, taks\u00f3wkarz, wo\u017any \u2013 cokolwiek! Pozw\u00f3l mi teraz zosta\u0107 w domu, dobrze?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto nas nakarmi, je\u015bli rzucisz prac\u0119?\u201d \u2013 wyrzuci\u0142 nagle m\u00f3j m\u0105\u017c. Po chwili zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce powiedzia\u0142 co\u015b g\u0142upiego i pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo wiesz, nie rzucaj, ale ja te\u017c wr\u00f3c\u0119 do pracy, okej\u201d \u2013 nagle si\u0119 wyprostowa\u0142, prostuj\u0105c ramiona i przez chwil\u0119 wygl\u0105da\u0142 jak zdeterminowany facet, w kt\u00f3rym kiedy\u015b si\u0119 zakocha\u0142a. \u201eP\u00f3jd\u0119 do twojej fabryki. Je\u015bli zatrudni\u0105 mnie jako robotnika, p\u00f3jd\u0119 jako robotnik\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna zamar\u0142a z kubkiem w d\u0142oni, nie wierz\u0105c w\u0142asnym uszom. Przez wszystkie lata ma\u0142\u017ce\u0144stwa to by\u0142y pierwsze konkretne o\u015bwiadczyny.<\/p>\n\n\n\n
W jego oczach pojawi\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lny b\u0142ysk, taki, jaki zazwyczaj pojawia\u0142 si\u0119 przed kolejn\u0105 przygod\u0105. Anna dobrze pami\u0119ta\u0142a to spojrzenie \u2013 takie samo, gdy pr\u00f3bowa\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 zesp\u00f3\u0142 rockowy albo gdy nachodzi\u0142 go pomys\u0142 napisania muzyki do reklamy. Wszystkie te projekty niezmiennie ko\u0144czy\u0142y si\u0119 fiaskiem.<\/p>\n\n\n\n
Poranek wsta\u0142 pochmurny. Poszli razem do fabryki \u2013 po raz pierwszy w ma\u0142\u017ce\u0144stwie. Anna, w eleganckim szarym garniturze i wypolerowanych butach, wydawa\u0142a si\u0119 uosobieniem profesjonalizmu. Obok niej Pawe\u0142, w wyblak\u0142ych d\u017cinsach i starej sk\u00f3rzanej kurtce, wygl\u0105da\u0142 jak nastolatek zabierany przez matk\u0119 do pierwszej pracy.<\/p>\n\n\n\n
Dzia\u0142 kadr szybko za\u0142atwi\u0142 spraw\u0119 \u2013 fabryka potrzebowa\u0142a pracownik\u00f3w i Pawe\u0142 zosta\u0142 zatrudniony bez wahania. Siwow\u0142osa pracownica dzia\u0142u kadr, wype\u0142niaj\u0105ca dokumenty, tylko parskn\u0119\u0142a \u015bmiechem, zerkaj\u0105c na jego metryk\u0119 pracy, w kt\u00f3rej widnia\u0142 jedyny wpis: \u201eArtysta w miejskim parku kultury i rekreacji\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Godzin\u0119 p\u00f3\u017aniej sta\u0142 w warsztacie, niezgrabnie poruszaj\u0105c si\u0119 w nowiutkim kombinezonie, kt\u00f3ry by\u0142 jak kaftan bezpiecze\u0144stwa. Ogromne pomieszczenie rozbrzmiewa\u0142o odg\u0142osem maszyn, a w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach oleju maszynowego i wi\u00f3r\u00f3w metalowych.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c, nowy\u201d \u2013 poklepa\u0142 go po ramieniu brygadzista Aleksander Pietrowicz, kr\u0119py m\u0119\u017cczyzna o dobrodusznej twarzy i zrogowacia\u0142ych d\u0142oniach \u2013 \u201ewitamy w nowym dniu pracy!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Pawe\u0142 rozejrza\u0142 si\u0119 po warsztacie \u2013 brz\u0119cz\u0105ce maszyny, biegaj\u0105cy tam i z powrotem robotnicy, \u015bwiat\u0142o wpadaj\u0105ce przez zakurzone okna pod sufitem\u2026 Co\u015b w nim nagle si\u0119 poruszy\u0142o i, zupe\u0142nie niespodziewanie dla wszystkich, zacz\u0105\u0142 \u015bpiewa\u0107:<\/p>\n\n\n\n
Robotnicy zatrzymali si\u0119, patrz\u0105c ze zdziwieniem na przybysza. Niekt\u00f3rzy u\u015bmiechali si\u0119 z\u0142o\u015bliwie, inni kr\u0119cili palcami przy skroniach. Ale Pawe\u0142, w pe\u0142nym rozkwicie, kontynuowa\u0142, ta\u0144cz\u0105c mi\u0119dzy maszynami:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 No dalej, dru\u017cyno, do\u0142\u0105czcie! \u201ePracuj\u0119 w fabryce i nie boj\u0119 si\u0119 pracy!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eHej, cz\u0142owieku\u201d \u2013 zawo\u0142a\u0142 do niego starszy operator maszyny z siwiej\u0105cymi skroniami \u2013 \u201elepiej sta\u0144 przy maszynie. Przecie\u017c to nie sala koncertowa\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ale Pawe\u0142 ju\u017c da\u0142 si\u0119 ponie\u015b\u0107 emocjom\u2026<\/p>\n\n\n\n
Chodz\u0105c po warsztacie, improwizowa\u0142 jedn\u0105 po drugiej piosenki, na sw\u00f3j spos\u00f3b przekszta\u0142caj\u0105c \u017cycie fabryczne w piosenk\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u201eOto moja kochana ma\u0142a maszynka, jestem z tob\u0105, a ty ze mn\u0105! Tylko mnie nie zawied\u017a, zadbaj o to, \u017ceby cz\u0119\u015bci by\u0142y sprawne!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy robotnicy chichotali, inni marszczyli brwi \u2013 praca stan\u0119\u0142a w miejscu. M\u0142ody sta\u017cysta zacz\u0105\u0142 nawet \u015bpiewa\u0107, ale brygadzista surowo go strofowa\u0142 i zamilk\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTowarzyszu \u015bpiewaku\u201d \u2013 Aleksander Pietrowicz w ko\u0144cu nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 powstrzyma\u0107 od podrapania si\u0119 po g\u0142owie \u2013 \u201emo\u017ce jednak powinni\u015bmy wzi\u0105\u0107 si\u0119 do pracy? Sp\u00f3\u017animy si\u0119\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie drzwi warsztatu otworzy\u0142y si\u0119 z takim hukiem, \u017ce nawet maszyny zdawa\u0142y si\u0119 ucichn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Grigorij, g\u0142\u00f3wny in\u017cynier fabryki, pojawi\u0142 si\u0119 w progu. By\u0142 wysokim, szczup\u0142ym m\u0119\u017cczyzn\u0105 o wiecznie niezadowolonym wyrazie twarzy i przenikliwym spojrzeniu. Na widok koncertu jego policzki natychmiast pokry\u0142y si\u0119 rumie\u0144cem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo tu si\u0119 dzieje?!\u201d \u2013 zagrzmia\u0142 jego g\u0142os, przebijaj\u0105c si\u0119 przez ha\u0142as maszyn. \u201eKto da\u0142 pozwolenie na przekszta\u0142cenie tego warsztatu w filharmoni\u0119?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c, mamy nowego go\u015bcia\u201d \u2013 powiedzia\u0142 brygadzista, unosz\u0105c r\u0119ce i patrz\u0105c z irytacj\u0105 na Paw\u0142a. \u201eKreatywny cz\u0142owiek\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Grigorycz powoli zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do awanturnika, wpatruj\u0105c si\u0119 w niego gniewnie: \u201eS\u0142uchaj, m\u0142odzie\u0144cze. Zatrudnili ci\u0119 tu do pracy, czy do prowadzenia programu rozrywkowego?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142em tylko podnie\u015b\u0107 morale zespo\u0142u!\u201d Pawe\u0142 pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 usprawiedliwi\u0107, ale jego u\u015bmiech znikn\u0105\u0142 pod surowym spojrzeniem g\u0142\u00f3wnego in\u017cyniera.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyno\u015b si\u0119 st\u0105d!\u201d warkn\u0105\u0142 Grigorij, powoduj\u0105c, \u017ce rdza spad\u0142a z najbli\u017cszej maszyny. \u201eNie chc\u0119 ci\u0119 wi\u0119cej widzie\u0107! To nie \u201eThe Voice\u201d, to zak\u0142ad produkcyjny!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tego wieczoru Anna zasta\u0142a m\u0119\u017ca w domu \u2013 siedzia\u0142 z gitar\u0105, brzd\u0105ka\u0142 na strunach i mamrota\u0142 co\u015b pod nosem. Na stole sta\u0142a nietkni\u0119ta fili\u017canka zimnej kawy, a w popielniczce tli\u0142 si\u0119 zapomniany papieros.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak min\u0105\u0142 tw\u00f3j pierwszy dzie\u0144 w pracy?\u201d \u2013 zapyta\u0142a z nadziej\u0105, cho\u0107 i tak domy\u015bli\u0142a si\u0119 tego po jego wyrazie twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wysz\u0142o, Anyo\u201d \u2013 powiedzia\u0142, patrz\u0105c na ni\u0105 z dziwn\u0105 ulg\u0105. \u201eTo nie moja bajka. Dusza domaga si\u0119 kreatywno\u015bci, a tam\u2026 Jest tylko ta\u015bma! Bezduszne, mechaniczne\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTwoja dusza tego \u017c\u0105da?\u201d Jej g\u0142os zadr\u017ca\u0142, a na policzkach pojawi\u0142y si\u0119 czerwone plamy \u2013 pewny znak nadchodz\u0105cej burzy. \u201eA czego domaga si\u0119 moja dusza, czy kiedykolwiek o tym my\u015bla\u0142a\u015b? Mo\u017ce te\u017c chc\u0119 \u015bpiewa\u0107! Albo malowa\u0107! Albo podr\u00f3\u017cowa\u0107 po \u015bwiecie! Ale jad\u0119 i pracuj\u0119, bo kto\u015b musi p\u0142aci\u0107 rachunki!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eZnajd\u0119 co\u015b innego\u2026\u201d zacz\u0105\u0142, ale urwa\u0142, widz\u0105c wyraz jej twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, Paszo. Ju\u017c go nie znajdziesz. Przynajmniej nie ze mn\u0105\u201d \u2013 opad\u0142a zm\u0119czona na krzes\u0142o, mechanicznie prostuj\u0105c kosmyk w\u0142os\u00f3w, kt\u00f3ry wypad\u0142. \u201eWyje\u017cd\u017cam. Na dobre\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tej samej nocy spakowa\u0142a swoje rzeczy \u2013 ubrania, dokumenty, kilka zdj\u0119\u0107 z ich szcz\u0119\u015bliwej przesz\u0142o\u015bci. Upchn\u0119\u0142a wszystko do dw\u00f3ch walizek \u2013 niesamowite, jak sze\u015b\u0107 lat \u017cycia mo\u017ce zmie\u015bci\u0107 si\u0119 w tak ma\u0142ej przestrzeni. Pawe\u0142 siedzia\u0142 w kuchni, brzd\u0105kaj\u0105c na gitarze \u2013 jak zawsze, gdy nie wiedzia\u0142, co powiedzie\u0107 lub zrobi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Trzy miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej spotkali si\u0119, aby sfinalizowa\u0107 rozw\u00f3d. Szybko podpisali dokumenty bez zb\u0119dnych ceregieli. Anna zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bwychudzony, z cieniami pod oczami.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePewnie si\u0119 martwi\u201d \u2013 \u200b\u200bpomy\u015bla\u0142a, ale szybko si\u0119 powstrzyma\u0142a. Do\u015b\u0107. To ju\u017c nie by\u0142o jej zmartwienie.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 lat. Anna przeprowadzi\u0142a si\u0119 do innego miasta, zrobi\u0142a karier\u0119 i zacz\u0119\u0142a nowe \u017cycie. Teraz kierowa\u0142a dzia\u0142em w du\u017cej firmie, je\u017adzi\u0142a w\u0142asnym samochodem i planowa\u0142a wakacje w Europie.<\/p>\n\n\n\n
Od wsp\u00f3lnych znajomych dociera\u0142y do \u200b\u200bnas czasem wie\u015bci o Pawle \u2013 o\u017ceni\u0142 si\u0119 powt\u00f3rnie, tym razem z jak\u0105\u015b malark\u0105 lub sztukatork\u0105.<\/p>\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0105, \u017ce wci\u0105\u017c szuka siebie, podczas gdy jego \u017cona pracuje w budownictwie. \u201eNiekt\u00f3rzy ludzie nigdy si\u0119 nie zmieniaj\u0105\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142a Anna, czytaj\u0105c kolejn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 od starych przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Chwilami zastanawia\u0142a si\u0119, czy nie powinna by\u0142a da\u0107 mu jeszcze jednej szansy? Mo\u017ce istnia\u0142 spos\u00f3b, \u017ceby to naprawi\u0107? Ale potem pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105, przypominaj\u0105c sobie tamten dzie\u0144 w fabryce. Nie, nie by\u0142o sensu zmienia\u0107 kogo\u015b, kto nie chce si\u0119 zmieni\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Czasem, mijaj\u0105c parki, s\u0142ysza\u0142a d\u017awi\u0119ki gitary i przyspiesza\u0142a kroku. Zbyt wiele wspomnie\u0144, zbyt wiele niespe\u0142nionych nadziei.<\/p>\n\n\n\n
A gdzie\u015b w innym parku, inna dziewczyna zatrzymywa\u0142a si\u0119, urzeczona pi\u0119knym g\u0142osem \u015bpiewaj\u0105cym \u201eMy Darling\u201d. Zatrzymywa\u0142a si\u0119 i zamiera\u0142a, urzeczona piosenk\u0105 i romantycznym wizerunkiem piosenkarki. I zaczyna\u0142a si\u0119 nowa historia \u2013 z t\u0105 sam\u0105 fabu\u0142\u0105, tylko z innymi postaciami.<\/p>\n\n\n\n
\u017bycie toczy\u0142o si\u0119 dalej swoim torem. Pawe\u0142 nadal szuka\u0142 siebie, imaj\u0105c si\u0119 dorywczych prac i wyst\u0119puj\u0105c w podziemnych przej\u015bciach.<\/p>\n\n\n\n
Jego nowa \u017cona, silna kobieta o zrogowacia\u0142ych d\u0142oniach i praktycznym podej\u015bciu do \u017cycia, wr\u00f3ci\u0142a z budowy zm\u0119czona, ale z wyp\u0142at\u0105. Ka\u017cdego wieczoru s\u0142ucha\u0142a jego nowych piosenek i opowie\u015bci o nieudanych projektach, kiwa\u0142a g\u0142ow\u0105 i gotowa\u0142a obiad. Mo\u017ce kocha\u0142a go w\u0142a\u015bnie takim \u2013 wiecznym marzycielem, niezdolnym do dorastania. A mo\u017ce po prostu nie chcia\u0142a niczego zmienia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Anna nie wierzy\u0142a ju\u017c w bajki. \u017bycie nauczy\u0142o j\u0105, \u017ce pi\u0119kny g\u0142os i umiej\u0119tno\u015b\u0107 roztapiania kobiecych serc \u015bpiewem nie s\u0105 najwa\u017cniejszymi cechami m\u0119\u017cczyzny. Teraz ceni\u0142a sobie inne cechy: rzetelno\u015b\u0107, odpowiedzialno\u015b\u0107, umiej\u0119tno\u015b\u0107 nie tylko marzenia, ale i jego spe\u0142niania.<\/p>\n\n\n\n
W jej nowym mieszkaniu nie by\u0142o gitary, ale by\u0142 du\u017cy telewizor plazmowy, modne meble i drogi ekspres do kawy. Rano pi\u0142a \u015bwie\u017co parzon\u0105 kaw\u0119, czyta\u0142a wiadomo\u015bci biznesowe i snu\u0142a plany na przysz\u0142o\u015b\u0107 \u2013 realne plany, oparte nie na fantazji, lecz na precyzyjnych kalkulacjach.<\/p>\n\n\n\n
I tylko od czasu do czasu, w szczeg\u00f3lnie deszczowe wieczory, wyci\u0105ga\u0142a z odleg\u0142ej szuflady star\u0105 fotografi\u0119. Przedstawia\u0142a m\u0142odego Paw\u0142a z gitar\u0105, u\u015bmiechaj\u0105cego si\u0119 do obiektywu tym szczeg\u00f3lnym u\u015bmiechem, kt\u00f3ry kiedy\u015b odmieni\u0142 jej \u015bwiat. Patrzy\u0142a na ni\u0105 przez kilka minut, a potem odk\u0142ada\u0142a. Przesz\u0142o\u015b\u0107 powinna pozosta\u0107 przesz\u0142o\u015bci\u0105, bez wzgl\u0119du na to, jak pi\u0119knie \u015bpiewa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Drzwi wej\u015bciowe zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem i Anna wpad\u0142a do mieszkania niczym jesienny wiatr. Jej kasztanowe w\u0142osy by\u0142y potargane, wymyka\u0142y si\u0119 z zazwyczaj \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10513,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10512","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10512","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10512"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10512\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10514,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10512\/revisions\/10514"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10513"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10512"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10512"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10512"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}