Natalia sta\u0142a przy oknie, patrz\u0105c na m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry nami\u0119tnie obejmowa\u0142 m\u0142od\u0105 kobiet\u0119. <\/p>\n\n\n\n
W pierwszej chwili mia\u0142a ochot\u0119 wybiec na ulic\u0119, z\u0142apa\u0107 rywalk\u0119 za w\u0142osy i wyrwa\u0107 m\u0119\u017cowi kosmyk w\u0142os\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
Ale potem wszystkie te pragnienia znikn\u0119\u0142y, a w jej duszy pojawi\u0142a si\u0119 pustka.<\/p>\n\n\n\n
Natasza od dawna podejrzewa\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjej m\u0105\u017c ma romans, ale stara\u0142a si\u0119 to ignorowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Powtarza\u0142a sobie: \u201eNie b\u0105d\u017a g\u0142upia, nie histeryzuj, jeste\u015b ponad to wszystko! Roma nigdy by tego nie zrobi\u0142a!\u201d. <\/p>\n\n\n\n
Ale, jak si\u0119 okaza\u0142o, zrobi\u0142 to. S\u0105dz\u0105c po tym, \u017ce nie ukrywali swojego zwi\u0105zku, wszyscy wok\u00f3\u0142 wiedzieli o nim od dawna.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu m\u0105\u017c oderwa\u0142 si\u0119 od swojej nowej pasji i uda\u0142 si\u0119 do kawiarni, w kt\u00f3rej dzi\u015b obchodzono rocznic\u0119 \u015blubu ich szefa.<\/p>\n\n\n\n
Natalia i Roman pracowali w tej samej firmie od dawna i rozwijali swoje kariery niemal jednocze\u015bnie, ale w r\u00f3\u017cnych kierunkach. <\/p>\n\n\n\n
Wszyscy wiedzieli, \u017ce Roma wkr\u00f3tce dostanie kolejny awans, a jego biuro b\u0119dzie obok biura szefa.<\/p>\n\n\n\n
Natalia poczu\u0142a si\u0119, jakby kto\u015b j\u0105 obla\u0142. Rzuci\u0142a si\u0119 do lustra, \u017ceby ukry\u0107 emocje. Nie mog\u0142a pozwoli\u0107 m\u0119\u017cowi domy\u015bli\u0107 si\u0119, \u017ce wie wszystko. Musia\u0142a si\u0119 uspokoi\u0107 i pomy\u015ble\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, gdzie si\u0119 ukrywasz?\u201d Roma wpad\u0142a do pokoju. Natalia organizowa\u0142a ca\u0142e wydarzenie, wi\u0119c logiczne by\u0142o za\u0142o\u017cenie, \u017ce nie ukrywa\u0142a si\u0119 tam, tylko pracowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, pom\u00f3\u017c mi, jestem kompletnie zagubiona. Musz\u0119 pilnie kupi\u0107 prezent dla Igora Walerijewicza, a tak\u017ce okaza\u0107 mu \u017cyczliwo\u015b\u0107 i napisa\u0107 pozdrowienia, zawsze robisz to tak dobrze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142a krzykn\u0105\u0107, \u017ce doskonale wie, jak i z kim by\u0142 w zwi\u0105zku, ale powstrzyma\u0142a si\u0119. Nie, kochanie, nie zrozumiesz. Sp\u0119dzi\u0142a tyle lat ucz\u0105c si\u0119 panowania nad sob\u0105 i podejmowania w\u0142a\u015bciwych decyzji, \u017ce na pewno nie zepsu\u0142aby niczego przez kogo\u015b takiego jak on. U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 czule.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie, Rom, \u015bmia\u0142o. Wszystko zapisz\u0119, nie martw si\u0119. Twoje przem\u00f3wienie na pewno poruszy serce szefa\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Roma pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 przytuli\u0107, ale jego \u017cona si\u0119 wyrwa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Roman spojrza\u0142 na ni\u0105, Natali\u0119, ze zdziwieniem, po czym wzruszy\u0142 ramionami i odszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Natasza z\u0142apa\u0142a oddech.<\/p>\n\n\n\n
Powoli podesz\u0142a do okna. Roma w\u0142a\u015bnie pomaga\u0142 swojej dziewczynie wsi\u0105\u015b\u0107 do samochodu. Oczywi\u015bcie wsiad\u0142aby sama, ale on wydawa\u0142 si\u0119 ch\u0119tny do pomocy. Natalia podesz\u0142a do sto\u0142u, odkorkowa\u0142a butelk\u0119 wina, nala\u0142a sobie kieliszek i napi\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Natalio Jurjewna, czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o? Drgn\u0119\u0142a i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 \u2013 obok niej sta\u0142 jej szef, Igor Waleriewicz. Ten interesuj\u0105cy m\u0119\u017cczyzna by\u0142 pi\u0119tna\u015bcie lat starszy od Romana, ale wygl\u0105da\u0142 znacznie m\u0142odziej.<\/p>\n\n\n\n
Cho\u0107 nie by\u0142o to zaskakuj\u0105ce, poniewa\u017c Roman wola\u0142 sp\u0119dza\u0107 czas w barach ze znajomymi, a Igor Walerijewicz wola\u0142 \u0142owi\u0107 ryby, polowa\u0107 i uprawia\u0107 sport.<\/p>\n\n\n\n
Natasza nigdy nie zauwa\u017cy\u0142a \u015blad\u00f3w alkoholu na jego twarzy, mimo \u017ce dzi\u0119ki swojemu bogactwu m\u00f3g\u0142 sobie pozwoli\u0107 na cz\u0119ste wizyty w restauracjach. Tym bardziej go za to szanowa\u0142a, bo sama nie lubi\u0142a alkoholu.<\/p>\n\n\n\n
Zarumieni\u0142a si\u0119: \u201ePrzepraszam, tak naprawd\u0119 nie pij\u0119, po prostu\u2026\u201d. A potem zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce jej usta dr\u017c\u0105 zdradziecko, a z oczu maj\u0105 p\u0142yn\u0105\u0107 \u0142zy.<\/p>\n\n\n\n
Igor Waleriewicz nie straci\u0142 opanowania: \u201eNo, no, no, \u017cadnej wilgoci! Tusz do rz\u0119s sp\u0142ynie, wszystko si\u0119 rozma\u017ce i nie zostanie nic z makija\u017cu. Wtedy b\u0119dziesz naprawd\u0119 zdenerwowana\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natasza zamruga\u0142a ze zdziwienia. Zapomnia\u0142a nawet, \u017ce mia\u0142a si\u0119 rozp\u0142aka\u0107. Szef u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119: \u201eM\u00f3j ojciec powiedzia\u0142 mi, \u017ce gdy kobieta raz zboczy z obranej drogi, nigdy na ni\u0105 nie wr\u00f3ci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA teraz wyja\u015bnij, co si\u0119 sta\u0142o\u201d. \u201eIgorze Walerijewiczu, przepraszam\u2026\u201d \u201eNie, nie to chcia\u0142em us\u0142ysze\u0107. Je\u015bli m\u00f3j wsp\u00f3\u0142pracownik, kt\u00f3ry nie pije, po\u0142yka \u0142zy i pije wino, to znaczy, \u017ce dzieje si\u0119 co\u015b powa\u017cnego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
M\u0119\u017cczyzna posadzi\u0142 j\u0105 na krze\u015ble: \u201eNatasza, co si\u0119 sta\u0142o? Mo\u017ce mog\u0119 pom\u00f3c?\u201d. Pokr\u0119ci\u0142a smutno g\u0142ow\u0105: \u201eNie, tu ju\u017c nikt nie mo\u017ce pom\u00f3c\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c rozumiem, \u017ce to m\u00f3j m\u0105\u017c?\u201d \u2013 zapyta\u0142 Igor Walerijewicz. Natasza wpatrywa\u0142a si\u0119 w niego szeroko otwartymi oczami. Szef zachichota\u0142. \u201eDlaczego? No c\u00f3\u017c, dlaczego kobiety zazwyczaj p\u0142acz\u0105? Z powodu m\u0119\u017cczyzn, no c\u00f3\u017c, w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia westchn\u0119\u0142a: \u201eOn ma kochanki. Dopiero si\u0119 o tym dowiedzia\u0142am, nawet je widzia\u0142am\u201d. Zapad\u0142a kilkusekundowa cisza, po czym Igor Walerijewicz wybuchn\u0105\u0142 \u015bmiechem: \u201eNatasza, o czym ty m\u00f3wisz? Och, powinna\u015b si\u0119 cieszy\u0107, cieszy\u0107, cieszy\u0107, \u017ce je widzia\u0142a\u015b i dowiedzia\u0142a\u015b si\u0119 wszystkiego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Cieszy\u0107 si\u0119? \u017bartujesz? Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. Pos\u0142uchaj. Kiedy si\u0119 o tym dowiedzia\u0142e\u015b, pojawi\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo korzy\u015bci: po pierwsze, nie wygl\u0105dasz ju\u017c \u015bmiesznie w oczach otoczenia, tych, kt\u00f3rzy wiedzieli o tym wcze\u015bniej; po drugie, nie jeste\u015b ju\u017c oszukiwany, bo to ju\u017c niemo\u017cliwe; po drugie, jeste\u015b zwolniony z wszelkich zobowi\u0105za\u0144 wobec osoby, kt\u00f3ra ci\u0119 tak potraktowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Po trzecie. I co najwa\u017cniejsze, masz szans\u0119 zmieni\u0107 co\u015b w swoim \u017cyciu. I cokolwiek zrobisz, nie b\u0119dzie to odczuwalne jako zdrada m\u0119\u017ca, bo\u2026<\/p>\n\n\n\n
Natalia w ko\u0144cu si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a. \u201ePowinna\u015b pisa\u0107 ksi\u0105\u017cki o psychologii, a nie kierowa\u0107 tak wielk\u0105 machin\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Igor Walerijewicz odwzajemni\u0142 u\u015bmiech. \u201eJedno nie wyklucza drugiego, Natalio. Mam szczer\u0105 nadziej\u0119, \u017ce nabierzesz odwagi, nie uciekniesz, nie staniesz si\u0119 tch\u00f3rzem, tylko dobrze wypoczniesz na uroczysto\u015bci. Pierwszy wolny taniec nale\u017cy do mnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Igor Walerijewicz wyszed\u0142 tak nagle, jak si\u0119 pojawi\u0142. A Natalia siedzia\u0142a tam przez chwil\u0119 z otwartymi ustami. Potem si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Dobrze. We wszystkim. \u201eWi\u0119c co mia\u0142a zrobi\u0107?\u201d \u201eOch, napisa\u0107 przem\u00f3wienie\u201d. Natalia nie mog\u0142a si\u0119 tego doczeka\u0107. Starannie napisa\u0142a listy, opisuj\u0105c w swoim li\u015bcie gratulacyjnym, jak Roman oszuka\u0142 firm\u0119 na du\u017c\u0105 sum\u0119 pieni\u0119dzy.<\/p>\n\n\n\n
Nie zna\u0142a szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, ale to, co wiedzia\u0142a, wystarczy\u0142o. Roma nie tylko nie zdawa\u0142 sobie sprawy, \u017ce ona wie, ale cz\u0119sto zwraca\u0142 si\u0119 do niej o pomoc w przygotowaniu przem\u00f3wienia.<\/p>\n\n\n\n
Natalia wiedzia\u0142a na pewno, \u017ce nie przeczyta tego z g\u00f3ry. Po gratulacjach nast\u0105pi\u0142y s\u0142owa wdzi\u0119czno\u015bci za to, \u017ce szef i jego zesp\u00f3\u0142 byli tak \u015blepi, \u017ce ja, Roman, mog\u0142em szybko i dyskretnie wykra\u015b\u0107 pieni\u0105dze z firmy i \u015bwietnie si\u0119 przy tym bawi\u0107. I tak dalej, w tym samym duchu.<\/p>\n\n\n\n
Natalia w\u0142a\u015bnie sko\u0144czy\u0142a, gdy zacz\u0119li schodzi\u0107 si\u0119 go\u015bcie. Zobaczy\u0142a t\u0119 sam\u0105 dziewczyn\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a z m\u0119\u017cem. Zobaczy\u0142a, jak ta nagle odwraca wzrok, gdy zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bNatalia na ni\u0105 patrzy. W\u0142a\u015bnie wtedy pojawi\u0142 si\u0119 Roman. Natasza napisa\u0142a: \u201eKorki w mie\u015bcie!\u201d. U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i poda\u0142a mu kartk\u0119. \u201eJu\u017c prawie czas, chyba jeste\u015b pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra mi gratuluje?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c, naturalnie wyjd\u0119 st\u0105d w innej pozycji!\u201d Natalia u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u201eWyno\u015b si\u0119 st\u0105d, on zaczyna!\u201d Roman \u015bcisn\u0105\u0142 mocniej prezent i ruszy\u0142 w stron\u0119 sto\u0142u. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. \u201eA ty?\u201d \u201eWr\u00f3c\u0119 p\u00f3\u017aniej\u201d. Natalia usiad\u0142a przy stoliku obok tych, kt\u00f3rzy pracowali pod jej nadzorem. Pocz\u0105tkowo ludzie wygl\u0105dali na zawstydzonych, ale potem, bez \u015bladu, wyci\u0105gn\u0119li do mnie okulary.<\/p>\n\n\n\n
Nagle Natalia poczu\u0142a na sobie czyje\u015b spojrzenie i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Igor Walerijewicz patrzy\u0142 na ni\u0105 z u\u015bmiechem, dyskretnie pokazuj\u0105c kciuk do g\u00f3ry. Natasza kr\u00f3tko porozmawia\u0142a z go\u015b\u0107mi przy stole, a potem gospodarz zaprosi\u0142 Romana na scen\u0119. Wzi\u0119\u0142a kieliszek i odchyli\u0142a si\u0119 na krze\u015ble, \u017ceby lepiej widzie\u0107 i s\u0142ysze\u0107, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n\n\n\n
Roma rozpocz\u0105\u0142 swoj\u0105 przemow\u0119 z u\u015bmiechem. Pocz\u0105tkowo wszystko sz\u0142o dobrze, ale potem, jakby z inercji, kontynuowa\u0142. Kiedy zda\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce powiedzia\u0142 za du\u017co, zamilk\u0142, spojrza\u0142 zdezorientowany na kartk\u0119 ze swoj\u0105 przemow\u0105, a potem odnalaz\u0142 \u017con\u0119. U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i uk\u0142oni\u0142a mu si\u0119 kieliszkiem, po czym zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do jego kochanki i powt\u00f3rzy\u0142a gest.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRomanie Siergiejewiczu, my\u015bl\u0119, \u017ce twoje gratulacje b\u0119d\u0105 najbardziej imponuj\u0105ce tego dnia. Czy m\u00f3g\u0142by\u015b p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105?\u201d \u2013 zapyta\u0142 Igor Waleriewicz.<\/p>\n\n\n\n
Roma spojrza\u0142 na Natali\u0119 jeszcze przez kilka sekund, jakby prosi\u0142 o pomoc, po czym jego wzrok znikn\u0105\u0142 i zrezygnowany poszed\u0142 za szefow\u0105. Natasza wsta\u0142a, zobaczy\u0142a, jak jej pani szybko wychodzi z pokoju, u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i wysz\u0142a na balkon przylegaj\u0105cy do pokoju. Na dole zaczyna\u0142 si\u0119 prawdziwy dramat.<\/p>\n\n\n\n
Roma wyskoczy\u0142a za dziewczyn\u0105, kt\u00f3ra \u0142apa\u0142a taks\u00f3wk\u0119. Z\u0142apa\u0142 j\u0105 za r\u0119ce, pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 zatrzyma\u0107 i szybko przem\u00f3wi\u0142. Ale ona gwa\u0142townie cofn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119 i nadal patrzy\u0142a na drog\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Natasza nie s\u0142ysza\u0142a, co m\u00f3wi jej m\u0105\u017c, ale zobaczy\u0142a zmian\u0119 w jego wyrazie twarzy. W ko\u0144cu zatrzyma\u0142 si\u0119 samoch\u00f3d, a dziewczyna wsiad\u0142a do niego na po\u017cegnanie, daj\u0105c Romanowi g\u0142o\u015bnego klapsa.<\/p>\n\n\n\n
Natasza czu\u0142a, jak s\u0142owa Igora Walerijewicza wci\u0105\u017c rozbrzmiewaj\u0105 w jej sercu, i coraz bardziej u\u015bwiadamia\u0142a sobie, jak bardzo mia\u0142 racj\u0119. Czu\u0142a si\u0119 nawet lepiej, wiedz\u0105c wszystko, jakby naci\u0119to jej czyrak i nie musia\u0142a ju\u017c udawa\u0107, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, Natasza, co to wszystko znaczy?\u201d us\u0142ysza\u0142a i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Roman niemal wyskoczy\u0142 na balkon. \u201eJak\u0105 g\u0142upi\u0105 niespodziank\u0119 mi robisz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy ty w og\u00f3le rozumiesz, co m\u00f3wisz?\u201d \u2013 zapyta\u0142, podnosz\u0105c g\u0142os. Skrzywi\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie krzycz? Zabicie ci\u0119 nie wystarczy! Co to wszystko w og\u00f3le znaczy?<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bl\u0119, \u017ce gdyby\u015b by\u0142 naprawd\u0119 zainteresowany, najpierw by\u015b wszystko wyja\u015bni\u0142. Ale postanowi\u0142e\u015b wyja\u015bni\u0107 wszystko ze swoj\u0105 ukochan\u0105 kobiet\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Roma zblad\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Przez kilka minut panowa\u0142a cisza. Natasza spojrza\u0142a na m\u0119\u017ca i zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce rozwa\u017ca\u0142 ju\u017c ka\u017cdy mo\u017cliwy scenariusz. Zna\u0142a go a\u017c za dobrze.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu wzrok Romy si\u0119 przeja\u015bni\u0142 i podszed\u0142 bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, wiesz, masz racj\u0119. C\u00f3\u017c, jestem troch\u0119 zdezorientowany, to si\u0119 m\u0119\u017cczyznom zdarza, nie martw si\u0119. Rozumiem nawet, \u017ce w ferworze chwili zrobi\u0142a\u015b co\u015b, czego teraz na pewno \u017ca\u0142ujesz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePorozmawiajmy jak doro\u015bli. Jestem sk\u0142onna ci wybaczy\u0107, je\u015bli porozmawiasz z szefem. W ko\u0144cu macie normalny zwi\u0105zek. B\u0119dziesz p\u0142aka\u0107, m\u00f3wi\u0107: \u201eNo nie wiem, \u017ce nie zrobi\u0142am tego celowo, \u017ce to te\u017c twoja wina, wiesz, tak po prostu wy, kobiety, tak to robicie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natasza nie mog\u0142a uwierzy\u0107 w\u0142asnym uszom.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo niemo\u017cliwe! Za chwil\u0119 sprawi, \u017ce b\u0119dzie wygl\u0105da\u0107 na winn\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRoma, przesta\u0144, niczego nie \u017ca\u0142uj\u0119. My\u015bl\u0119 nawet, \u017ce to dla ciebie za ma\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
M\u0105\u017c zmarszczy\u0142 brwi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie rozumiem, co chcesz osi\u0105gn\u0105\u0107? Wszystko z ni\u0105 jest zepsute. Czy nie tego chcia\u0142e\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n
M\u0105\u017c spojrza\u0142 na ni\u0105 ze zdziwieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy ty jeste\u015b szalony? \u017beby posuwa\u0107 si\u0119 do takich skrajno\u015bci w tak b\u0142ahej sprawie?<\/p>\n\n\n\n
Atasha chcia\u0142a go omin\u0105\u0107, ale Roma z\u0142apa\u0142a j\u0105 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie chcesz dzi\u015b porozmawia\u0107 z Igorem Walerijewiczem? Mo\u017cesz porozmawia\u0107 jutro.<\/p>\n\n\n\n
Odsun\u0119\u0142a r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Roman ponownie j\u0105 z\u0142apa\u0142, ale wtedy szef stan\u0105\u0142 mi\u0119dzy nimi.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wyjd\u0119, ale zabior\u0119 \u017con\u0119 do domu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy ona jest twoim dzieckiem?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 \u017bona nie ma prawa podejmowa\u0107 decyzji samodzielnie.<\/p>\n\n\n\n
Roma spojrza\u0142a na Natasz\u0119, jakby namawiaj\u0105c j\u0105 do zmiany zdania, ale odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. Jej m\u0105\u017c wyszed\u0142, a Igor Walerijewicz dotkn\u0105\u0142 jej d\u0142oni.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Du\u017co my\u015bla\u0142em nad twoimi s\u0142owami i zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce masz racj\u0119 we wszystkim.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a na szefa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWybacz, \u017ce nie powiedzia\u0142am ci od razu. Nie wiedzia\u0142am, co w\u0142a\u015bciwie zrobi\u0107. Roma jest przecie\u017c moim m\u0119\u017cem. Zostawmy ten temat. To ju\u017c przesz\u0142o\u015b\u0107. A tak przy okazji, wci\u0105\u017c jeste\u015b mi winna pierwszy taniec\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Przez ca\u0142y wiecz\u00f3r Natasza nie pami\u0119ta\u0142a ju\u017c, co si\u0119 wydarzy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Ta\u0144czy\u0142a, bra\u0142a udzia\u0142 w konkursach i \u015bwietnie si\u0119 bawi\u0142a. Pod koniec wieczoru Igor Walerijewicz odczyta\u0142 list\u0119 zmian, kt\u00f3re zasz\u0142y w firmie. I dosta\u0142a dok\u0142adnie to stanowisko kierownicze, o kt\u00f3re Roman si\u0119 ubiega\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0105\u0142 rok. Natasza wesz\u0142a do pokoju, zatrzyma\u0142a si\u0119 i spojrza\u0142a na Igora z u\u015bmiechem. Siedzia\u0142 na kanapie, uwa\u017cnie badaj\u0105c ich miesi\u0119czn\u0105 c\u00f3reczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eIgorze, sp\u0119dzasz tu a\u017c tyle czasu?\u201d zapyta\u0142a zaskoczona.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142 na ni\u0105 ze zdziwieniem. \u201eJak mog\u0142oby by\u0107 inaczej? Byli\u015bmy tylko sob\u0105 \u2013 ty i ja. A teraz ten cudowny cud. Nie jestem ju\u017c ch\u0142opcem, a ona\u2026 Nawet nie wyobra\u017casz sobie, co czuj\u0119. Wydaje mi si\u0119, \u017ce s\u0142ysz\u0119 wszystkie jej my\u015bli\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natasza si\u0119 roze\u015bmia\u0142a. Jej c\u00f3rka te\u017c by\u0142a dla niej cudem. Roma nie chcia\u0142a dzieci i prawie si\u0119 z tym pogodzi\u0142a. Ale potem nadszed\u0142 test, dwie kreski i \u0142zy w oczach Igora; on te\u017c nie mia\u0142 czasu my\u015ble\u0107 o dzieciach z powodu pracy.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142 i przytuli\u0142 j\u0105. \u201eWiem, \u017ce jestem du\u017co starszy, ale daj\u0119 ci t\u0119 obietnic\u0119. B\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 d\u0142ugo, b\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 dobrze, \u017ceby wam, moje c\u00f3rki, niczego nie brakowa\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Natalia sta\u0142a przy oknie, patrz\u0105c na m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry nami\u0119tnie obejmowa\u0142 m\u0142od\u0105 kobiet\u0119. W pierwszej chwili mia\u0142a ochot\u0119 wybiec na ulic\u0119, z\u0142apa\u0107 rywalk\u0119 za \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10528,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10527","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10527","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10527"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10527\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10529,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10527\/revisions\/10529"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10528"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10527"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10527"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}