ale? \u2013 Dziewczyna zajrza\u0142a przez uchylone drzwi biura.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Recepcja jest ju\u017c zamkni\u0119ta. Przyjmujemy pacjent\u00f3w tylko po wcze\u015bniejszym um\u00f3wieniu.<\/p>\n\n\n\n
Twarz dziewczyny wyda\u0142a si\u0119 Marinie Siergiejewnie mgli\u015bcie znajoma. Mia\u0142a dobr\u0105 pami\u0119\u0107 do twarzy. By\u0142a jednak pewna, \u017ce \u200b\u200bdziewczyna nigdy wcze\u015bniej jej nie widzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzykro mi, ale nie mam z panem um\u00f3wionego spotkania do ko\u0144ca miesi\u0105ca\u201d \u2013 powiedzia\u0142a dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOtworz\u0105 ponownie w poniedzia\u0142ek na kolejne dwa tygodnie. Albo mo\u017cesz um\u00f3wi\u0107 si\u0119 na wizyt\u0119 do innego lekarza\u201d \u2013 zasugerowa\u0142a ze zm\u0119czeniem Marina Siergiejewna.<\/p>\n\n\n\n
Lekarze kliniki byli na ni\u0105 \u017ali, poniewa\u017c wiele kobiet chcia\u0142o si\u0119 z ni\u0105 spotka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Chcia\u0142em z tob\u0105 porozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A potem Marina j\u0105 rozpozna\u0142a\u2026<\/p>\n\n\n\n
“Halo!” Inga wpad\u0142a do biura bez pukania, rozsiewaj\u0105c wok\u00f3\u0142 siebie zapach drogich perfum.<\/p>\n\n\n\n
\u201eInga, ile razy ci m\u00f3wi\u0142em, \u017ceby\u015b puka\u0142a? Na krze\u015ble m\u00f3g\u0142 by\u0107 pacjent\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNikogo nie ma na korytarzu. Wi\u0119c mo\u017cesz i\u015b\u0107\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 spokojnie jej przyjaci\u00f3\u0142ka. \u201eChod\u017amy do kawiarni? Musz\u0119 ci co\u015b powiedzie\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Porozmawiaj tutaj. Dlaczego musisz i\u015b\u0107 do kawiarni, \u017ceby to zrobi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u201eKiedy widz\u0119 ten fotel tortur, a\u017c mi si\u0119 \u017co\u0142\u0105dek skr\u0119ca. Jak ty w og\u00f3le mo\u017cesz tu pracowa\u0107?\u201d Inga zmarszczy\u0142a sw\u00f3j \u015bliczny nosek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA tak przy okazji, pomagam przyprowadza\u0107 dzieci na \u015bwiat. Czy to nie wa\u017cna misja? Dobra, tylko si\u0119 przebior\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Marina i znikn\u0119\u0142a za ekranem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eI nadal nie mog\u0142am si\u0119 powstrzyma\u0107\u201d \u2013 doda\u0142a cicho Inga.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie\u0142adnie z twojej strony, \u017ce mi o tym przypominasz\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Marina zza ekranu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze, kawa i ciasto s\u0105 twoje\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Marina, wychodz\u0105c zza ekranu i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kawiarnia znajdowa\u0142a si\u0119 w s\u0105siednim budynku. Zazwyczaj korzystali z niej lekarze i pacjenci kliniki. M\u0142odzi ludzie przychodzili wieczorami, ale dla nich by\u0142o jeszcze wcze\u015bnie, a personel kliniki spieszy\u0142 si\u0119 do dom\u00f3w po nocnych dy\u017curach. O tej porze w kawiarni panowa\u0142a cisza. Przyjaciele zaj\u0119li wolny stolik i z\u0142o\u017cyli zam\u00f3wienie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142 pan ze mn\u0105 o czym\u015b porozmawia\u0107\u201d \u2013 przypomnia\u0142a mu Marina, gdy kelner odszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Inga si\u0119gn\u0119\u0142a do torebki po telefon.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNa co czekasz? Powiedz mi tylko\u201d \u2013 nalega\u0142a Marina. \u201eJeste\u015b w ci\u0105\u017cy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119ki Bogu, nie. C\u00f3rka Olega mi wystarcza. Nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce wychowywanie czyjego\u015b dziecka b\u0119dzie takie trudne. Jest niesamowicie okrutna. Czy ja te\u017c by\u0142am taka?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kelner przyni\u00f3s\u0142 kaw\u0119 i ciastka. Po \u0142yku Inga zacz\u0119\u0142a szuka\u0107 czego\u015b w telefonie. Potem, w milczeniu, poda\u0142a go Marinie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eYura. I co z tego?\u201d Marina chcia\u0142a odda\u0107 telefon swojej przyjaci\u00f3\u0142ce.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzyjrzyj si\u0119 uwa\u017cnie. Kto jest obok niego?\u201d Inga zmru\u017cy\u0142a oczy, jak zawsze, gdy by\u0142a zdenerwowana.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Z jak\u0105\u015b dziewczyn\u0105. I co z tego?<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego tego nie przekartkujesz?\u201d zapyta\u0142a Inga.<\/p>\n\n\n\n
Marina przesun\u0119\u0142a palcem po ekranie. Na kolejnym zdj\u0119ciu Yura przytula\u0142 dziewczyn\u0119, pomagaj\u0105c jej za\u0142o\u017cy\u0107 p\u0142aszcz. A potem\u2026 Potem si\u0119 ca\u0142owali.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo i co teraz powiesz? Rozpoznajesz to miejsce?\u201d W g\u0142osie Ingi nie by\u0142o nuty zwyci\u0119stwa, tylko \u017cal.<\/p>\n\n\n\n
Marina spojrza\u0142a na przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 oczami, kt\u00f3re nagle sta\u0142y si\u0119 smutne.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tylko \u017ceby\u015b wiedzia\u0142. Przezorny zawsze ubezpieczony. Jura ci\u0119 zdradza. Dowiedzia\u0142em si\u0119 przypadkiem. Kolega Olega \u015bwi\u0119towa\u0142 urodziny w tej restauracji. Poszed\u0142em do damskiej toalety i go zobaczy\u0142em. Na pocz\u0105tku chcia\u0142em do niego podej\u015b\u0107, my\u015bl\u0105c, \u017ce jeste\u015b gdzie\u015b w pobli\u017cu. A potem podesz\u0142a do niego ta dziewczyna. Jura mnie nie zauwa\u017cy\u0142. Nie zauwa\u017cy\u0142by mnie nawet gdyby zawali\u0142 si\u0119 sufit. Wiesz, jak na ni\u0105 spojrza\u0142?<\/p>\n\n\n\n
Marina wsta\u0142a od sto\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarin, przepraszam. Nie powinnam by\u0142a ci tego pokazywa\u0107. Ale chcia\u0142am, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142a\u201d \u2013 po chwili \u017ca\u0142owa\u0142a przyjaci\u00f3\u0142ka i r\u00f3wnie\u017c zerwa\u0142a si\u0119 z krzes\u0142a. \u201eDok\u0105d idziesz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Marina zatrzyma\u0142a Ing\u0119 machni\u0119ciem r\u0119ki i ruszy\u0142a do wyj\u015bcia. Na zewn\u0105trz wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki, dr\u017c\u0105cy oddech i odesz\u0142a od kawiarni. Serce wali\u0142o jej g\u0142o\u015bno w piersi, niczym m\u0142oty w skroniach. Marina sz\u0142a, patrz\u0105c prosto przed siebie, ale nic nie widzia\u0142a. Ostatnie zdj\u0119cie z telefonu Ingi by\u0142o przed jej oczami.<\/p>\n\n\n\n
Byli ma\u0142\u017ce\u0144stwem przez pi\u0119tna\u015bcie lat. W tym czasie nadal mia\u0142a problemy z zaj\u015bciem w ci\u0105\u017c\u0119. Pocz\u0105tkowo Jura j\u0105 uspokaja\u0142 i wspiera\u0142, ale z czasem przestali porusza\u0107 ten bolesny temat. Marina widzia\u0142a szcz\u0119\u015bcie w oczach m\u0119\u017ca, gdy bawi\u0142 si\u0119 na pod\u0142odze z dzie\u0107mi swoich przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bpr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej to nast\u0105pi. Czego chcia\u0142a? Jej m\u0105\u017c marzy\u0142 o dzieciach, ale ona nie mog\u0142a mu ich da\u0107. Mimo to wci\u0105\u017c nie by\u0142a przygotowana na niewierno\u015b\u0107 m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
W drodze do domu Marina troch\u0119 si\u0119 uspokoi\u0142a. Yura jeszcze nie wr\u00f3ci\u0142a z pracy. Siedzia\u0142a przed telewizorem, zamy\u015blona, \u200b\u200bwpatruj\u0105c si\u0119 w ekran. Marina nawet nie us\u0142ysza\u0142a powrotu m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWr\u00f3ci\u0142e\u015b ju\u017c do domu?\u201d zapyta\u0142 wchodz\u0105c do pokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie. Jest prawie dziewi\u0105ta. Czemu jeste\u015b taki sp\u00f3\u017aniony?\u201d \u2013 zapyta\u0142a Marina z napi\u0119ciem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u2026\u201d Yura poluzowa\u0142 krawat i zacz\u0105\u0142 rozpina\u0107 g\u00f3rny guzik koszuli.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142e\u015b z ni\u0105?\u201d Marina poda\u0142a mu telefon.<\/p>\n\n\n\n
Yura szybko zerkn\u0105\u0142 na ekran. Jego r\u0119ka zamar\u0142a na ko\u0142nierzyku koszuli.<\/p>\n\n\n\n
\u201e\u015aledzi\u0142e\u015b mnie?\u201d Szarpn\u0105\u0142 za ko\u0142nierzyk, a guzik spad\u0142 na pod\u0142og\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo fotomonta\u017c. Patrz, ona jest wystarczaj\u0105co stara, \u017ceby by\u0107 moj\u0105 c\u00f3rk\u0105. Twoja Inga zrobi\u0142a \u015bwietn\u0105 robot\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Marina nie umkn\u0119\u0142a uwadze entuzjazmu m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePowiedz mi, \u017ce ta ma\u0142a dziewczynka ci\u0119 uwiod\u0142a. B\u0105d\u017a m\u0119\u017cczyzn\u0105 i po prostu si\u0119 do tego przyznaj. Chcesz dzieci, a ta dziewczynka mo\u017ce ci je urodzi\u0107. A mo\u017ce ju\u017c to zrobi\u0142a?\u201d Marina spojrza\u0142a na m\u0119\u017ca z rozpacz\u0105. \u201eNie dr\u0119cz ani mnie, ani jej. Pewnie jest zazdrosna. Id\u017a do niej.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yura podszed\u0142 do Mariny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWybacz. My\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119dziesz krzycze\u0107 i t\u0142uc naczynia. Ale ty\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yura wysz\u0142a. Marina wyj\u0119\u0142a z lod\u00f3wki niedopit\u0105 butelk\u0119 koniaku, nala\u0142a sobie hojn\u0105 porcj\u0119 do kubka i wypi\u0142a. Koniak pali\u0142 j\u0105 w gardle, a \u017co\u0142\u0105dek \u015bcisn\u0105\u0142 si\u0119 w prote\u015bcie. Marina zakaszla\u0142a, nala\u0142a sobie wody z kranu i popi\u0142a. Ale niemal natychmiast poczu\u0142a si\u0119 lepiej, napi\u0119cie ust\u0105pi\u0142o. Marina napi\u0142a si\u0119 jeszcze.<\/p>\n\n\n\n
Obudzi\u0142a si\u0119 rano z b\u00f3lem g\u0142owy. Chcia\u0142a zadzwoni\u0107 i poprosi\u0107 o dzie\u0144 wolny, ale pomy\u015bla\u0142a, \u017ce \u200b\u200bpraca pomo\u017ce jej zapomnie\u0107 o \u017ca\u0142obie.<\/p>\n\n\n\n
Dwa dni p\u00f3\u017aniej przyszed\u0142 Yura.<\/p>\n\n\n\n
Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce lepiej b\u0119dzie, je\u015bli we\u017amiesz to, co masz przed sob\u0105. Nie chc\u0119 si\u0119 chowa\u0107 jak z\u0142odziej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW porz\u0105dku. Zabierz j\u0105. Gdzie z ni\u0105 mieszkasz?\u201d Marina by\u0142a zaskoczona jej spokojem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wynajmujemy mieszkanie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJe\u015bli to takie powa\u017cne, to wymie\u0144my si\u0119. Nie potrzebuj\u0119 tego sama\u201d \u2013 zasugerowa\u0142a Marina.<\/p>\n\n\n\n
Rozmawiali spokojnie, jak zawsze, jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b blada i wygl\u0105dasz na zm\u0119czon\u0105\u201d \u2013 zauwa\u017cy\u0142a Marina.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, wczoraj wracaj\u0105c z pracy, automatycznie skr\u0119ci\u0142em w nasz\u0105 ulic\u0119. Zorientowa\u0142em si\u0119 dopiero po powrocie\u2026\u201d Yura nagle przycisn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do piersi i niezgrabnie usiad\u0142 na sofie. Twarz wykrzywi\u0142 mu grymas b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo ci jest? Serce?\u201d Marina chwyci\u0142a telefon i zadzwoni\u0142a po karetk\u0119. Linia by\u0142a zaj\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n
Nie trac\u0105c czasu, pobieg\u0142a do kuchni, wysypa\u0142a wszystkie leki z apteczki na st\u00f3\u0142, znalaz\u0142a walidol i wr\u00f3ci\u0142a do m\u0119\u017ca, wk\u0142adaj\u0105c mu tabletk\u0119 do ust. Ponownie zadzwoni\u0142a po karetk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzterdziestotrzyletni m\u0119\u017cczyzna ma zawa\u0142 serca\u2026 Prosz\u0119, pospieszcie si\u0119! Cierpliwo\u015bci, karetka zaraz przyjedzie. Yura, oddychaj\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zmar\u0142 w drodze do szpitala. Mia\u0142 rozleg\u0142y zawa\u0142 serca.<\/p>\n\n\n\n
Na cmentarzu Marina zobaczy\u0142a w oddali dziewczyn\u0119 stoj\u0105c\u0105 w ciemnych okularach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo przez ciebie umar\u0142!\u201d krzykn\u0119\u0142a do niej Marina. \u201eZostaw go tu chocia\u017c w spokoju!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Inga \u015bcisn\u0119\u0142a d\u0142o\u0144 przyjaci\u00f3\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCicho, ludzie patrz\u0105. Nie r\u00f3b tu sceny\u201d \u2013 szepn\u0119\u0142a Marinie do ucha.<\/p>\n\n\n\n
Marina spojrza\u0142a ponownie w kierunku, w kt\u00f3rym sta\u0142a dziewczyna, ale jej ju\u017c tam nie by\u0142o. Szuka\u0142a jej wzrokiem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzas ju\u017c najwy\u017cszy\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pracownik cmentarza, kt\u00f3ry podszed\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarina, musimy wrzuci\u0107 grudk\u0119 ziemi do grobu\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Inga.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mog\u0119\u201d \u2013 j\u0119kn\u0119\u0142a Marina.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze, zrobi\u0119 to sama\u201d. Inga pochyli\u0142a si\u0119 i wrzuci\u0142a gar\u015b\u0107 ziemi do grobu. Wielu przysz\u0142o po\u017cegna\u0107 Yur\u0119. Jak na zawo\u0142anie, grudki ziemi spad\u0142y na wieko trumny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wszystko. Jestem ca\u0142kiem sama\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Marina, id\u0105c rami\u0119 w rami\u0119 z Ing\u0105 z cmentarza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWybacz mi. To moja wina. Nie powinnam by\u0142a ci pokazywa\u0107 tych zdj\u0119\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Inga.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo to ma wsp\u00f3lnego z tob\u0105? On i tak by odszed\u0142. To niczyja wina, po prostu tak si\u0119 sta\u0142o\u201d. Marina patrzy\u0142a przed siebie suchymi oczami.<\/p>\n\n\n\n
Czuwanie odby\u0142o si\u0119 w kawiarni. Po oko\u0142o dziesi\u0119ciu minutach siedzenia przy stoliku Marina podzi\u0119kowa\u0142a wszystkim i wysz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo zobaczenia\u201d \u2013 dogoni\u0142a j\u0105 wierna Inga przy wyj\u015bciu z kawiarni.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, lepiej zosta\u0144 tutaj. Mo\u017cesz czego\u015b potrzebowa\u0107. Chc\u0119 by\u0107 sama. Chc\u0119 si\u0119 z nim po\u017cegna\u0107. M\u00f3wi\u0105, \u017ce po raz pierwszy kto\u015b jest tu, w\u015br\u00f3d nas. Wszystko b\u0119dzie dobrze. Dam sobie rad\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dwa dni p\u00f3\u017aniej Marina wr\u00f3ci\u0142a do pracy. \u017bycie stopniowo wraca\u0142o do normy. Marina przekona\u0142a sam\u0105 siebie, \u017ce Yura poszed\u0142 do swojej m\u0142odej kochanki i nie umar\u0142. Tak by\u0142o \u0142atwiej. Nie by\u0142a ju\u017c na niego z\u0142a. Uraza min\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo co przyszed\u0142e\u015b? Czego ode mnie chcesz?\u201d \u2013 zapyta\u0142a ostro Marina.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142abym, \u017ceby\u015b nigdy nie pojawi\u0142 si\u0119 w naszym \u017cyciu\u201d. Marina wsta\u0142a od sto\u0142u i podesz\u0142a do okna.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam. Yura powiedzia\u0142, \u017ce jeste\u015b bardzo dobrym lekarzem\u201d \u2013 powiedzia\u0142a dziewczyna dr\u017c\u0105cym g\u0142osem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eYura?\u201d Marina ostro si\u0119 do niej odwr\u00f3ci\u0142a. \u201eWi\u0119c dlatego przysz\u0142a\u015b? Chcesz dokona\u0107 aborcji? Chcia\u0142a\u015b go zwi\u0105za\u0107 ze sob\u0105 dzieckiem, a potem umar\u0142, prawda? Teraz nie potrzebujesz tego dziecka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie tak!\u201d krzykn\u0119\u0142a dziewczyna ze \u0142zami w oczach. \u201eJestem ju\u017c w zaawansowanej ci\u0105\u017cy. Za p\u00f3\u017ano na aborcj\u0119. Nie mog\u0119 go sama wychowa\u0107. M\u00f3j ojciec pije, a matka\u2026 Zawsze m\u00f3wi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie zaakceptuje mnie i mojego dziecka bez m\u0119\u017ca. Wci\u0105\u017c studiuj\u0119. Yura wynaj\u0105\u0142 mi mieszkanie. Trzeba zap\u0142aci\u0107, a ja nie mam pieni\u0119dzy\u201d \u2013 powiedzia\u0142a szybko dziewczyna, jakby ba\u0142a si\u0119, \u017ce nie da rady.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c przyszed\u0142e\u015b dla pieni\u0119dzy?\u201d Marina zachichota\u0142a i odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 z powrotem do okna.<\/p>\n\n\n\n
Przez chwil\u0119 milcza\u0142a, po czym zn\u00f3w usiad\u0142a przy stole.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzemu jeste\u015b taka nieostro\u017cna, Nastia? W twoim wieku dziewczyny wiedz\u0105 ju\u017c, czym jest antykoncepcja\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem. Ale Yura chcia\u0142 mie\u0107 dziecko. Powiedzia\u0142, \u017ce mi pomo\u017ce. Co ci jest\u2026 Co ci jest\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eIle pieni\u0119dzy potrzebujesz?\u201d przerwa\u0142a jej Marina.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t tysi\u0119cy za trzy miesi\u0105ce. W\u0142a\u015bcicielka powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie pozwoli mi tam mieszka\u0107 z dzieckiem. Mam tylko czas do terminu porodu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No, no. Sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy? Nawet nie zauwa\u017cysz. Kto przyje\u017cd\u017ca?<\/p>\n\n\n\n
\u201eDziewczynka\u201d. Rysy twarzy Nastii z\u0142agodnia\u0142y. \u201eJura chcia\u0142 da\u0107 jej na imi\u0119 Masza, jak jego matka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dobrze. Dam ci pieni\u0105dze. Ale um\u00f3w si\u0119 na wizyt\u0119 u innego ginekologa. Olga Iwanowna So\u0142owjowa to bardzo dobra lekarka. Zdecydowanie musisz i\u015b\u0107 do lekarza. Zrozumiano?<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, dzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Nastya, wychodz\u0105c z biura.<\/p>\n\n\n\n
Inga wpad\u0142a do mieszkania Mariny jak szalona.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNaprawd\u0119 zamierzasz jej da\u0107 pieni\u0105dze? Marina, obud\u017a si\u0119, to oszustka. Je\u015bli dasz jej pieni\u0105dze raz, b\u0119dzie bez przerwy pr\u00f3bowa\u0142a je od ciebie wyci\u0105gn\u0105\u0107\u201d \u2013 zbeszta\u0142a j\u0105 Inga.<\/p>\n\n\n\n
Ale Marina ju\u017c podj\u0119\u0142a decyzj\u0119. I ta s\u0142odka dziewczyna nie wygl\u0105da na oszustk\u0119. Jej te\u017c jest ci\u0119\u017cko.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzyby\u0142a z jakiego\u015b odleg\u0142ego miejsca, do kt\u00f3rego nie chce wraca\u0107. Okazuje si\u0119, \u017ce Yura nigdy nie obieca\u0142 jej \u015blubu. Nie chcia\u0142 mnie zostawi\u0107. Prosi\u0142am go, \u017ceby odszed\u0142. M\u00f3g\u0142 mieszka\u0107 z dwiema rodzinami, ale \u017cy\u0142. Nie mo\u017cna wyrzuci\u0107 pi\u0119tnastu lat z \u017cycia; nie da si\u0119 ich zapomnie\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarino, s\u0142yszysz siebie? Czy ci jej \u017cal? Nie rozumiem ci\u0119\u201d \u2013 Inga nerwowo chodzi\u0142a po pokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, ile \u0142ez widzia\u0142am w swoim gabinecie? M\u0142ode, zdezorientowane dziewczyny takie jak ty, b\u0142agaj\u0105ce o aborcj\u0119. A potem p\u0142aka\u0142y, bo nie mog\u0142y zaj\u015b\u0107 w ci\u0105\u017c\u0119. I nic nie mog\u0142y zrobi\u0107, \u017ceby to naprawi\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Marina zamy\u015blona.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, na pewno oszala\u0142a\u015b.\u201d Inga zacisn\u0119\u0142a usta.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Postaw si\u0119 na moim miejscu. Co by\u015b zrobi\u0142? Wyrzuci\u0142by\u015b j\u0105 na ulic\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Inga wysz\u0142a, Marina znalaz\u0142a numer Nastii w telefonie Jury, zadzwoni\u0142a i przela\u0142a jej pieni\u0105dze.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna nie wr\u00f3ci\u0142a. Marina stara\u0142a si\u0119 zmusi\u0107, \u017ceby o niej nie my\u015ble\u0107. Mia\u0142a nadziej\u0119, \u017ce wr\u00f3ci\u0142a do rodzic\u00f3w. Nie mog\u0142a ju\u017c nic zrobi\u0107, \u017ceby jej pom\u00f3c.<\/p>\n\n\n\n
Marina od dawna marzy\u0142a o dziecku, a to dziecko zasz\u0142o w ci\u0105\u017c\u0119 od razu. Sk\u0105d ta niesprawiedliwo\u015b\u0107? Czym Marina sobie na to zas\u0142u\u017cy\u0142a? Ale bez wzgl\u0119du na to, ile o tym my\u015bla\u0142a, nie potrafi\u0142a odpowiedzie\u0107 na to pytanie.<\/p>\n\n\n\n
Do Nowego Roku zosta\u0142o zaledwie kilka dni. Marina nawet nie ubra\u0142a choinki. Dlaczego? Po raz pierwszy nie cieszy\u0142a si\u0119 na \u015bwi\u0119ta, na zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 przerw\u0119 noworoczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. Inga obieca\u0142a wpa\u015b\u0107, wi\u0119c Marina bez wahania nacisn\u0119\u0142a przycisk domofonu. Uchyli\u0142a lekko drzwi mieszkania i czeka\u0142a. Ale wtedy zobaczy\u0142a Nasti\u0119 stoj\u0105c\u0105 tam z kopert\u0105 przewi\u0105zan\u0105 r\u00f3\u017cow\u0105 wst\u0105\u017ceczk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry, Marina Siergiejewna. W\u0142a\u015bcicielka nie chcia\u0142a mnie wpu\u015bci\u0107. Postawi\u0142a przed drzwiami torb\u0119 z rzeczami.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Marina dopiero teraz zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bpasek du\u017cej torby sportowej, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142a na plecach, wrzyna\u0142 si\u0119 w rami\u0119 Nastii.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Sk\u0105d znasz m\u00f3j adres? O, racja\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mog\u0119 wej\u015b\u0107? Nie mam dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. Jestem prosto ze szpitala po\u0142o\u017cniczego. Nie mam si\u0142y\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wejd\u017a. Daj mi dziecko. Nie b\u00f3j si\u0119, nic mu nie zrobi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eHej\u201d \u2013 poprawi\u0142a Marin\u0119 Nastya.<\/p>\n\n\n\n
Marina wzi\u0119\u0142a paczk\u0119 od Nastii i zajrza\u0142a do \u015brodka. Na widok jej male\u0144kiej twarzyczki serce jej si\u0119 przepe\u0142ni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
“Masza?” zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Pami\u0119ta\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Masz mleko?<\/p>\n\n\n\n
W pokoju Marina po\u0142o\u017cy\u0142a dziewczyn\u0119 na sofie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zanim si\u0119 obudzisz, chod\u017amy do kuchni, nakarmi\u0119 ci\u0119. Musisz dobrze zje\u015b\u0107, \u017ceby mleko si\u0119 pojawi\u0142o. Jeszcze nie poszed\u0142e\u015b do domu?<\/p>\n\n\n\n
Nastya pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia przysz\u0142a Inga.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzyje to rzeczy? Nie do\u015b\u0107, \u017ce b\u0142aga\u0142a ci\u0119 o pieni\u0105dze, to jeszcze si\u0119 tu wprowadzi\u0142a? Ostrzega\u0142am ci\u0119\u201d \u2013 zacz\u0119\u0142a protestowa\u0107 jej przyjaci\u00f3\u0142ka.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Cicho. Obudzisz dziewczynk\u0119. Mia\u0142em j\u0105 wyrzuci\u0107 na ulic\u0119? Z dzieckiem?<\/p>\n\n\n\n
\u201eWidzisz, kiedy zobaczy\u0142em t\u0119 dziewczyn\u0119, wzi\u0105\u0142em j\u0105 w ramiona\u2026 Nie wiem, co si\u0119 ze mn\u0105 sta\u0142o. Czu\u0142em si\u0119, jakbym trzyma\u0142 w ramionach w\u0142asne dziecko. W ko\u0144cu i tak jest praktycznie moja. To dziecko Yury\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 No tak, prawie. Jeste\u015b pewna, \u017ce \u200b\u200bto jego c\u00f3rka? Wybacz, Marina, ale jeste\u015b szalona. Zobaczysz, zostawi ci dziecko i ucieknie. S\u0105 w sypialni?<\/p>\n\n\n\n
Marina by\u0142a teraz nieustannie niewyspana. Gdy tylko dziecko zapiszcza\u0142o w nocy, bieg\u0142a do sypialni, bra\u0142a je na r\u0119ce i zabiera\u0142a, \u017ceby Nastia mog\u0142a spa\u0107. By\u0142a wyczerpana po ca\u0142ym dniu z dzieckiem. Dziecko jad\u0142o za dwoje, by\u0142o niespokojne i zasypia\u0142o tylko w jej ramionach.<\/p>\n\n\n\n
Rano Marina zanios\u0142a dziecko do sypialni, zostawi\u0142a \u015bniadanie Nastii i pobieg\u0142a do pracy. Teraz z u\u015bmiechem wita\u0142a wszystkie kobiety w ci\u0105\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Marina wr\u00f3ci\u0142a z pracy i ledwo otworzy\u0142a drzwi mieszkania, gdy us\u0142ysza\u0142a zd\u0142awiony krzyk dziewczynki. Pobieg\u0142a do sypialni i wzi\u0119\u0142a Masz\u0119 na r\u0119ce. Chcia\u0142a skarci\u0107 Nasti\u0119, ale ta znikn\u0119\u0142a. Jej rzeczy te\u017c znikn\u0119\u0142y. Do drzwi lod\u00f3wki przyklejono magnesem karteczk\u0119: \u201eMarino, wybacz mi. B\u0119dziesz wspania\u0142\u0105 matk\u0105 dla Maszy. Napisa\u0142am wyrzeczenie si\u0119 jej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Marina usiad\u0142a na krze\u015ble, nie wierz\u0105c w\u0142asnym oczom. Masza uspokoi\u0142a si\u0119 w jej ramionach. Ale wkr\u00f3tce mia\u0142a zg\u0142odnie\u0107. Marina znalaz\u0142a w lod\u00f3wce s\u0142oik z odci\u0105gni\u0119tym mlekiem. Przynajmniej by\u0142a za to wdzi\u0119czna.<\/p>\n\n\n\n
Inga, jak zwykle, by\u0142a w pe\u0142nym rozkwicie. Zbeszta\u0142a Marin\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a j\u0105 przekona\u0107, \u017ceby odda\u0142a dziewczynk\u0119 do sieroci\u0144ca. Pobieg\u0142a do apteki po mleko modyfikowane, a kiedy dotar\u0142a na miejsce, obieca\u0142a, \u017ce \u200b\u200bodszuka uciekinierk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma potrzeby jej szuka\u0107. Nie oddam Maszy nigdzie. Tak bardzo marzy\u0142am o dziecku. Nie odwodzicie mnie od tego. Pom\u00f3\u017ccie mi znale\u017a\u0107 porz\u0105dn\u0105 niani\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Inga po prostu podnios\u0142a r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
Czas mija\u0142. Masza coraz bardziej przypomina\u0142a Jur\u0119. Tylko jej oczy by\u0142y niebieskie jak u Nastii. Czasami Marina budzi\u0142a si\u0119 w \u015brodku nocy z krzykiem. \u015ani\u0142o jej si\u0119, \u017ce Nastia wr\u00f3ci\u0142a, \u017ceby zabra\u0107 Masz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, boli ci\u0119? Krzycza\u0142a\u015b\u201d. Pi\u0119cioletnia Masza przybieg\u0142a i wskoczy\u0142a do \u0142\u00f3\u017cka Mariny.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie boli, to by\u0142 tylko sen. Id\u017a spa\u0107\u201d. Marina przytuli\u0142a c\u00f3rk\u0119. \u201eNie oddam ci\u0119. Nie oddam ci\u0119 nikomu\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"ale? \u2013 Dziewczyna zajrza\u0142a przez uchylone drzwi biura. \u2014 Recepcja jest ju\u017c zamkni\u0119ta. Przyjmujemy pacjent\u00f3w tylko po wcze\u015bniejszym um\u00f3wieniu. Twarz dziewczyny wyda\u0142a si\u0119 \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10546,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10545","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10545","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10545"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10545\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10547,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10545\/revisions\/10547"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10546"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10545"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10545"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10545"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}