Ignat, kt\u00f3ry wyrzuci\u0142 \u017con\u0119 i dziecko na ulic\u0119 bez grosza przy duszy, nie m\u00f3g\u0142 sobie wyobrazi\u0107, \u017ce pewnego dnia przypadkowe spotkanie z by\u0142\u0105 rodzin\u0105 sprawi, \u017ce po\u017ca\u0142uje tego, co zrobi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Ignat sta\u0142 przy oknie, b\u0119bni\u0105c palcami o parapet. <\/p>\n\n\n\n
Za szyb\u0105 pada\u0142 lekki deszcz, zamieniaj\u0105c marcowy wiecz\u00f3r w szary ca\u0142un. <\/p>\n\n\n\n
W mieszkaniu panowa\u0142a ci\u0119\u017cka cisza, przerywana jedynie cichym szlochem Mariny i szelestem jej toreb, gdy pospiesznie pakowa\u0142a swoje rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119, \u017ceby\u015b znikn\u0105\u0142 st\u0105d w ci\u0105gu godziny\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142, nie odwracaj\u0105c si\u0119. \u201eI zabierz dziecko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eIgnat, opami\u0119taj si\u0119!\u201d \u2013 g\u0142os Mariny dr\u017ca\u0142. \u201eDok\u0105d jedziemy? Nie mam nawet pieni\u0119dzy na wynaj\u0119cie mieszkania!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo tw\u00f3j problem\u201d \u2013 warkn\u0105\u0142. \u201ePowinna\u015b by\u0142a o tym pomy\u015ble\u0107, zanim szepta\u0142a\u015b o tym za moimi plecami do swoich przyjaci\u00f3\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pi\u0119cioletni Sasza, nie rozumiej\u0105c, co si\u0119 dzieje, przytuli\u0142 si\u0119 do nogi matki i spojrza\u0142 na ojca szeroko otwartymi, przestraszonymi oczami.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTato, nie wysy\u0142aj nas st\u0105d\u201d \u2013 mamrota\u0142o dziecko.<\/p>\n\n\n\n
Ignat w ko\u0144cu si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142. Jego wzrok by\u0142 zimny jak l\u00f3d:<\/p>\n\n\n\n
Marina, obejmuj\u0105c syna, po raz ostatni spojrza\u0142a na m\u0119\u017ca:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo\u017ca\u0142ujesz tego, Ignat. Przysi\u0119gam, \u017ce po\u017ca\u0142ujesz.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Drzwi wej\u015bciowe zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem. Ignat nala\u0142 sobie koniaku i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko. Czy b\u0119dzie \u017ca\u0142owa\u0142? Ma\u0142o prawdopodobne. Bez niego ta nieudacznica daleko by nie zasz\u0142a. Przez miesi\u0105c b\u0119dzie si\u0119 w\u0142\u00f3czy\u0107 po wynaj\u0119tych mieszkaniach \u2013 a potem wr\u00f3ci na czworakach, b\u0142agaj\u0105c go, \u017ceby j\u0105 przyj\u0105\u0142. Ale on b\u0119dzie nieugi\u0119ty.<\/p>\n\n\n\n
Nie m\u00f3g\u0142 sobie nawet wyobrazi\u0107, jak bardzo si\u0119 myli\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 lat.<\/p>\n\n\n\n
Ignat siedzia\u0142 przy stoliku w restauracji Metropol, roztargnionym wzrokiem studiuj\u0105c kart\u0119 win. Naprzeciwko niego siedzia\u0142 jego partner biznesowy, Viktor, omawiaj\u0105cy ich najnowsz\u0105 transakcj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
“Sp\u00f3jrz na t\u0119 kobiet\u0119!” Victor nagle gwizdn\u0105\u0142, kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 w stron\u0119 wej\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Ignat nonszalancko odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 i zamar\u0142. Marina wchodzi\u0142a do restauracji. I jaka Marina! Elegancka czarna sukienka podkre\u015bla\u0142a jej idealn\u0105 figur\u0119, a droga bi\u017cuteria l\u015bni\u0142a w \u015bwietle kryszta\u0142owych \u017cyrandoli. Promieniowa\u0142a pewno\u015bci\u0105 siebie i dostoje\u0144stwem. Obok niej szed\u0142 ch\u0142opiec w wieku oko\u0142o dziesi\u0119ciu lat w nienagannym garniturze \u2013 ich syn, Sasza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobry wiecz\u00f3r, panowie\u201d \u2013 rozleg\u0142 si\u0119 melodyjny g\u0142os. To by\u0142 ma\u00eetre d’h\u00f4tel. \u201eMadame Marina Alexandrovna, stolik jest gotowy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 pani?\u201d \u2013 wyszepta\u0142 oszo\u0142omiony Ignat. \u201eZnasz j\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eJasne!\u201d za\u015bmia\u0142 si\u0119 Wiktor. \u201eMarina Aleksandrowna jest w\u0142a\u015bcicielk\u0105 elitarnej sieci spa \u017bemczu\u017cyna. Zaczyna\u0142a od zera, a teraz jej biznes jest wart miliony. Naprawd\u0119 genialna kobieta!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ignat poczu\u0142, jak grunt pod nogami mu si\u0119 zapada. Ta sama Marina, kt\u00f3r\u0105 wyrzuci\u0142 za drzwi, maj\u0105c tylko torb\u0119 z ubraniami? Ta, kt\u00f3r\u0105 spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce b\u0119dzie gni\u0142a w n\u0119dzy?<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142 do Victora i, jakby pod wp\u0142ywem hipnozy, skierowa\u0142 si\u0119 w stron\u0119 ich stolika.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarina\u2026\u201d zacz\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a w g\u00f3r\u0119. W jej oczach nie by\u0142o zaskoczenia ani strachu, tylko ch\u0142odny spok\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Cze\u015b\u0107, Ignat. Dawno si\u0119 nie widzieli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, kim jest ta osoba?\u201d zapyta\u0142a Sasza, patrz\u0105c z ciekawo\u015bci\u0105 na nieznajomego.<\/p>\n\n\n\n
Te s\u0142owa uderzy\u0142y Ignata mocniej ni\u017c policzek. Jego w\u0142asny syn go nie pozna\u0142. I jak on m\u00f3g\u0142? Pi\u0119\u0107 lat to dla dziecka ca\u0142e \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo\u2026\u201d Marina zawaha\u0142a si\u0119 na chwil\u0119. \u201eTylko znajoma, kochanie. Z\u0142\u00f3\u017cmy zam\u00f3wienie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTylko znajomy?\u201d Ignat poczu\u0142, jak go co\u015b kipi. \u201eJestem jego ojcem!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Sasha podnios\u0142a wzrok znad menu:<\/p>\n\n\n\n
\u201eAch, wi\u0119c to ty nas wyrzuci\u0142e\u015b?\u201d W g\u0142osie ch\u0142opca nie by\u0142o ani urazy, ani gniewu, tylko uprzejma oboj\u0119tno\u015b\u0107. \u201eMama powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bzrobi\u0142e\u015b to, bo nie by\u0142e\u015b gotowy na prawdziw\u0105 rodzin\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSasza\u201d \u2013 Marina przerwa\u0142a mu \u0142agodnie \u2013 \u201enie rozmawiajmy teraz o tym\u201d.<\/p>\n\n\n\n
“Czy mog\u0119 usi\u0105\u015b\u0107?” Ignat wysun\u0105\u0142 krzes\u0142o, nie czekaj\u0105c na pozwolenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bciwie czekamy na wujka Andrieja\u201d \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Sasza. \u201eObieca\u0142 mi pokaza\u0107 nowy program do modelowania 3D. Chc\u0119 zosta\u0107 architektem, tak jak on\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWujku Andrieju?\u201d Ignat spojrza\u0142 na Marin\u0119. Spokojnie wyg\u0142adzi\u0142a serwetk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ignat poczu\u0142 gul\u0119 w gardle. Trzy lata\u2026 Podczas gdy g\u0142aska\u0142 swoj\u0105 pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107, jego syn znalaz\u0142 nowego ojca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMarina, mog\u0119 z tob\u0105 porozmawia\u0107? Na osobno\u015bci?\u201d Jego g\u0142os dr\u017ca\u0142 zdradziecko.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie s\u0105dz\u0119, \u017ceby to by\u0142 dobry pomys\u0142\u201d \u2013 pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eWszystko, co nale\u017ca\u0142o powiedzie\u0107, powiedzieli\u015bmy pi\u0119\u0107 lat temu. Ty dokona\u0142e\u015b swojego wyboru, my dokonali\u015bmy swojego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie do sto\u0142u podszed\u0142 wysoki m\u0119\u017cczyzna w wieku oko\u0142o czterdziestu lat, o \u017cyczliwych oczach i zach\u0119caj\u0105cym u\u015bmiechu:<\/p>\n\n\n\n
\u201eAndriej!\u201d Sasza podskoczy\u0142 rado\u015bnie. \u201ePrzynios\u0142e\u015b program?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie, mistrzu!\u201d Andriej poczochra\u0142 ch\u0142opca po w\u0142osach i dopiero wtedy zauwa\u017cy\u0142 Ignata. \u201eDobry wiecz\u00f3r\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eIgnat ju\u017c odchodzi\u201d \u2013 powiedzia\u0142a stanowczo Marina.<\/p>\n\n\n\n
Ignat powoli wsta\u0142 od sto\u0142u, czuj\u0105c, \u017ce ziemia usuwa mu si\u0119 spod st\u00f3p. Andriej, zauwa\u017caj\u0105c jego stan, okaza\u0142 niespodziewan\u0105 hojno\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mo\u017ce chcia\u0142by\u015b do nas do\u0142\u0105czy\u0107? My\u015bl\u0119, \u017ce masz o czym rozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Ignat ochryple i usiad\u0142 na krze\u015ble.<\/p>\n\n\n\n
Nad sto\u0142em zapad\u0142a niezr\u0119czna cisza. Kelner przyni\u00f3s\u0142 menu, a wszyscy udawali, \u017ce je uwa\u017cnie studiuj\u0105. W ko\u0144cu Andriej przerwa\u0142 cisz\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u201eSasza, poka\u017c mi swoje najnowsze szkice. M\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce wymy\u015bli\u0142e\u015b co\u015b ciekawego na projekt szkolny\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opiec z entuzjazmem wyci\u0105gn\u0105\u0142 tablet z plecaka i podszed\u0142 bli\u017cej do Andrieja. Zag\u0142\u0119bili si\u0119 w dyskusj\u0119, zostawiaj\u0105c Ignata i Marin\u0119 samych.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiedzia\u0142em\u2026\u201d zacz\u0105\u0142 Ignat.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzego w\u0142a\u015bciwie nie wiedzia\u0142e\u015b?\u201d \u2013 zapyta\u0142a cicho Marina. \u201e\u017be przetrwamy bez ciebie? \u017be mog\u0142abym za\u0142o\u017cy\u0107 firm\u0119? Albo \u017ce Sasza wyro\u015bnie na wspania\u0142ego ch\u0142opca bez twojej pomocy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko\u201d \u2013 przyzna\u0142 szczerze. \u201eBy\u0142em \u015blepy. Egoistycznie my\u015bla\u0142em tylko o sobie, o swojej karierze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, powinnam powiedzie\u0107 dzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Marina zamy\u015blona.<\/p>\n\n\n\n
“Dzi\u0119kuj\u0119?” zapyta\u0142 zaskoczony Ignat.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Tak. Ten wiecz\u00f3r zmieni\u0142 ca\u0142e moje \u017cycie. Zrozumia\u0142em jasno, \u017ce nigdy wi\u0119cej nie pozwol\u0119 nikomu decydowa\u0107 za mnie!<\/p>\n\n\n\n
Zaczyna\u0142a skromnie \u2013 otworzy\u0142a ma\u0142y salon kosmetyczny. Pracowa\u0142a szesna\u015bcie godzin dziennie. Sasza cz\u0119sto zasypia\u0142a tam, na kanapie w k\u0105cie.<\/p>\n\n\n\n
Przez chwil\u0119 milcza\u0142a, patrz\u0105c na syna, kt\u00f3ry z entuzjazmem co\u015b t\u0142umaczy\u0142 Andriejowi.<\/p>\n\n\n\n
Potem mia\u0142am sta\u0142ych klient\u00f3w, wzi\u0119\u0142am po\u017cyczk\u0119 i otworzy\u0142am drugi salon. Ci\u0105gle uczy\u0142am si\u0119 nowych rzeczy, doskonali\u0142am swoje umiej\u0119tno\u015bci. A kiedy wieczorem k\u0142ad\u0142am Sash\u0119 spa\u0107, obiecywa\u0142am mu, \u017ce wszystko b\u0119dzie mi\u0119dzy nami dobrze. I wiesz co? Dotrzyma\u0142am tej obietnicy.<\/p>\n\n\n\n
Ignat s\u0142ucha\u0142, nie przerywaj\u0105c. Ka\u017cde s\u0142owo trafia\u0142o w sedno, u\u015bwiadamiaj\u0105c mu skal\u0119 swojego b\u0142\u0119du.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA potem pozna\u0142am Andrieja\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Marina. \u201ePrzyszed\u0142 do salonu jako klient \u2013 \u200b\u200bwyobra\u017casz sobie, odnosz\u0105cy sukcesy architekt, kt\u00f3ry dba o siebie? Zacz\u0119li\u015bmy rozmawia\u0107 i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mamy ze sob\u0105 wiele wsp\u00f3lnego. On te\u017c zaczyna\u0142 od zera i ci\u0119\u017cko pracowa\u0142. A co najwa\u017cniejsze, od razu zaakceptowa\u0142 Sasz\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo dobry cz\u0142owiek\u201d \u2013 Ignat musia\u0142 przyzna\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNajlepszy\u201d \u2013 powiedzia\u0142a stanowczo Marina. \u201eWiesz, co zrobi\u0142, kiedy dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce Sasza interesuje si\u0119 architektur\u0105? Zacz\u0105\u0142 zabiera\u0107 go do swojego studia i uczy\u0107 podstaw projektowania. Razem tworz\u0105 modele 3D i omawiaj\u0105 aktualne trendy. Andriej postrzega go nie tylko jako dziecko swojej \u017cony, ale jako osob\u0119, osob\u0119 z zainteresowaniami i marzeniami\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ignat poczu\u0142 gul\u0119 w gardle. Przypomnia\u0142 sobie, jak zby\u0142 ma\u0142ego Sasz\u0119, gdy ten poprosi\u0142 go o zabaw\u0119, jak bardzo irytowa\u0142y go jego dziecinne pytania i ha\u0142as.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko zepsu\u0142em, prawda?\u201d zapyta\u0142 cicho.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo prostu pokaza\u0142e\u015b nam, \u017ce zas\u0142ugujemy na co\u015b lepszego\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie Marina. \u201eI znale\u017ali\u015bmy to\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie Sasza i Andriej wr\u00f3cili do rozmowy. Ch\u0142opiec promienia\u0142 dum\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, wyobra\u017a sobie, wujek Andriej powiedzia\u0142, \u017ce m\u00f3j projekt m\u00f3g\u0142by zosta\u0107 pokazany na prawdziwej wystawie architektury! To prawda, musz\u0119 jeszcze troch\u0119 popracowa\u0107 nad szczeg\u00f3\u0142ami\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wspaniale, kochanie!\u201d Marina si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSasza\u201d \u2013 powiedzia\u0142 niespodziewanie do siebie Ignat \u2013 \u201eczy ja te\u017c mog\u0119 zobaczy\u0107 tw\u00f3j projekt?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opiec zawaha\u0142 si\u0119 na sekund\u0119, po czym spojrza\u0142 pytaj\u0105co na Andrieja. Lekko skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 zgodzi\u0142 si\u0119 Sasza, podaj\u0105c tablet. \u201eTo projekt ekologicznego kompleksu mieszkaniowego. Widzisz, na dachu s\u0105 panele s\u0142oneczne, a tu jest system zbierania wody deszczowej\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ignat uwa\u017cnie s\u0142ucha\u0142 wyja\u015bnie\u0144 syna, zdumiony g\u0142\u0119bi\u0105 jego wiedzy i dok\u0142adno\u015bci\u0105 projektu. Ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 by\u0142 na swoim miejscu, ka\u017cda decyzja uzasadniona. W wieku jedenastu lat Sasza rozumowa\u0142 jak prawdziwy profesjonalista.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo naprawd\u0119 imponuj\u0105ce\u201d \u2013 powiedzia\u0142 szczerze Ignat. \u201e\u015awietnie sobie radzisz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Ignat, widz\u0105c, jak Sasza u\u015bmiecha si\u0119 do niego po raz pierwszy tego wieczoru. \u201eWujek Andriej powiedzia\u0142 mi, \u017ce w architekturze najwa\u017cniejsza jest dba\u0142o\u015b\u0107 o detale i troska o ludzi, kt\u00f3rzy ostatecznie zamieszkaj\u0105 w waszych domach\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTw\u00f3j wujek Andrzej ma niew\u0105tpliwie racj\u0119\u201d \u2013 Ignat skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, czuj\u0105c, jak trudno by\u0142o mu wypowiedzie\u0107 te s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
Wiecz\u00f3r dobiega\u0142 ko\u0144ca. Kelner przyni\u00f3s\u0142 rachunek, kt\u00f3ry Andriej natychmiast wzi\u0105\u0142 dla siebie, odrzucaj\u0105c pr\u00f3by Ignata, by zap\u0142aci\u0107 za wszystkich.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Andriej, wychodz\u0105c z restauracji \u2013 \u201eje\u015bli Sasza nie ma nic przeciwko, mogliby\u015bcie si\u0119 czasem spotka\u0107. W obecno\u015bci kt\u00f3rego\u015b z nas, oczywi\u015bcie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Marina milcza\u0142a, ale nie protestowa\u0142a. Sasza zastanowi\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119, po czym skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017cemy. Tylko niczego nie obiecuj\u0119, okej? Zobaczymy, co si\u0119 stanie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNic nie obiecuj\u0119\u201d \u2013 zgodzi\u0142 si\u0119 Ignat, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce to maksimum, na co m\u00f3g\u0142 liczy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Po\u017cegnali si\u0119. Ignat patrzy\u0142, jak rodzina odchodzi \u2013 Andriej trzyma\u0142 Marin\u0119 za r\u0119k\u0119, Sasza m\u00f3wi\u0142 z entuzjazmem, macha\u0142 r\u0119kami. Byli szcz\u0119\u015bliwi i zdrowi bez niego.<\/p>\n\n\n\n
Ignat wyj\u0105\u0142 telefon i wybra\u0142 numer swojego psychoterapeuty:<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry, Doktorze. Pami\u0119tasz, jak m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce musz\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 akceptowa\u0107 konsekwencje swoich decyzji? My\u015bl\u0119, \u017ce jestem gotowy, \u017ceby nad tym popracowa\u0107. Naprawd\u0119 gotowy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Deszcz usta\u0142, a rozgwie\u017cd\u017cone niebo odbija\u0142o si\u0119 w ka\u0142u\u017cach. Gdzie\u015b w oddali migota\u0142y \u015bwiat\u0142a wie\u017cowc\u00f3w \u2013 mo\u017ce kiedy\u015b w\u015br\u00f3d nich stanie budynek zaprojektowany przez jego syna. I by\u0142oby cudownie, nawet gdyby Ignat obserwowa\u0142 z boku.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ignat, kt\u00f3ry wyrzuci\u0142 \u017con\u0119 i dziecko na ulic\u0119 bez grosza przy duszy, nie m\u00f3g\u0142 sobie wyobrazi\u0107, \u017ce pewnego dnia przypadkowe spotkanie z by\u0142\u0105 \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":10690,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10689","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10689","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10689"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10689\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10691,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10689\/revisions\/10691"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10689"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10689"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10689"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}