\u201eWygl\u0105da na to, \u017ce zapomnia\u0142e\u015b, \u017ce to mieszkanie nale\u017ca\u0142o do mnie, jeszcze przed \u015blubem\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a Lana, patrz\u0105c na m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry nagle postanowi\u0142 zarz\u0105dza\u0107 jej maj\u0105tkiem jak swoim.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzekaj\u201d \u2013 g\u0142os Artema sta\u0142 si\u0119 niepewny. \u201eSiemionowicz zaoferowa\u0142 \u015bwietn\u0105 cen\u0119. Mogliby\u015bmy\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy?\u201d Lana u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 gorzko. \u201eNie, my, Artem. To moje mieszkanie. M\u00f3j spadek. I twoje zakulisowe uk\u0142ady za moimi plecami\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Niepewnie przesun\u0119\u0142a widelcem po talerzu, na kt\u00f3rym trzyma\u0142 kawa\u0142ek ciasta. Lukier by\u0142 rozmazany, biszkopt si\u0119 rozsypa\u0142, ale nie mia\u0142a apetytu. Urodziny… Min\u0105\u0142 kolejny rok, a ona czu\u0142a si\u0119 uwi\u0119ziona.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ci\u0142o wspomnienie o babci. Aleksandrze Jakowlewnej. Zawsze sama piek\u0142a ciasta. S\u0142odkie, pachn\u0105ce, domowe. Min\u0119\u0142y trzy lata od jej \u015bmierci, ale Lana wci\u0105\u017c \u0142apa\u0142a si\u0119 na my\u015bli \u2013 chcia\u0142aby do niej zadzwoni\u0107 i powiedzie\u0107, jak si\u0119 sprawy maj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzemu si\u0119 tu kr\u0119cisz?\u201d Artem po\u0142o\u017cy\u0142 jej r\u0119k\u0119 na ramieniu, zagl\u0105daj\u0105c do talerza. \u201eCzy\u017c nie jest pyszne?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, po prostu my\u015bl\u0119 o mojej babci\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Lana. \u201ePami\u0119tasz, jaka by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa, kiedy si\u0119 pobrali\u015bmy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
M\u0105\u017c westchn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAleksandra Jakowlewna by\u0142a m\u0105dr\u0105 kobiet\u0105. A swoj\u0105 drog\u0105, zostawi\u0142a ci prezent na ca\u0142e \u017cycie\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lana si\u0119 spi\u0119\u0142a. Zacz\u0119\u0142o si\u0119. Rozmowa zn\u00f3w zesz\u0142a na mieszkanie. To samo, kt\u00f3re odziedziczy\u0142a po babci \u2013 dwupokojowe mieszkanie w centrum Starogorska. Obecnie by\u0142o wynajmowane i przynosi\u0142o skromny, ale sta\u0142y doch\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bnie my\u015bla\u0142em\u2026\u201d zacz\u0105\u0142 Artem, odsuwaj\u0105c talerz. \u201eJe\u015bli to sprzedam\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzesta\u0144\u201d \u2013 przerwa\u0142a mu Lana.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePos\u0142uchaj!\u201d Wzi\u0105\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119. \u201eRozejrzyj si\u0119. \u017byjemy jak w mieszkaniu komunalnym. Tapeta od\u0142azi, cieknie z hydrauliki, iskrzy w instalacji elektrycznej. Pieni\u0105dze ze sprzeda\u017cy zmieni\u0142yby wszystko. Nowe remonty. Nowe \u017cycie. Komfort. Nowoczesno\u015b\u0107. Zupe\u0142nie jak w domach innych ludzi!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lana rozejrza\u0142a si\u0119 po kuchni. Tak, by\u0142a pusta. Ale\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eZaoszcz\u0119dzimy\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnie. \u201eMieszkanie przynosi doch\u00f3d, mo\u017ce niedu\u017co, ale jednak\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOszcz\u0119dza\u0107?\u201d prychn\u0105\u0142 Artem. \u201eB\u0119dziemy mieszka\u0107 w tej szopie jeszcze dziesi\u0119\u0107 lat! Musimy my\u015ble\u0107 szerzej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lana zacisn\u0119\u0142a usta. Wspomina\u0142 o tym ju\u017c wcze\u015bniej, chytrze, insynuuj\u0105co. Teraz nalega\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNaprawd\u0119 rozwa\u017casz przesiedzenie w tej n\u0119dzy kolejnych dziesi\u0119ciu lat?\u201d \u2013 Artem podni\u00f3s\u0142 g\u0142os. \u201eA teraz b\u0119dziesz mia\u0142 porz\u0105dek, wygod\u0119 i technologi\u0119 od r\u0119ki. B\u0119dziesz mia\u0142 wszystko!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co potem?\u201d \u2013 zapyta\u0142a spokojnie Lana. \u201eKiedy sko\u0144cz\u0105 si\u0119 pieni\u0105dze? Mieszkanie zniknie. I doch\u00f3d te\u017c. Co zostanie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Artem machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co\u015b wymy\u015blimy. Najwa\u017cniejsze to zacz\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, Artemie\u201d \u2013 Lana cofn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119. \u201eTo spadek po mojej babci. Nie zamierzam si\u0119 z nim rozsta\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zamar\u0142. Jego wzrok sta\u0142 si\u0119 przenikliwy. Wsta\u0142 i odepchn\u0105\u0142 krzes\u0142o tak mocno, \u017ce zaskrzypia\u0142o na pod\u0142odze.<\/p>\n\n\n\n
– Jak sobie \u017cyczysz.<\/p>\n\n\n\n
Lana sta\u0142a pod \u015bcian\u0105 i patrzy\u0142a, jak odchodzi. Co\u015b posz\u0142o nie tak w ich domu. Kiedy\u015b o wszystkim decydowali razem. Teraz on sam podejmowa\u0142 decyzje, stawiaj\u0105c j\u0105 przed faktami dokonanymi.<\/p>\n\n\n\n
W ostatnich tygodniach Artem zdawa\u0142 si\u0119 zmienia\u0107: stawa\u0142 si\u0119 spi\u0119ty, cz\u0119sto szepta\u0142 przez telefon, znika\u0142 w innym pokoju. I wci\u0105\u017c wraca\u0142 do rozmowy o sprzeda\u017cy mieszkania. Lana waha\u0142a si\u0119, niepewna, co si\u0119 za tym kryje.<\/p>\n\n\n\n
Pewnego wieczoru, wracaj\u0105c do domu, pods\u0142ucha\u0142a k\u0142\u00f3tni\u0119 w kuchni. To nie by\u0142a zwyk\u0142a rozmowa. To by\u0142 spisek. Artem m\u00f3wi\u0142 zirytowany, wr\u0119cz gniewny:<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, ja to za\u0142atwi\u0119\u201d. Lana jeszcze nie rozumie, \u017ce to najlepsze rozwi\u0105zanie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo, nie rozpieszczaj jej\u201d \u2013 g\u0142os mojej te\u015bciowej, Nelly W\u0142adimirowna, by\u0142 ostry. \u201eAle m\u00f3wi\u0142a\u015b, \u017ce znalaz\u0142 si\u0119 nabywca?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak. Siemionowicz jest gotowy kupi\u0107 od r\u0119ki. I zaproponowa\u0142 rozs\u0105dn\u0105 cen\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDoskonale!\u201d \u2013 rozpromieni\u0142a si\u0119 te\u015bciowa. \u201ePrzekonaj swoj\u0105 upart\u0105 c\u00f3rk\u0119 i nie wahaj si\u0119. Nie mo\u017cemy wiecznie \u017cy\u0107 jak na dworcu kolejowym\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lanie zdr\u0119twia\u0142y r\u0119ce. Wszystko podj\u0119li bez niej. O nabywcy, cenie, perswazji.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProblem w tym, \u017ce nie b\u0119dzie d\u0142ugo czeka\u0142\u201d \u2013 kontynuowa\u0142 Artem. \u201eM\u00f3wi, \u017ce ma inne mo\u017cliwo\u015bci\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo, nie przeci\u0105gaj tego!\u201d sykn\u0119\u0142a te\u015bciowa. \u201eJeste\u015b m\u0119\u017cczyzn\u0105. Zmu\u015b j\u0105 do tego. To nie pierwszy raz, kiedy jeste\u015bmy w co\u015b takiego zamieszani. Zmu\u015b j\u0105 do podpisania\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie mog\u0119 tego zrobi\u0107\u201d \u2013 wyszepta\u0142 Artem. \u201eOna mi ufa\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo to skorzystaj!\u201d sykn\u0119\u0142a Nellie. \u201eTak b\u0119dzie dla niej lepiej! A je\u015bli nie zrozumie, to b\u0119dzie jej wina\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Lana powoli odsun\u0119\u0142a si\u0119 od drzwi. Wszystko sta\u0142o si\u0119 jasne. I bolesne.<\/p>\n\n\n\n
Na zewn\u0105trz usiad\u0142a na \u0142awce, pr\u00f3buj\u0105c zebra\u0107 my\u015bli. Wszystko si\u0119 rozpada\u0142o. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo, zaufanie, nadzieja. Zadzwoni\u0142 telefon.<\/p>\n\n\n\n
– Cze\u015b\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u201eGdzie jeste\u015b? Martwi\u0119 si\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Artem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZaraz b\u0119d\u0119\u201d \u2013 Lana nie wyja\u015bni\u0142a. Po prostu si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wr\u00f3ci\u0142am, zobaczy\u0142am mojego m\u0119\u017ca w drzwiach. U\u015bmiecha\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMam wie\u015bci! Siemionowicz zgodzi\u0142 si\u0119 na zakup. Oto dokumenty, zobaczcie na kwot\u0119!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Lana wzi\u0119\u0142a prze\u015bcierad\u0142a, jakby si\u0119 pali\u0142y. Ilo\u015b\u0107 by\u0142a imponuj\u0105ca. Ale wzrok jej m\u0119\u017ca\u2026 by\u0142 obcy.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A kiedy mia\u0142e\u015b zamiar powiedzie\u0107, \u017ce ju\u017c znalaz\u0142 si\u0119 kupiec?<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bnie to m\u00f3wi\u0119! Wyobra\u017casz sobie, jakie naprawy b\u0119dziemy musieli zrobi\u0107? Wystarczy nawet na samoch\u00f3d.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eW jakiej jeszcze sprawie uzgodnili\u015bcie z mam\u0105?\u201d Lana spojrza\u0142a mu prosto w oczy.<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiech Artema znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 S\u0142ysza\u0142e\u015b\u2026?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak. Wr\u00f3ci\u0142em do domu troch\u0119 wcze\u015bniej. I teraz wiem, z kim dziel\u0119 \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Zrobi\u0142 krok w jej stron\u0119 \u2013 ona si\u0119 cofn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLana, \u017ale zrozumia\u0142a\u015b! Tylko rozmawiali\u015bmy\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A kupiec? Ju\u017c si\u0119 znalaz\u0142. Beze mnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSiemionowicz zaproponowa\u0142 dobr\u0105 cen\u0119. Mogliby\u015bmy\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma \u017cadnego \u201emy\u201d, Artem. Jest moje mieszkanie. Moje. I twoje intrygi za moimi plecami\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. Moja te\u015bciowa sta\u0142a tam i u\u015bmiecha\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Lanoczka! Przychodz\u0119 do ciebie z nowinami…<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mo\u017ce m\u00f3g\u0142by\u015b mi powiedzie\u0107, w jaki spos\u00f3b zamierzasz zmusi\u0107 mnie do podpisania tych papier\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n
Nellie zamar\u0142a. Na chwil\u0119, a potem znowu zesztywnia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Zupe\u0142nie si\u0119 pomyli\u0142e\u015b. Chcemy ci pom\u00f3c!<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Pomo\u017cesz mi sprzeda\u0107 mieszkanie i zainwestowa\u0107 w biznes? Kt\u00f3ry w og\u00f3le nie istnieje?<\/p>\n\n\n\n
– No c\u00f3\u017c… cz\u0119\u015b\u0107 posz\u0142aby do mnie. Na leczenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b zdrowa, prawda?\u201d Lana spojrza\u0142a na ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Nie chcia\u0142em m\u00f3wi\u0107\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2014 I chcia\u0142em wiedzie\u0107, z kim mieszkam. A z kim nie chc\u0119 ju\u017c mieszka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej, dzi\u0119ki znajomemu, \u0141ana dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce Siemionicz by\u0142 oszustem i \u017ce mia\u0142 za sob\u0105 kilka podobnych historii. Jego m\u0105\u017c i te\u015bciowa byli \u015bwiadkami tego procederu.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka Lana spakowa\u0142a swoje rzeczy. Mieszkanie nadal nale\u017ca\u0142o do niej. Ale ma\u0142\u017ce\u0144stwo ju\u017c nie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eWygl\u0105da na to, \u017ce zapomnia\u0142e\u015b, \u017ce to mieszkanie nale\u017ca\u0142o do mnie, jeszcze przed \u015blubem\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a Lana, patrz\u0105c na m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry nagle postanowi\u0142 \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11185,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11184","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11184","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11184"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11184\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11186,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11184\/revisions\/11186"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11185"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}