Telefon zasta\u0142 Natali\u0119 pr\u00f3buj\u0105c\u0105 powiesi\u0107 obraz. Jej pi\u0105ty miesi\u0105c samotno\u015bci w ma\u0142ym mieszkaniu stopniowo stawa\u0142 si\u0119 przytulny. Ona i Andriej kupili ten obraz \u2013 g\u00f3rski pejza\u017c \u2013 na Krymie w latach 90. Odziedziczy\u0142a go niemal przypadkiem podczas podzia\u0142u maj\u0105tku, a teraz, sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy po rozwodzie, Natalia w ko\u0144cu zdecydowa\u0142a si\u0119 go powiesi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak?\u201d powiedzia\u0142a, przyciskaj\u0105c telefon do ucha ramieniem i pr\u00f3buj\u0105c utrzyma\u0107 m\u0142otek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, to ja\u201d \u2013 g\u0142os Kseni brzmia\u0142 niezwykle cicho.<\/p>\n\n\n\n
Natalia zamar\u0142a. Us\u0142yszenie g\u0142osu swojej by\u0142ej szwagierki po tym wszystkim, co si\u0119 wydarzy\u0142o, by\u0142o nieoczekiwane.<\/p>\n\n\n\n
M\u0142otek wypad\u0142 jej z r\u0105k i uderzy\u0142 w kciuk. Natalia krzykn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
“Co si\u0119 sta\u0142o?” zapyta\u0142a zaniepokojona Ksenia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNic, tylko uderzenie m\u0142otkiem w palec\u201d \u2013 Natalia usiad\u0142a na sofie, badaj\u0105c zaczerwieniony palec. \u201eDlaczego dzwonisz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
– Musimy porozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eO czym?\u201d G\u0142os Natalii sta\u0142 si\u0119 ch\u0142odny. \u201eChyba ju\u017c wszystko om\u00f3wili\u015bmy. A mo\u017ce tw\u00f3j brat postanowi\u0142 odebra\u0107 mi co\u015b jeszcze?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza, prosz\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Ksenia z niezwyk\u0142\u0105 delikatno\u015bci\u0105. \u201eCzy mog\u0119 przyj\u015b\u0107? To wa\u017cne\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia pociera\u0142a skro\u0144. Przez pi\u0119\u0107 miesi\u0119cy uczy\u0142a si\u0119 \u017cy\u0107 bez przesz\u0142o\u015bci, bez telefon\u00f3w od krewnych Andrieja, bez konieczno\u015bci my\u015blenia o rodzinie, z kt\u00f3r\u0105 \u017cy\u0142a przez trzydzie\u015bci lat.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 niespodziewanie. \u201eZa godzin\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Ksenia stan\u0119\u0142a w progu, Natalia nie mog\u0142a nie zauwa\u017cy\u0107, jak bardzo zmieni\u0142a si\u0119 jej dawna krewna. Zawsze zadbana i pe\u0142na energii, teraz wygl\u0105da\u0142a na wycie\u0144czon\u0105, z cieniami pod oczami.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 wej\u015b\u0107\u201d \u2013 Natalia odsun\u0119\u0142a si\u0119, pozwalaj\u0105c go\u015bciowi wej\u015b\u0107 do mieszkania.<\/p>\n\n\n\n
Ksenia niepewnie wesz\u0142a do salonu i rozejrza\u0142a si\u0119 dooko\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Jest tu przytulnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a sucho Natalia. \u201eNie po to przyszed\u0142e\u015b\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 Ksenia usiad\u0142a na brzegu sofy. \u201ePrzysz\u0142am, bo nie mog\u0119 ju\u017c d\u0142u\u017cej milcze\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eO czym?\u201d Natalia skrzy\u017cowa\u0142a ramiona na piersi.<\/p>\n\n\n\n
– Andriej jest chory.<\/p>\n\n\n\n
Natalia poczu\u0142a, jak co\u015b w niej drgn\u0119\u0142o. Trzydzie\u015bci lat nie mija bez \u015bladu. Niezale\u017cnie od tego, jak trudny by\u0142 rozw\u00f3d, niezale\u017cnie od tego, jak bolesny by\u0142 dla niej Andriej, zostawiaj\u0105c j\u0105 dla m\u0142odszego kolegi, jaka\u015b jej cz\u0119\u015b\u0107 wci\u0105\u017c si\u0119 o niego martwi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo mu jest?\u201d zapyta\u0142a, staraj\u0105c si\u0119, aby jej g\u0142os brzmia\u0142 spokojnie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wszystko jest nieuleczalne\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Ksenia cicho, niemal szeptem. \u201eTrzeci etap\u201d. Dowiedzia\u0142 si\u0119 o tym miesi\u0105c po waszym rozwodzie.<\/p>\n\n\n\n
Natalia opad\u0142a na krzes\u0142o, oszo\u0142omiona.<\/p>\n\n\n\n
“Dlaczego… dlaczego mi to m\u00f3wisz?” Konwulsyjnie chwyci\u0142a si\u0119 pod\u0142okietnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBo prosi\u0142 mnie, \u017cebym nikomu nie m\u00f3wi\u0142a. Zw\u0142aszcza tobie. Nawet Larisa go zostawi\u0142a, kiedy dowiedzia\u0142a si\u0119 o diagnozie\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Ksenia z gorzkim u\u015bmiechem. \u201eTa dziewczyna nie by\u0142a gotowa, \u017ceby zosta\u0107 piel\u0119gniark\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do okna. Za oknem m\u017cy\u0142 lekki deszcz. Trzydzie\u015bci lat jej \u017cycia przemkn\u0119\u0142o jej przed oczami. A teraz Andriej zosta\u0142 sam.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza\u201d \u2013 Ksenia pochyli\u0142a si\u0119 do przodu. \u201eWiem, \u017ce ci\u0119 zrani\u0142. I wiem, \u017ce zdradzi\u0142am ci\u0119, staj\u0105c po jego stronie w rozwodzie. Ale teraz wszystko si\u0119 zmieni\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo dok\u0142adnie si\u0119 zmieni\u0142o?\u201d Natalia gwa\u0142townie si\u0119 odwr\u00f3ci\u0142a. \u201e\u017be jego m\u0142ody kochanek go rzuci\u0142? A teraz, kiedy jest sam i chory, przypomnieli sobie o mnie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, nie o to chodzi\u201d \u2013 Ksenia pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eAndriej nie wie, \u017ce tu jestem. Zabroni\u0142 ci przeszkadza\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– To dlaczego przyszed\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
Ksenia wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech, jakby zamierza\u0142a zanurzy\u0107 si\u0119 w zimnej wodzie.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePyta\u0142 o ciebie. Za ka\u017cdym razem, gdy przychodzi\u0142am. Jak si\u0119 masz, co si\u0119 dzieje z mieszkaniem, radzisz sobie sama?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eA kiedy wychodzi\u0142am, nie my\u015bla\u0142am o tym\u201d \u2013 gorzko u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Natalia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo idiota\u201d \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 nagle Ksenia. \u201eKompletny idiota. Wstydz\u0119 si\u0119, \u017ce go broni\u0142am\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia spojrza\u0142a ze zdziwieniem na swoj\u0105 by\u0142\u0105 szwagierk\u0119. Przez trzydzie\u015bci lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa nigdy nie s\u0142ysza\u0142a, \u017ceby Ksenia krytykowa\u0142a jej brata.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy zmieni\u0142 si\u0119 od czasu choroby?\u201d zapyta\u0142a Natalia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 Ksenia przerwa\u0142a. \u201eAle nie chodzi tylko o chorob\u0119. Sta\u0142o si\u0119 co\u015b jeszcze. Co\u015b, o czym nie wiesz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– A co dalej?<\/p>\n\n\n\n
– Andriej zostawi\u0142 ci po\u0142ow\u0119 daczy i samoch\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia si\u0119 za\u015bmia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie roz\u015bmieszaj mnie. Podczas rozwodu k\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 o ka\u017cd\u0105 \u0142y\u017ck\u0119. Jego prawnik przekr\u0119ci\u0142 ka\u017cd\u0105 klauzul\u0119 umowy przedma\u0142\u017ce\u0144skiej na wylot\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem\u201d \u2013 Ksenia z poczuciem winy spu\u015bci\u0142a wzrok. \u201eAle po diagnozie zmieni\u0142 testament. I\u2026\u201d \u2013 zawaha\u0142a si\u0119 \u2013 \u201ejest jeszcze jedno. Mo\u017ce przekaza\u0107 te rzeczy tylko osobi\u015bcie. Taki jest warunek\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcesz, \u017cebym do niego przysz\u0142a?\u201d Natalia poczu\u0142a narastaj\u0105c\u0105 w niej fal\u0119 oburzenia. \u201ePo tym wszystkim, co si\u0119 sta\u0142o?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem, jak to brzmi\u201d \u2013 Ksenia unios\u0142a r\u0119ce w ge\u015bcie obronnym. \u201eAle jest jeszcze jeden pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego tu jestem. Dima\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia by\u0142a spi\u0119ta. Ich syn odm\u00f3wi\u0142 kontaktu z ojcem po rozwodzie rodzic\u00f3w. Dowiedziawszy si\u0119 o romansie, stan\u0105\u0142 po stronie matki. Pomimo pr\u00f3b nawi\u0105zania kontaktu ze strony Andrieja, pozosta\u0142 nieugi\u0119ty.<\/p>\n\n\n\n
– Co si\u0119 dzieje z Dim\u0105?<\/p>\n\n\n\n
\u201eAndriej chce si\u0119 z nim pogodzi\u0107. Zanim\u2026\u201d Ksenia nie doko\u0144czy\u0142a, ale Natalia zrozumia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzed \u015bmierci\u0105\u201d \u2013 doko\u0144czy\u0142a zdanie.<\/p>\n\n\n\n
W pokoju zapad\u0142a ci\u0119\u017cka cisza. Natalia podesz\u0142a do okna i przycisn\u0119\u0142a czo\u0142o do zimnej szyby. Deszcz przybiera\u0142 na sile, b\u0119bni\u0105c o okap.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie zosta\u0142o mu wiele czasu\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Ksenia. \u201eLekarze m\u00f3wi\u0105, \u017ce mo\u017ce sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy. Mo\u017ce mniej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– A chcesz, \u017cebym nam\u00f3wi\u0142 Dim\u0119 do pogodzenia si\u0119 z ojcem?<\/p>\n\n\n\n
\u201eChc\u0119, \u017ceby\u015b przyszed\u0142. Rozmawia\u0142em z Andriejem. I wtedy podj\u0105\u0142em decyzj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia zamkn\u0119\u0142a oczy. Przed oczami stan\u0119\u0142y jej sceny z ich ostatniego spotkania \u2013 krzyki, \u0142zy, oskar\u017cenia. Andriej pakuj\u0105cy swoje rzeczy. Jego zimne: \u201eJu\u017c ci\u0119 nie kocham, Natasza. Przepraszam\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem, czy dam rad\u0119\u201d \u2013 przyzna\u0142a szczerze. \u201eNie jestem pewna, czy jestem gotowa, \u017ceby go zobaczy\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRozumiem\u201d \u2013 Ksenia wsta\u0142a z sofy. \u201eAle prosz\u0119, pomy\u015bl o tym. Nie dla jego dobra. Dla swojego. Dla Dimy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy dni Natalia kr\u0105\u017cy\u0142a po mieszkaniu jak w klatce. My\u015bl o Andrieju nie dawa\u0142a jej zasn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przebieg\u0142a w my\u015blach r\u00f3\u017cne scenariusze spotka\u0144. Kilka razy si\u0119gn\u0119\u0142a po telefon i wyszuka\u0142a numer Kseni. Ale w ostatniej chwili si\u0119 roz\u0142\u0105czy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Czwartego dnia zadzwoni\u0142 Dima.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo, wiedzia\u0142a\u015b?\u201d \u2013 w g\u0142osie mojego syna s\u0142ycha\u0107 by\u0142o zaniepokojenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo dok\u0142adnie?\u201d zapyta\u0142a Natalia, chocia\u017c ju\u017c rozumia\u0142a, co zosta\u0142o powiedziane.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Zadzwoni\u0142a ciocia Ksyusza. Powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200btata jest powa\u017cnie chory.<\/p>\n\n\n\n
Natalia westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko. Ksenia postanowi\u0142a zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do syna za jej po\u015brednictwem.<\/p>\n\n\n\n
– Tak, wiem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA ty milcza\u0142e\u015b?\u201d \u2013 Dima niemal oskar\u017cy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dowiedzia\u0142em si\u0119 dopiero kilka dni temu. Nie wiedzia\u0142em, jak ci to powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
– Czy on naprawd\u0119 odchodzi?<\/p>\n\n\n\n
Natalia zamkn\u0119\u0142a oczy. Jak mia\u0142a wyt\u0142umaczy\u0107 doros\u0142emu synowi, \u017ce \u015bmier\u0107 by\u0142ego m\u0119\u017ca by\u0142a koszmarem, kt\u00f3rego nie mog\u0142a sobie wyobrazi\u0107, nawet w najciemniejszych dniach rozwodu?<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Ciocia Ksyusha m\u00f3wi, \u017ce rokowania s\u0105 z\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
Na linii zapad\u0142a cisza. Natalia s\u0142ysza\u0142a tylko ci\u0119\u017cki oddech syna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOn chce ci\u0119 zobaczy\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu. \u201e\u017beby zawrze\u0107 pok\u00f3j\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA ty?\u201d \u2013 zapyta\u0142 nagle Dima. \u201eIdziesz si\u0119 z nim zobaczy\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Natalia nie spodziewa\u0142a si\u0119 takiego pytania. Spodziewa\u0142a si\u0119, \u017ce jej syn b\u0119dzie z\u0142y, odm\u00f3wi, b\u0119dzie uparcie \u017cywi\u0142 uraz\u0119. Ale on zada\u0142 dok\u0142adnie to pytanie, kt\u00f3re zadawa\u0142a sobie przez te wszystkie dni.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a szczerze. \u201eNie jestem pewna, czy potrafi\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMamo\u201d \u2013 g\u0142os Dimy nagle sta\u0142 si\u0119 powa\u017cny, niemal obcy \u2013 \u201ezawsze uczy\u0142a\u015b mnie, \u017ce trzeba pozbywa\u0107 si\u0119 uraz. Ten wewn\u0119trzny gniew jest jak trucizna, kt\u00f3r\u0105 sama pijesz, ale spodziewasz si\u0119, \u017ce kto\u015b inny si\u0119 zatruje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 lekko. To by\u0142o jej ulubione powiedzenie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMasz racj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho. \u201eAle co innego m\u00f3wi\u0107, a co innego robi\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChod\u017amy razem\u201d \u2013 zaproponowa\u0142 Dima. \u201eWezm\u0119 sobie dzie\u0144 wolny. Odbior\u0119 ci\u0119 i pojedziemy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia poczu\u0142a, jak \u0142zy nap\u0142ywaj\u0105 jej do gard\u0142a. Jej ch\u0142opak, jej syn. Zawsze j\u0105 chroni\u0142. Teraz proponowa\u0142, \u017ce zrobi\u0105 razem co\u015b, na co nigdy by si\u0119 nie odwa\u017cy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOkej\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia stali w drzwiach. Andriej przeprowadzi\u0142 si\u0119 tu po rozwodzie. Sprzeda\u0142 ich wsp\u00f3lne trzypokojowe mieszkanie i kupi\u0142 to mniejsze.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b gotowa?\u201d Dima zapyta\u0142 matk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Natalia skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, a Dima nacisn\u0105\u0142 dzwonek.<\/p>\n\n\n\n
Ksenia otworzy\u0142a drzwi. Zobaczy\u0142a ich oboje i nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 westchnienia ulgi.<\/p>\n\n\n\n
– Przecie\u017c przyszli\u015bcie. Oboje.<\/p>\n\n\n\n
Wpu\u015bci\u0142a ich do mieszkania. W \u015brodku pachnia\u0142o lekarstwami i czym\u015b jeszcze \u2013 tym szczeg\u00f3lnym zapachem, kt\u00f3ry czu\u0107 w domach, gdzie mieszkaj\u0105 ci\u0119\u017cko chorzy. Serce Natalii zamar\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJest w sypialni\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho Ksenia. \u201eW\u0142a\u015bnie si\u0119 obudzi\u0142. Lekarz przyszed\u0142 dzi\u015b rano i czuje si\u0119 troch\u0119 lepiej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Szli kr\u00f3tkim korytarzem. Dima mocno trzyma\u0142 matk\u0119 za r\u0119k\u0119, a Natalia nie mog\u0142a stwierdzi\u0107, czy to ona podtrzymuje syna, czy on j\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Andriej le\u017ca\u0142 na \u0142\u00f3\u017cku, podparty poduszkami. Natalia ledwo go rozpozna\u0142a \u2013 twarz mia\u0142 \u015bci\u0105gni\u0119t\u0105, oczy zapadni\u0119te, cer\u0119 ziemist\u0105. Z dawnego Andrieja \u2013 silnego, sprawnego \u2013 pozosta\u0142 tylko cie\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Zobaczy\u0142 swoj\u0105 by\u0142\u0105 \u017con\u0119 i syna, pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107, lecz jego usta tylko bole\u015bnie dr\u017ca\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNatasza\u201d \u2013 powiedzia\u0142 ochryple. \u201eDima. Przyby\u0142a\u015b\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia w milczeniu patrzy\u0142a na swojego by\u0142ego m\u0119\u017ca. Wszystkie s\u0142owa, kt\u00f3re przygotowywa\u0142a, nagle znikn\u0119\u0142y z jej pami\u0119ci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107\u201d \u2013 wydusi\u0142a w ko\u0144cu Natalia.<\/p>\n\n\n\n
Dima zamar\u0142 w drzwiach. Jego wzrok b\u0142\u0105dzi\u0142 po pokoju, unikaj\u0105c ojca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 usi\u0105\u015b\u0107\u201d \u2013 Andriej wskaza\u0142 na krzes\u0142a przy \u0142\u00f3\u017cku. \u201eDzi\u0119kuj\u0119 za przybycie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia ostro\u017cnie usiad\u0142a. Dima pozosta\u0142 na nogach, ale zrobi\u0142 krok do przodu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak si\u0119 masz?\u201d zapyta\u0142a Natalia, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z absurdalno\u015bci pytania.<\/p>\n\n\n\n
Andriej u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 s\u0142abo.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJest lepiej. Lekarze twierdz\u0105, \u017ce nowa seria chemioterapii mo\u017ce pom\u00f3c. Ale nie obiecuj\u0105 cud\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W pokoju zapad\u0142a cisza. Natalia spojrza\u0142a na swojego by\u0142ego m\u0119\u017ca. Nie poznawa\u0142a tego wychudzonego m\u0119\u017cczyzny. A przecie\u017c mieszka\u0142a z nim od trzydziestu lat.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDima\u201d \u2013 Andriej zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do syna \u2013 \u201ebardzo si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce ci\u0119 widz\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMama m\u00f3wi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bchcesz porozmawia\u0107\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 sucho Dima.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 Andriej spr\u00f3bowa\u0142 usi\u0105\u015b\u0107 wy\u017cej, ale skrzywi\u0142 si\u0119 z b\u00f3lu. \u201eChcia\u0142em przeprosi\u0107. Was oboje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia skrzywi\u0142a si\u0119. Przez wszystkie lata ma\u0142\u017ce\u0144stwa nie przypomina\u0142a sobie, \u017ceby Andriej kiedykolwiek przeprosi\u0142 pierwszy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142em samolubny\u201d \u2013 kontynuowa\u0142. \u201eI tch\u00f3rzem. Powinienem by\u0142 z tob\u0105 porozmawia\u0107, Natasza. Powiedzie\u0107 ci szczerze, co si\u0119 dzieje. I nie ucieka\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego to robisz teraz?\u201d Natalia nie potrafi\u0142a ukry\u0107 goryczy w g\u0142osie. \u201eBo jeste\u015b chory?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Andriej pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie. My\u015bla\u0142em o tym, zanim jeszcze zachorowa\u0142em. Larisa zostawi\u0142a mnie miesi\u0105c przed diagnoz\u0105\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 smutno. \u201ePowiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjestem zbyt zaabsorbowany przesz\u0142o\u015bci\u0105. Nasz\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105, Natasza\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dima prychn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– A teraz postanowi\u0142e\u015b wszystko naprawi\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, synu. Nic ju\u017c nie da si\u0119 naprawi\u0107\u201d \u2013 Andriej spojrza\u0142 na syna z t\u0119sknot\u0105. Serce Natalii zamar\u0142o. \u201eAle przynajmniej mog\u0119 prosi\u0107 o wybaczenie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo co chcia\u0142e\u015b nas zobaczy\u0107?\u201d \u2013 zapyta\u0142a Natalia, przypominaj\u0105c sobie s\u0142owa Kseni o spadku.<\/p>\n\n\n\n
Andriej wskaza\u0142 na stolik nocny.<\/p>\n\n\n\n
– Tam jest folder. We\u017a go.<\/p>\n\n\n\n
Natalia wyci\u0105gn\u0119\u0142a r\u0119k\u0119 i wzi\u0119\u0142a br\u0105zowy folder. W \u015brodku by\u0142y dokumenty.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzenios\u0142em ci dacz\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Andriej. \u201eI samoch\u00f3d. Zawsze lubi\u0142e\u015b t\u0119 dacz\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie po to tu przysz\u0142am\u201d \u2013 powiedzia\u0142a ostro Natalia. \u201eNie potrzebuj\u0119 twojego\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiem\u201d \u2013 przerwa\u0142 jej Andriej. \u201eWiem, \u017ce to nie o to chodzi. Ale chc\u0119, \u017ceby to zosta\u0142o dla ciebie. Jako pami\u0105tka tych lat, kiedy byli\u015bmy szcz\u0119\u015bliwi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia spu\u015bci\u0142a wzrok. Dacza nad brzegiem Wo\u0142gi \u2013 ma\u0142y domek z tarasem, gdzie sp\u0119dzali tyle letnich wieczor\u00f3w. Gdzie Dima nauczy\u0142 si\u0119 p\u0142ywa\u0107. Gdzie sadzili jab\u0142onie, kt\u00f3re pewnie ju\u017c by\u0142y wysokie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJest te\u017c list\u201d \u2013 doda\u0142 Andriej. \u201eDla ciebie. I dla Dimy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dima w ko\u0144cu podszed\u0142 bli\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTato\u201d \u2013 powiedzia\u0142 cicho, a Natalii wyda\u0142o si\u0119, \u017ce w tym kr\u00f3tkim s\u0142owie kryje si\u0119 pytanie, b\u00f3l i przebaczenie zarazem.<\/p>\n\n\n\n
Andriej wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 i Dima po chwili wahania u\u015bcisn\u0105\u0142 j\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOstatnio by\u0142em z\u0142ym ojcem\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Andriej. \u201eAle zawsze ci\u0119 kocha\u0142em. I jestem z ciebie dumny\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia zobaczy\u0142a, jak usta jej syna dr\u017c\u0105. Pochyli\u0142 si\u0119 i mocno przytuli\u0142 ojca. Andriej zamkn\u0105\u0142 oczy, a po jego policzku sp\u0142yn\u0119\u0142a \u0142za.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie chc\u0119, \u017ceby\u015b odchodzi\u0142\u201d \u2013 powiedzia\u0142 nagle Dima.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA ja\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 Andriej. \u201ePo prostu wiedz, \u017ce kocha\u0142em was oboje\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Natalii:<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Mieszkali\u015bmy razem trzydzie\u015bci lat. To by\u0142o dobre \u017cycie, prawda?<\/p>\n\n\n\n
Natalia skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eChcia\u0142bym wszystko naprawi\u0107\u201d \u2013 kontynuowa\u0142 Andriej. \u201eCofn\u0105\u0107 si\u0119 o pi\u0119\u0107 lat i zrobi\u0107 wszystko inaczej. Ale czasu nie da si\u0119 cofn\u0105\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 Natalia. \u201eNie zrobisz tego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142a i podesz\u0142a do \u0142\u00f3\u017cka. Spojrza\u0142a w oczy m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rego kiedy\u015b kocha\u0142a nad \u017cycie. Kt\u00f3ry zosta\u0142 ojcem jej dziecka. Z kt\u00f3rym dzieli\u0142a rado\u015bci i smutki przez trzy dekady.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWybaczam ci\u201d \u2013 powiedzia\u0142a po prostu.<\/p>\n\n\n\n
Andriej wzi\u0105\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119\u201d \u2013 wyszepta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142o ju\u017c ciemno, kiedy wyszli z mieszkania. Dima szed\u0142 cicho, z r\u0119kami w kieszeniach. Natalia przyciska\u0142a teczk\u0119 z dokumentami do piersi.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak si\u0119 masz?\u201d zapyta\u0142a syna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 szczerze. \u201eTo dziwne. Smutne. A jednocze\u015bnie\u2026 \u0142atwiejsze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Natalia skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. Czu\u0142a to samo. Jakby ci\u0119\u017car, kt\u00f3ry nosi\u0142a w sobie przez te wszystkie miesi\u0105ce, nagle znikn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy przyjdziemy ponownie?\u201d zapyta\u0142 Dima.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 Natalia wzi\u0119\u0142a syna za r\u0119k\u0119. \u201eNa pewno przyjdziemy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej przyjechali ponownie. I dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej. Andriej stopniowo s\u0142ab\u0142, ale za ka\u017cdym razem wita\u0142 ich z u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Andriej zmar\u0142 na pocz\u0105tku grudnia, cicho, we \u015bnie. Natalia i Dima byli przy nim w ostatnich dniach.<\/p>\n\n\n\n
Tego dnia Ksenia sta\u0142a obok Natalii. Trzyma\u0142y si\u0119 za r\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzi\u0119kuj\u0119, \u017ce przyszli\u015bcie\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Natalia, gdy wszystko si\u0119 sko\u0144czy\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eUratowa\u0142a\u015b go\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Ksenia. \u201eTy i Dima. Odszed\u0142 spokojnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wiosn\u0105 Natalia wr\u00f3ci\u0142a na dacz\u0119 po raz pierwszy od rozwodu. Jab\u0142onie, kt\u00f3re posadzi\u0142a z Andriejem, rzeczywi\u015bcie uros\u0142y wysokie. Sta\u0142a na tarasie i patrzy\u0142a na rzek\u0119. \u015awiat kr\u0119ci\u0142 si\u0119 dalej. I ona te\u017c.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Telefon zasta\u0142 Natali\u0119 pr\u00f3buj\u0105c\u0105 powiesi\u0107 obraz. Jej pi\u0105ty miesi\u0105c samotno\u015bci w ma\u0142ym mieszkaniu stopniowo stawa\u0142 si\u0119 przytulny. Ona i Andriej kupili ten obraz \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11221,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11220","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11220","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11220"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11222,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11220\/revisions\/11222"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11221"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}