Christina zdj\u0119\u0142a p\u0142aszcz z wieszaka i zacz\u0119\u0142a go zak\u0142ada\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego zawsze si\u0119 tak spieszysz?\u201d zapyta\u0142 kolega.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMasza, wiesz, \u017ce Anna Fedorowna czeka na mnie w domu\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Krystyna, zwracaj\u0105c si\u0119 do przyjaci\u00f3\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n
Masza si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJeste\u015b dziwna, Christine. Przecie\u017c ona nie jest z tob\u0105 spokrewniona, a jej syn strasznie ci namiesza\u0142 w \u017cyciu. A teraz ca\u0142e dnie sp\u0119dzasz opiekuj\u0105c si\u0119 starsz\u0105 kobiet\u0105?
\u201d Christine u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ciep\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAnna Fiodorowna to wspania\u0142a osoba. Jest sama, nie ma nikogo opr\u00f3cz mnie. Nie zostawi\u0119 jej, bez wzgl\u0119du na to, co my\u015blisz. A co ci\u0119 to obchodzi?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo c\u00f3\u017c, tak naprawd\u0119 to nie ma znaczenia. Po prostu ci wsp\u00f3\u0142czuj\u0119, nied\u0142ugo sko\u0144czysz czterdzie\u015bci lat\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– No i co? Jestem ze wszystkiego zadowolony.<\/p>\n\n\n\n
Kristina wysz\u0142a na zewn\u0105trz i odetchn\u0119\u0142a rze\u015bkim, mro\u017anym powietrzem, my\u015bl\u0105c o Annie Fiodorownie. Gdyby czu\u0142a si\u0119 dzi\u015b dobrze, sama rozpali\u0142aby w piecu. Ale co, gdyby znowu skoczy\u0142o jej ci\u015bnienie? Musia\u0142a si\u0119 pospieszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Christina przyspieszy\u0142a kroku i ruszy\u0142a w stron\u0119 przystanku.<\/p>\n\n\n\n
Jej dom by\u0142 ma\u0142y, ale nale\u017ca\u0142 do niej. Dobrze, \u017ce uda\u0142o jej si\u0119 go kupi\u0107, po tym jak jej zmar\u0142y m\u0105\u017c zostawi\u0142 ich bez mieszkania.<\/p>\n\n\n\n
Kristina spojrza\u0142a na zegarek i zobaczy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bminibus przyjedzie za dwadzie\u015bcia minut. To oznacza\u0142o, \u017ce ma czas, \u017ceby zajrze\u0107 do apteki. Dosta\u0142a dzi\u015b wyp\u0142at\u0119 i musia\u0142a kupi\u0107 leki. Anna Fiodorowna mia\u0142a je w zapasie, ale lepiej by\u0142o mie\u0107 wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWitaj, Krystynko! Jak si\u0119 miewa Anna Fiodorowna?\u201d \u2013 zapyta\u0142a starsza farmaceutka, kt\u00f3ra kiedy\u015b mieszka\u0142a obok jej te\u015bciowej.<\/p>\n\n\n\n
– Cze\u015b\u0107, Nino Pietrowna. Wszystko jak zwykle.<\/p>\n\n\n\n
– Och, Krystynko, masz takie \u201eszcz\u0119\u015bcie\u201d, \u017ce opiekujesz si\u0119 swoj\u0105 te\u015bciow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko w porz\u0105dku\u201d odpowiedzia\u0142a Christina z lekkim u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
Otrzymawszy lekarstwo i podzi\u0119kowawszy farmaceucie, Krystyna wysz\u0142a z apteki i mimowolnie westchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko. Anna Fiodorowna wyjawi\u0142a jej, \u017ce Stepan nie by\u0142 jej biologicznym synem, lecz adoptowanym. Krystyna dowiedzia\u0142a si\u0119 o tym po jego \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n
Kristina pami\u0119ta\u0142a ten smutny dzie\u0144. Mieszkali wtedy w ma\u0142ym domu, poniewa\u017c Stepan nam\u00f3wi\u0142 j\u0105 do sprzeda\u017cy mieszkania i zainwestowania pieni\u0119dzy w ryzykowne przedsi\u0119wzi\u0119cie, kt\u00f3re zako\u0144czy\u0142o si\u0119 utrat\u0105 wszystkich funduszy i znacznym zad\u0142u\u017ceniem.<\/p>\n\n\n\n
Anna Fiodorowna i Kristina nie mog\u0142y powstrzyma\u0107 \u0142ez. Gro\u017aby telefoniczne zmusi\u0142y je do dzia\u0142ania. Stepan wyszed\u0142 rano i nie by\u0142o go przez ca\u0142y dzie\u0144. Kristina postanowi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjak tylko pieni\u0105dze zostan\u0105 zwr\u00f3cone, z\u0142o\u017cy pozew o rozw\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Ale los mia\u0142 inne plany. Oko\u0142o \u00f3smej wieczorem do drzwi zapukali umundurowani m\u0119\u017cczy\u017ani. Zamiast sp\u0142aci\u0107 d\u0142ug, Stepan pr\u00f3bowa\u0142 wygra\u0107 w kasynie, ale przegra\u0142 jeszcze bardziej i zosta\u0142 potr\u0105cony przez samoch\u00f3d, gdy wychodzi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Osoby odpowiedzialne za jego \u015bmier\u0107 zosta\u0142y aresztowane, ale to nie zmieni\u0142o faktu: Stepan znikn\u0105\u0142, nie by\u0142o pieni\u0119dzy, mieszkanie przepad\u0142o.
Krystyna dobrze pami\u0119ta\u0142a \u0142zy Anny Fiodorowny. Potem usiedli naprzeciw siebie, a te\u015bciowa zacz\u0119\u0142a opowiada\u0107 swoj\u0105 histori\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat temu, gdy zbli\u017ca\u0142y si\u0119 moje trzydzieste urodziny, zar\u0119czy\u0142am si\u0119 z niezwyk\u0142ym m\u0119\u017cczyzn\u0105. Mia\u0142am te\u017c przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, Sasz\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a mi bli\u017csza ni\u017c ktokolwiek inny. Planowa\u0142am wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c za Niko\u0142aja, ale ona te\u017c go lubi\u0142a. Postanowi\u0142a sprowokowa\u0107 mi\u0119dzy nami k\u0142\u00f3tni\u0119. Kiedy Niko\u0142aj wyjecha\u0142 do pracy, Sasza zasz\u0142a w ci\u0105\u017c\u0119 i twierdzi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bto jego dziecko. Gdyby\u015b tylko wiedzia\u0142a, Krystyno, jak ja go kocha\u0142am! Spakowa\u0142am swoje rzeczy, napisa\u0142am do niego list z informacj\u0105, \u017ce wychodz\u0119 za m\u0105\u017c i wyjecha\u0142am. Wr\u00f3ci\u0142am dopiero pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, kiedy dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce Kola j\u0105 zostawi\u0142 i wyprowadzi\u0142 si\u0119 daleko. Sasza prowadzi\u0142a burzliwe \u017cycie: m\u0119\u017cczy\u017ani cz\u0119sto si\u0119 zmieniali. Ale wsp\u00f3\u0142czu\u0142am jej i jej synowi. Potem Sasza zachorowa\u0142a, a lekarze nie byli optymistycznie nastawieni. Zabra\u0142am ze sob\u0105 jej Stiop\u0119, bo nie mog\u0142am go zostawi\u0107 samego. Przed \u015bmierci\u0105 Sasza poprosi\u0142a mnie, \u017cebym obieca\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie porzuc\u0119 ch\u0142opca. Ale i tak bym go nie porzuci\u0142a; przywi\u0105za\u0142am si\u0119 do dziecka. Nawet gdy Sasza zamkn\u0119\u0142a oczy, wyszepta\u0142a: \u201eWybacz mi, Aniu, to dziecko nie jest Koli\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Krystyna by\u0142a oszo\u0142omiona; \u0142zy nie chcia\u0142y p\u0142yn\u0105\u0107. Anna Fiodorowna natomiast p\u0142aka\u0142a cicho, jakby uwalniaj\u0105c dusz\u0119 od ci\u0119\u017caru.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOd tamtej pory Stepan i ja mieszkamy razem\u201d \u2013 powiedzia\u0142a kobieta. \u201eNie potrafi\u0119 powiedzie\u0107, dlaczego sta\u0142 si\u0119 taki, jaki jest. Stara\u0142am si\u0119, jak mog\u0142am, ale chyba to geny. Przepraszam, Kristinoczko, powinnam by\u0142a ci to od razu powiedzie\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Anna Fiodorowna dozna\u0142a udaru m\u00f3zgu na swoim pogrzebie. Wszyscy jej znajomi radzili Kristinie, aby umie\u015bci\u0142a j\u0105 w specjalistycznym o\u015brodku, twierdz\u0105c, \u017ce nigdy nie wyzdrowieje i \u017ce obca osoba nie ma obowi\u0105zku si\u0119 ni\u0105 opiekowa\u0107. Nawet Anna Fiodorowna, kiedy odzyska\u0142a mow\u0119, nalega\u0142a na to. Ale Kristina nie chcia\u0142a s\u0142ucha\u0107. Wierzy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bAnna Fiodorowna wyzdrowieje i pozostan\u0105 razem. Lekarze zrezygnowali, odrzucaj\u0105c t\u0119 \u200b\u200bmo\u017cliwo\u015b\u0107 jako nierealn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Po rozmowie Christina zada\u0142a tylko jedno pytanie:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy kiedykolwiek pr\u00f3bowa\u0142e\u015b odnale\u017a\u0107 Niko\u0142aja?<\/p>\n\n\n\n
Anna Fedorowna tylko pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie ma sensu. Prawdopodobnie od d\u0142u\u017cszego czasu mieszka z inn\u0105 rodzin\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy Christina dotar\u0142a na przystanek autobusowy, minibus ju\u017c przyjecha\u0142. Usiad\u0142a przy oknie i w ko\u0144cu mog\u0142a si\u0119 zrelaksowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Mr\u00f3z si\u0119 wzmaga\u0142, co by\u0142o szczeg\u00f3lnie odczuwalne na obrze\u017cach. Kristina podnios\u0142a ko\u0142nierz p\u0142aszcza i szybko posz\u0142a do domu.<\/p>\n\n\n\n
Skr\u0119caj\u0105c za r\u00f3g, z ulg\u0105 zobaczy\u0142a dym wydobywaj\u0105cy si\u0119 z komina ich domu \u2013 oznacza\u0142o to, \u017ce Anna Fedorowna rozpali\u0142a w piecu.<\/p>\n\n\n\n
Ale jej uwag\u0119 przyku\u0142 drogi samoch\u00f3d stoj\u0105cy przy bramie. Musia\u0142 tam sta\u0107 od jakiego\u015b czasu, bo maska \u200b\u200bby\u0142a pokryta szronem. Kto to m\u00f3g\u0142 by\u0107?
Po znikni\u0119ciu Stepana ponad trzy lata temu ma\u0142o prawdopodobne by\u0142o, aby wierzyciele ponownie za\u017c\u0105dali zwrotu pieni\u0119dzy. Chocia\u017c\u2026 wci\u0105\u017c pami\u0119tali d\u0142ugi.<\/p>\n\n\n\n
Kristina przyspieszy\u0142a kroku, a potem pobieg\u0142a. Anna Fiodorowna nie by\u0142a w stanie stawi\u0107 czo\u0142a nieproszonym go\u015bciom. Dlaczego nie zadzwoni\u0142a? Niepokoj\u0105ce my\u015bli kr\u0105\u017cy\u0142y jej po g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
Kristina wpad\u0142a do domu, gwa\u0142townie otwieraj\u0105c drzwi. To, co zobaczy\u0142a, dalekie by\u0142o od jej przera\u017caj\u0105cych przeczu\u0107. Anna Fiodorowna siedzia\u0142a w kuchni, rumiana i od\u015bwie\u017cona, z fili\u017cank\u0105 herbaty. Naprzeciw niej sta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry pomimo wieku zachowa\u0142 sw\u00f3j urok i godno\u015b\u0107. I jeszcze jeden, m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, w wieku Kristiny. Wszyscy odwr\u00f3cili si\u0119, by na ni\u0105 spojrze\u0107, a Anna Fiodorowna rado\u015bnie powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eKristinoczka, jeste\u015b! Kola nas znalaz\u0142. Wyobra\u017casz sobie? Ten sam Kola! A to jego syn, Edik.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Christina zamar\u0142a, po czym cicho powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Cze\u015b\u0107… Bardzo si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce Ci\u0119 widz\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kilka minut p\u00f3\u017aniej ju\u017c k\u0142ad\u0142a go na stole. Edik zaoferowa\u0142 pomoc.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wyobra\u017casz sobie, jak zdenerwowany by\u0142 tata w trasie! Nigdy go takiego nie widzia\u0142em\u201d \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Christina si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
S\u0142ysza\u0142em t\u0119 histori\u0119 tylko raz. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce Anna Fiodorowna wci\u0105\u017c j\u0105 pami\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n
Edward odpowiedzia\u0142 z u\u015bmiechem:<\/p>\n\n\n\n
\u201eSzczerze m\u00f3wi\u0105c, nigdy nie wierzy\u0142am w mi\u0142o\u015b\u0107. Teraz wszystkie moje przekonania leg\u0142y w gruzach. Ile czasu min\u0119\u0142o? Christina, nie jeste\u015b jej biologiczn\u0105 c\u00f3rk\u0105, prawda?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, tak naprawd\u0119 nie jestem dla niej… rodzin\u0105. Wyja\u015bni\u0119 p\u00f3\u017aniej.\u201d<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Go\u015bcie sp\u0119dzili z nimi tydzie\u0144. Kiedy nadszed\u0142 czas wyjazdu, Miko\u0142aj powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3c\u0119 po ciebie za miesi\u0105c, Anya. To nie podlega negocjacjom. Mo\u017ce zosta\u0142o nam pi\u0119\u0107, dziesi\u0119\u0107, a nawet rok, ale b\u0119dziemy razem. Wszystko za\u0142atwi\u0119. Kristina, licz\u0119 na to, \u017ce pojedziesz z nami. Nic ci\u0119 tu nie powstrzymuje, prawda? A mamy \u015bwietne mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Christina pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105 i dostrzeg\u0142a intensywne spojrzenie Eduarda, kt\u00f3re przyprawi\u0142o j\u0105 o przyjemny dreszcz. Co to mia\u0142o znaczy\u0107? By\u0142a zaskoczona swoim w\u0142asnym stosunkiem do tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rego ledwo zna\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Kilka dni p\u00f3\u017aniej, w pracy, Christin\u0119 zaskoczy\u0142a wizyta kuriera, kt\u00f3ry pojawi\u0142 si\u0119 w jej drzwiach z wielkim koszem kwiat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy pani jest Kristin\u0105 Sawieljew\u0105?\u201d \u2013 zapyta\u0142a kurierka, a ona skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, lekko zawstydzona.<\/p>\n\n\n\n
\u201eProsz\u0119 tu podpisa\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142, zostawiaj\u0105c kwiaty na jej biurku i szybko znikaj\u0105c w korytarzu.<\/p>\n\n\n\n
Gdy tylko wyszed\u0142, podesz\u0142a jego kole\u017canka Masza, uwa\u017cnie przyjrza\u0142a si\u0119 bukietowi i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wow! Christina, okazuje si\u0119, \u017ce jeste\u015b niez\u0142a. Co to wszystko znaczy?<\/p>\n\n\n\n
Masza spojrza\u0142a na Kristin\u0119 z pewnym zdziwieniem i u\u015bmiechem. By\u0142a przekonana, \u017ce \u200b\u200bod dawna nic szczeg\u00f3lnego nie wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Kristiny, a tu nagle kwiaty! Romans!<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie wiem, mo\u017ce to jaka\u015b pomy\u0142ka\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a Christina, wzruszaj\u0105c ramionami.<\/p>\n\n\n\n
Potem odkry\u0142a ma\u0142\u0105 karteczk\u0119 do\u0142\u0105czon\u0105 do kwiat\u00f3w i u\u015bwiadomi\u0142a sobie, \u017ce to prezent od Eduarda. Christina zarumieni\u0142a si\u0119 ze wstydu.
Tej nocy, gdy zbli\u017ca\u0142 si\u0119 \u015bwit, zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce czas snu dobiega ko\u0144ca i \u015bni\u0142a prawie do rana.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka do biura ponownie dostarczono kwiaty. Jej koledzy ju\u017c dziwnie patrzyli na Kristin\u0119, my\u015bl\u0105c, \u017ce zamawia bukiety dla siebie, udaj\u0105c, \u017ce ma ch\u0142opaka.<\/p>\n\n\n\n
Masza taktownie nie pr\u00f3bowa\u0142a zadawa\u0107 Krystynie pyta\u0144, a ona postanowi\u0142a zostawi\u0107 wszystko tak jak by\u0142o, nie szukaj\u0105c wym\u00f3wek.<\/p>\n\n\n\n
W pracy sylwestrowy p\u0119d rozgorza\u0142 na ca\u0142ego, a Kristina by\u0142a poch\u0142oni\u0119ta rutyn\u0105. Ale raport nie szed\u0142 w parze, a jej szef jasno da\u0142 do zrozumienia, \u017ce \u200b\u200bmusi by\u0107 gotowy, nawet je\u015bli oznacza\u0142o to pozostanie do p\u00f3\u0142nocy. Nagle kto\u015b krzykn\u0105\u0142: \u201eZnalaz\u0142em!\u201d. Wszystko zosta\u0142o uko\u0144czone w ci\u0105gu kilku minut. Jej koledzy z rado\u015bci\u0105 wybiegli na ulic\u0119, a Kristina pobieg\u0142a do domu, wykorzystuj\u0105c ostatni\u0105 szans\u0119, by si\u0119 ubra\u0107 i doko\u0144czy\u0107 przedsylwestrowe obowi\u0105zki.<\/p>\n\n\n\n
Widz\u0105c znajomy samoch\u00f3d, Kristina zatrzyma\u0142a si\u0119 lekko zaskoczona. Masza podejrzliwie zmru\u017cy\u0142a oczy, widz\u0105c, jak Eduard wysiada z samochodu z bia\u0142ymi r\u00f3\u017cami. Jego koledzy obserwowali go z ciekawo\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Eduard wr\u0119czy\u0142 Christinie bukiet:<\/p>\n\n\n\n
\u201eWidz\u0119, \u017ce masz du\u017co pracy! Anna Fiodorowna i ja jeste\u015bmy wyczerpane po krojeniu sa\u0142atek, a m\u00f3j ojciec ca\u0142y dzie\u0144 wyrabia\u0142 ciasto na ciasto.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Christina roze\u015bmia\u0142a si\u0119 i niespodziewanie przytuli\u0142a Edika.<\/p>\n\n\n\n
– No c\u00f3\u017c, je\u015bli nie w tym roku, to w przysz\u0142ym na pewno wszystko sko\u0144czymy!<\/p>\n\n\n\n
Eduard pom\u00f3g\u0142 jej wsi\u0105\u015b\u0107 do samochodu, kt\u00f3ry p\u0142ynnie odjecha\u0142, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 \u015blad na \u015bniegu. Masza wykrzykn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Tanya, naprawd\u0119 my\u015bla\u0142a\u015b, \u017ce ona kupi\u0142a kwiaty dla siebie?<\/p>\n\n\n\n
Tania milcza\u0142a. Masza doda\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eCiesz si\u0119 szcz\u0119\u015bciem innych, a szcz\u0119\u015bcie na pewno przyjdzie i do ciebie. Christina z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie mia\u0142a w tym roku niezwyk\u0142e \u015bwi\u0119ta\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Kristina nigdy nie wr\u00f3ci\u0142a do pracy i zrezygnowa\u0142a. Jej szef by\u0142 wyrozumia\u0142y i zwolni\u0142 j\u0105 z obowi\u0105zku pracy. Postanowi\u0142a sprzeda\u0107 dom i przed wyjazdem odwiedzi\u0142a gr\u00f3b Stepana:<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzepraszam, nie przyjd\u0119 ju\u017c\u201d \u2013 wyszepta\u0142a cicho.<\/p>\n\n\n\n
Anna Fedorowna i Eduard stali troch\u0119 dalej. Anna zapyta\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eEdik, co nas tu sprowadzi\u0142o przed terminem? Um\u00f3wili\u015bmy si\u0119 na przyjazd miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Z ty\u0142u s\u0142ycha\u0107 by\u0142o g\u0142os Miko\u0142aja:<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142 kompletnie niespokojny, przesta\u0142 spa\u0107 i je\u015b\u0107, a m\u00f3wi\u0142 tylko o Christinie. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce lepiej b\u0119dzie, je\u015bli pospieszymy si\u0119, zanim zwariuje\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Christina zdj\u0119\u0142a p\u0142aszcz z wieszaka i zacz\u0119\u0142a go zak\u0142ada\u0107. \u201eDlaczego zawsze si\u0119 tak spieszysz?\u201d zapyta\u0142 kolega. \u201eMasza, wiesz, \u017ce Anna Fedorowna czeka na \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11539,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11538","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11538","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11538"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11540,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11538\/revisions\/11540"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11539"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}