\u201eYul, prosz\u0119, pami\u0119taj\u2026 musisz by\u0107 ostro\u017cna\u201d \u2013 nie tylko m\u00f3wi\u0142a jej matka. Wpaja\u0142a jej to uczucie, jakby wiedzia\u0142a z g\u00f3ry: b\u0119dzie bola\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Julia nie protestowa\u0142a. Nie dlatego, \u017ce si\u0119 zgadza\u0142a. Po prostu nie mia\u0142a ochoty. <\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142a si\u0142y, \u017ceby o czymkolwiek dyskutowa\u0107. Zatrzasn\u0119\u0142a drzwi i na chwil\u0119 zamar\u0142a w cieniu przedpokoju \u2013 jakby czyj\u015b cie\u0144 przeszed\u0142 przez ni\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Wszystko sta\u0142o si\u0119 dziwnie ciche. Jak w tych filmach, gdzie d\u017awi\u0119k na chwil\u0119 znika i zostajesz sam na sam z nico\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Czasami, tu\u017c przed burz\u0105, niebo zdaje si\u0119 bra\u0107 oddech. I ten oddech jest najbardziej przera\u017caj\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n
Sz\u0142a do domu. By\u0142o ch\u0142odno, a wiatr wia\u0142 jej w twarz, pachn\u0105c pa\u017adziernikiem. Li\u015bcie, wilgotna ziemia i co\u015b jeszcze\u2026 co\u015b nie do opisania. I zapomnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nie mia\u0142a ochoty spieszy\u0107 si\u0119 do domu. I nie by\u0142o sensu. Nikt nie czeka\u0142. Nikt nie pyta\u0142. Formalnie rzecz bior\u0105c, by\u0142a m\u0119\u017catk\u0105. Ale jak cz\u0119sto to s\u0142owo skrywa puste talerze dla dwojga, cisz\u0119 przy kolacji i noce sp\u0119dzone jedna po drugiej?<\/p>\n\n\n\n
Dawno, dawno temu wszystko by\u0142o inne\u2026<\/p>\n\n\n\n
Kiedy kobieta si\u0119 zakochuje, nie liczy si\u0119 ani kieliszek, ani pensja. S\u0142yszy g\u0142os. Widzi oczy. Czuje zapach. A je\u015bli kto\u015b powie: \u201eTo nie ten jedyny\u201d, ona po prostu si\u0119 u\u015bmiecha. Bo to ju\u017c nie ma znaczenia.<\/p>\n\n\n\n
Julia spotka\u0142a Timura w biurowej kuchni. Bawi\u0142 si\u0119 plastikowym kubkiem i narzeka\u0142 na kaw\u0119. U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. Ona si\u0119 roze\u015bmia\u0142a. Tak to si\u0119 zacz\u0119\u0142o. Potem \u2013 jak zwykle: SMS-y, przypadkowe dotkni\u0119cia, spojrzenia na pod\u0142og\u0119, wieczorna kawa we dwoje, impreza firmowa. Ten moment, kiedy ich d\u0142onie nagle znalaz\u0142y si\u0119 zbyt blisko siebie.<\/p>\n\n\n\n
Jego koledzy nie mogli zrozumie\u0107: co ona w nim widzia\u0142a? Zero charyzmy, przeci\u0119tne zarobki, mieszka z rodzicami, ubiera si\u0119 kiepsko. Cz\u0142owiek z przesz\u0142o\u015bci. Bez perspektyw.<\/p>\n\n\n\n
Ale Julia dostrzeg\u0142a w nim co\u015b jeszcze. By\u0142\u2026 autentyczny. Nie gra\u0142, nie pozowa\u0142. I zaczyna\u0142 si\u0119 zmienia\u0107. Dla niej. Nowy styl, nowa fryzura, perfumy, jego g\u0142os sta\u0142 si\u0119 pewniejszy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZrobi\u0142am motyla z g\u0105sienicy\u201d \u2013 \u017cartowali w biurze.<\/p>\n\n\n\n
Julia skrzywi\u0142a si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie ja go zmieni\u0142em. To on chcia\u0142 sta\u0107 si\u0119 lepszy. A to rzadko\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u015alub zbli\u017ca\u0142 si\u0119 wielkimi krokami. Cichy. Bez limuzyn i restauracji. Rejestracja, kilka zdj\u0119\u0107 w parku i \u015bmiech na wietrze. Byli szcz\u0119\u015bliwi. U\u015bmiechali si\u0119, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce i wierzyli, \u017ce zawsze tak b\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n
Kobiety, kt\u00f3re naprawd\u0119 kochaj\u0105, nigdy nie nosz\u0105 zbroi. Id\u0105 do walki z otwartym sercem. I dlatego gin\u0105 pierwsze.<\/p>\n\n\n\n
Czas mija\u0142. Julia zmaga\u0142a si\u0119 z domem, prac\u0105 i opiek\u0105. Timur sta\u0142 si\u0119 jako\u015b\u2026 inny. Czasem uwa\u017cny i czu\u0142y, czasem zimny i milcz\u0105cy. Jak hu\u015btawka, kt\u00f3ra popycha ci\u0119, a\u017c zwymiotujesz.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo ci si\u0119 sta\u0142o?\u201d zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Milcza\u0142. Albo m\u00f3wi\u0142, \u017ce jest zm\u0119czony.<\/p>\n\n\n\n
W pewnym momencie zauwa\u017cy\u0142a: zacz\u0105\u0142 patrze\u0107 na ni\u0105 inaczej. Jakby szuka\u0142 w niej jakiej\u015b wady. Jakby\u2026 czeka\u0142, a\u017c w ko\u0144cu zawiedzie.<\/p>\n\n\n\n
A potem \u2013 kolejny awans. Biuro, stanowisko, asystent.<\/p>\n\n\n\n
\u201eO, teraz to ju\u017c du\u017cy facet\u201d \u2013 \u015bmiali si\u0119 jego koledzy.<\/p>\n\n\n\n
I naprawd\u0119 si\u0119 zmieni\u0142. Jego g\u0142os by\u0142 w\u0142adczy, a gesty pewne. Jakby Julia nie by\u0142a jego \u017con\u0105, a mi\u0142ym wspomnieniem z czas\u00f3w sprzed sukcesu.<\/p>\n\n\n\n
A potem zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 o domu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyobra\u017a sobie dom nad morzem. Z tarasem, bia\u0142ymi zas\u0142onami i lampk\u0105 wina wieczorami\u201d \u2013 powiedzia\u0142, patrz\u0105c na sw\u00f3j nowy smartfon. \u201eJak ci si\u0119 podoba?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eSen\u2026\u201d Julia zamkn\u0119\u0142a oczy i zobaczy\u0142a to. Waniliowy zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca, krzyki mew, jej stopy na ciep\u0142ej drewnianej pod\u0142odze.<\/p>\n\n\n\n
Sen sta\u0142 si\u0119 ich marzeniem, przynajmniej tak jej si\u0119 wydawa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119li kredyt hipoteczny na nowe mieszkanie. Stare zostawili. By\u0142o na nazwisko Julii, jeszcze przed \u015blubem. By\u0142o puste. A potem zobaczy\u0142a og\u0142oszenie.<\/p>\n\n\n\n
Dom. Ten prawdziwy. Na po\u0142udniu. Bia\u0142y, z widokiem na morze. Ten sam. Dok\u0142adnie taki, jak w ich rozmowach.<\/p>\n\n\n\n
Julia podj\u0119\u0142a decyzj\u0119. Sprzeda\u0142a swoje stare mieszkanie. Rodzice jej pomogli. Wzi\u0119\u0142a po\u017cyczk\u0119 i dorobi\u0142a reszt\u0119. I kupi\u0142a. Dom. Ich marzenie.<\/p>\n\n\n\n
Zarejestrowa\u0142em to na nazwisko matki. Intuicja podpowiada\u0142a mi, \u017ce musz\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 troch\u0119 s\u0142omy. Szepta\u0142a g\u0142osem tej samej frazy:<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz dok\u0105d id\u0119?\u201d zapyta\u0142a Timura.<\/p>\n\n\n\n
Nie oderwa\u0142 wzroku od ekranu.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Aby spe\u0142ni\u0107 nasze marzenie.<\/p>\n\n\n\n
Wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n\n\n\n
I wtedy wszystko sta\u0142o si\u0119 jasne.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142a swoje podejrzenia. Potem \u2013 dowody. Korespondencja. Zdj\u0119cia. Zbiegi okoliczno\u015bci. Przymyka\u0142a oko na wszystko, a\u017c sta\u0142o si\u0119 to nie do zniesienia. A jednak \u2013 mia\u0142a nadziej\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Ale on odszed\u0142 pierwszy.<\/p>\n\n\n\n
Na stole le\u017cy koperta. Dokumenty s\u0105dowe.<\/p>\n\n\n\n
Rozw\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Zdrada zawsze przychodzi po cichu. Bez burz, bez trzaskania drzwiami. Po prostu budzi si\u0119 rano obok ciebie i parzy kaw\u0119. I rozumiesz: wszystko, co by\u0142o, przemija.<\/p>\n\n\n\n
Wysz\u0142a. Do swojego domu. Tego nad morzem. Gdzie wiatr rozwiewa jej w\u0142osy, a mewy krzycz\u0105, jakby ostrzega\u0142y: \u201eUwa\u017caj!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tku by\u0142o przera\u017caj\u0105co. Potem \u2013 spok\u00f3j. Spok\u00f3j pojawi\u0142 si\u0119 jak posmak po b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy poranek. Nowa kuchnia. Fili\u017canka kawy. Cisza. I pukanie do drzwi.<\/p>\n\n\n\n
On.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo i co, dosta\u0142e\u015b niespodziank\u0119?\u201d za\u015bmia\u0142 si\u0119 cicho.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A co z rozwodem? Tak, to by\u0142o nieoczekiwane. Czego teraz chcesz?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dom. Jest m\u00f3j. Wszystko legalne. Widzia\u0142em dokumenty. Tw\u00f3j telefon nie ma has\u0142a. Naiwny. Widzia\u0142em wszystko. Dom zosta\u0142 kupiony w trakcie ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Podzia\u0142. P\u00f3\u0142 na p\u00f3\u0142. Spakuj swoje rzeczy i jed\u017a do mamy.<\/p>\n\n\n\n
Nie drgn\u0119\u0142a. Po prostu powoli wdycha\u0142a i wydycha\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Dom zosta\u0142 kupiony za moje pieni\u0105dze przedma\u0142\u017ce\u0144skie. Jest zarejestrowany na nazwisko mojej matki. Nie ma podzia\u0142u. Ale mieszkanie \u2013 tak. Oboje w nie zainwestowali\u015bmy. Tam odb\u0119dzie si\u0119 rozprawa.<\/p>\n\n\n\n
Zblad\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wybuchn\u0105\u0142, uderzaj\u0105c pi\u0119\u015bci\u0105 w \u015bcian\u0119 tu\u017c obok jej twarzy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTu s\u0105 kamery\u201d \u2013 powiedzia\u0142a spokojnie. \u201eSpr\u00f3buj jeszcze raz, a dodam ci\u0119 do sprawy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wyszed\u0142, trzaskaj\u0105c drzwiami tak mocno, \u017ce r\u00f3\u017ce w wazonie si\u0119 zachwia\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Proces nie trwa\u0142 d\u0142ugo. O dom nie by\u0142o mowy. Mieszkanie by\u0142o rozdarte na p\u00f3\u0142. Krzycza\u0142, k\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 i dar\u0142 papiery. A ona patrzy\u0142a i zastanawia\u0142a si\u0119: jak mog\u0142a kocha\u0107 tego m\u0119\u017cczyzn\u0119?<\/p>\n\n\n\n
Wychodz\u0105c z sali s\u0105dowej, podesz\u0142a do niego.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wi\u0119c jeste\u015b wolny. Wszystko jest tak, jak chcia\u0142e\u015b. Czy twoje marzenie si\u0119 spe\u0142ni\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
I odesz\u0142a. W stron\u0119 wiatru. W stron\u0119 morza. W stron\u0119 siebie.<\/p>\n\n\n\n
Gdy raz si\u0119 uratujesz, nigdy wi\u0119cej nie pozwolisz, by kto\u015b inny decydowa\u0142 za ciebie. Ani w mi\u0142o\u015bci, ani w \u017cyciu. Nawet je\u015bli naprawd\u0119 chcesz zn\u00f3w uwierzy\u0107. B\u0119dziesz pami\u0119ta\u0107, jak bolesny by\u0142 upadek.<\/p>\n\n\n\n
Gdyby Julia mog\u0142a cofn\u0105\u0107 czas, niczego by nie zmieni\u0142a. Bo teraz, na brzegu swoich marze\u0144, wie: marzenia trzeba budowa\u0107 samemu. Bez czyjej\u015b pomocy.<\/p>\n\n\n\n
Dopiero wtedy staj\u0105 si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0105\u0142 rok.<\/p>\n\n\n\n
Julia budzi\u0142a si\u0119 przy szumie fal, wyci\u0105ga\u0142a si\u0119 na \u015bwie\u017cej po\u015bcieli i u\u015bmiecha\u0142a. Czasami go wspomina\u0142a \u2013 nie z b\u00f3lem, nie z t\u0119sknot\u0105, ale jak wspomina si\u0119 stare przezi\u0119bienie. Sta\u0142o si\u0119. Znikn\u0119\u0142o. Pozosta\u0142 tylko \u015blad w jej ciele, i nawet on zanika\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u2026Timur stacza\u0142 si\u0119 w d\u00f3\u0142. Powoli. Ale nieub\u0142aganie.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw odesz\u0142a jego asystentka. Ta, dla kt\u00f3rej praktycznie zacz\u0105\u0142 wszystko psu\u0107. By\u0142a m\u0142odsza, bardziej energiczna i bardziej zalotna. Na pocz\u0105tku czu\u0142 si\u0119 jak kr\u00f3l. My\u015bla\u0142, \u017ce znalaz\u0142 kogo\u015b, kto go \u201erozumie\u201d. A potem\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eTimurze, jeste\u015b zbyt skupiony na sobie. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, to nudne\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w kawiarni mi\u0119dzy latte a sernikiem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dos\u0142ownie. Ca\u0142y czas \u2014 tylko ty. A ja, przepraszam, chc\u0119 \u017cy\u0107, a nie s\u0142ucha\u0107, jak cierpisz z powodu mieszkania.<\/p>\n\n\n\n
Odesz\u0142a. \u0141atwo, pi\u0119knie, z u\u015bmiechem. Usun\u0119\u0142a jego numer i ju\u017c nigdy nie odebra\u0142a telefonu. A Timur zosta\u0142 sam. W nowym, wynaj\u0119tym kawalerce na obrze\u017cach.<\/p>\n\n\n\n
Praca tak\u017ce zacz\u0119\u0142a p\u0119ka\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce awans dosta\u0142 nie tyle ze wzgl\u0119du na swoje zas\u0142ugi, co dzi\u0119ki Julii \u2013 kiedy\u015b rzuci\u0142a na spotkaniu dobry pomys\u0142, on to zignorowa\u0142, a szef nie zwr\u00f3ci\u0142 na to uwagi.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy to wysz\u0142o na jaw \u2013 w dalszej cz\u0119\u015bci \u0142a\u0144cucha, poprzez nowy zesp\u00f3\u0142 \u2013 autorytet Timura upad\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142e\u015b dla nas wystarczaj\u0105co dobry, kiedy by\u0142e\u015b dusz\u0105 zespo\u0142u\u201d \u2013 powiedzia\u0142 szef. \u201eAle teraz jeste\u015b troch\u0119\u2026 zm\u0119czony. Agresywny. Wewn\u0119trznie skonfliktowany. Ludzie narzekaj\u0105. Nie potrzebujemy szefa z kryminaln\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 za gro\u017aby. Zrezygnuj. Albo\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Odszed\u0142. Z dum\u0105, pomy\u015bla\u0142. Ale na rynku pracy nikt na niego nie czeka\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy zdradzasz dobr\u0105 osob\u0119, wszech\u015bwiat nie m\u015bci si\u0119 od razu. On najpierw patrzy. Daje ci szans\u0119 na opami\u0119tanie. A je\u015bli nie chcesz, uderza. Nie piorunem. Ale codzienno\u015bci\u0105. Powoli. Brutalnie. Ka\u017cdego dnia.<\/p>\n\n\n\n
Min\u0119\u0142o kilka miesi\u0119cy. Timur znalaz\u0142 tymczasow\u0105 prac\u0119 w logistyce, bez perspektyw. P\u0142aca by\u0142a marna. Zesp\u00f3\u0142 by\u0142 obcy. Zacz\u0105\u0142 pi\u0107 coraz cz\u0119\u015bciej. Stopniowo, ale systematycznie. Na pocz\u0105tku w weekendy. Potem \u201e\u017ceby spa\u0107\u201d. Potem \u201e\u017ceby powstrzyma\u0107 dr\u017cenie rano\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Jego rodzice zasugerowali mu powr\u00f3t. Jego matka powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u201eKochamy ci\u0119. Ale nie mo\u017cemy tolerowa\u0107 twojego gniewu. Je\u015bli nie chcesz si\u0119 leczy\u0107, zamieszkajcie osobno\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Zatrzasn\u0105\u0142 drzwi. Jak zawsze. Z dum\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Potem spr\u00f3bowa\u0142em pozna\u0107 kogo\u015b przez aplikacj\u0119. Posz\u0142o jak u wi\u0119kszo\u015bci ludzi: kilka lajk\u00f3w, SMS, spotkanie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy by\u0142e\u015b \u017conaty?<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak. Ale by\u0142a\u2026 prawdziw\u0105 suk\u0105. Zniszczy\u0142a mi wszystko. Wszystko, co mia\u0142em\u2026<\/p>\n\n\n\n
Zamilk\u0142. Bo nie wiedzia\u0142. Bo ostatni raz my\u015bla\u0142 o swoich pragnieniach\u2026 mo\u017ce dziesi\u0119\u0107 lat temu. Przed Juli\u0105. Przed t\u0105 gr\u0105 o karier\u0119, w\u0142adz\u0119 i kobiety.<\/p>\n\n\n\n
Dziewczyna wsta\u0142a, za\u0142o\u017cy\u0142a p\u0142aszcz i nie odpowiedzia\u0142a ju\u017c na jego wiadomo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Tymczasem:<\/p>\n\n\n\n
Julia otworzy\u0142a warsztat w swoim rodzinnym mie\u015bcie. Robi\u0142a to, co kocha\u0142a \u2013 odnawia\u0142a meble. W jej r\u0119kach stare rzeczy zamienia\u0142y si\u0119 w nowe. A to przynosi\u0142o nie tylko pieni\u0105dze, ale i rado\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Pozna\u0142a m\u0119\u017cczyzn\u0119. Nie od razu. Nie szuka\u0142a. Po prostu wesz\u0142a pewnego dnia do pobliskiej galerii i\u2026<\/p>\n\n\n\n
Ale to ju\u017c inna historia.<\/p>\n\n\n\n
I Timur\u2026<\/p>\n\n\n\n
Pewnego dnia zobaczy\u0142 jej zdj\u0119cie w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych. Na tle morza. Z psem. Z m\u0119\u017cczyzn\u0105 obok \u2013 trzyma\u0142 j\u0105 za r\u0119k\u0119. Tak prosto. Bez patosu. Tak potrafi\u0105 tylko ci, kt\u00f3rzy nic nie musz\u0105 udowadnia\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przewin\u0105\u0142 w d\u00f3\u0142 i zobaczy\u0142 stare zdj\u0119cie. Swoje w\u0142asne. Nadal mia\u0142 na sobie koszul\u0119 Julii, a ona u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 obok niego. I zrozumia\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wszystkie najlepsze rzeczy, jakie wydarzy\u0142y si\u0119 w jego \u017cyciu, by\u0142y z ni\u0105 zwi\u0105zane.<\/p>\n\n\n\n
Klikn\u0105\u0142 \u201eLubi\u0119 to\u201d.<\/p>\n\n\n\n
A potem to odwo\u0142a\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Niekt\u00f3rzy m\u0119\u017cczy\u017ani my\u015bl\u0105, \u017ce mo\u017cna straci\u0107 prawdziw\u0105 kobiet\u0119, a potem j\u0105 odzyska\u0107. Ale prawdziwa kobieta jest jak \u015bwit. Je\u015bli go przegapisz, czekaj do nast\u0119pnej nocy. Ale to b\u0119dzie inny dzie\u0144. I inne \u015bwiat\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Czasami Timur siedzi na \u0142awce w parku, pali i patrzy w telefon. W galerii nic nowego. \u017bycie sta\u0142o si\u0119 czarno-bia\u0142e. Nie ma morza. Nie ma tarasu. Nie ma kobiety, kt\u00f3ra zamieni\u0142aby szaro\u015b\u0107 w z\u0142oto.<\/p>\n\n\n\n
I tylko czasami, w\u015br\u00f3d mglistych wieczor\u00f3w, s\u0142yszy g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
Odwraca si\u0119. Ale tam wieje tylko wiatr.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eYul, prosz\u0119, pami\u0119taj\u2026 musisz by\u0107 ostro\u017cna\u201d \u2013 nie tylko m\u00f3wi\u0142a jej matka. Wpaja\u0142a jej to uczucie, jakby wiedzia\u0142a z g\u00f3ry: b\u0119dzie bola\u0142o. Julia \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":11660,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-11659","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11659","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11659"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11659\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11661,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11659\/revisions\/11661"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/11660"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11659"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11659"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11659"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}