– Nie gadaj bzdur! Co to znaczy, \u017ce mnie nie wpu\u015bcisz? Mnie! – Witalij stan\u0105\u0142 w drzwiach swojego dawnego mieszkania ze zdziwion\u0105 min\u0105. –<\/p>\n\n\n\n
Teraz gadasz bzdury. A po co tu przyszed\u0142e\u015b, co? Gdzie jest napisane, w jakich ustawach, \u017ce wszelkiego rodzaju moralni idioci, skoro si\u0119 nasycili zabaw\u0105 na boku, maj\u0105 chocia\u017c jakie\u015b prawo wr\u00f3ci\u0107 do swoich by\u0142ych \u017con?<\/p>\n\n\n\n
– Liliana by\u0142a zdumiona. – Lilja, nie b\u0105d\u017a g\u0142upia. Je\u015bli mnie wpu\u015bcisz, nie ma wyj\u015bcia! – nalega\u0142 Witalij. – Ju\u017c o wszystkim zapomnia\u0142a\u015b? <\/p>\n\n\n\n
– Nie, niczego nie zapomnia\u0142am. Doskonale pami\u0119tam, jak goni\u0142a\u015b za m\u0142od\u0105, bezm\u00f3zg\u0105 pi\u0119kno\u015bci\u0105, zapominaj\u0105c o wszystkim na \u015bwiecie – powiedzia\u0142a by\u0142a \u017cona, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 wynio\u015ble.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Po co jej przyklejasz etykietki? Jaka ona jest bezmy\u015blna, co? \u2014 Witalij obrazi\u0142 si\u0119, troch\u0119 zapominaj\u0105c, po co tu przyszed\u0142. \u2014 Co to za kobieta? Znalaz\u0142a sobie kogo\u015b, komu mo\u017ce zazdro\u015bci\u0107, ta ma\u0142a idiotka. Zagarn\u0119\u0142a ton\u0119 szcz\u0119\u015bcia. Ale widz\u0119, \u017ce szybko si\u0119 opami\u0119ta\u0142a\u015b, skoro zn\u00f3w tu jeste\u015b. \u2014 Gadaj i my\u015bl! \u2014 Witalij si\u0119 wyprostowa\u0142. \u2014 Jestem twoim prawowitym m\u0119\u017cem… \u2014 By\u0142! \u2014 krzykn\u0119\u0142a kobieta z nieskrywan\u0105 rado\u015bci\u0105. \u2014 C\u00f3\u017c, nie b\u0119dzie \u0142atwo tego naprawi\u0107. Powtarzam \u2014 Jestem twoim m\u0119\u017cem, z kt\u00f3rym \u017cyjemy prawie dwadzie\u015bcia lat.<\/p>\n\n\n\n
Mamy dw\u00f3jk\u0119 dzieci \u2014 nie mo\u017cesz tego wymaza\u0107 z naszego \u017cycia. Wi\u0119c nie b\u0105d\u017a g\u0142upia, id\u017a nakry\u0107 do sto\u0142u. Uczcimy m\u00f3j powr\u00f3t. Witalij wni\u00f3s\u0142 do mieszkania du\u017c\u0105 walizk\u0119 i torb\u0119 sportow\u0105, ignoruj\u0105c protesty Lily. \u2014 Nie marud\u017a, nie marud\u017a! Zapomnia\u0142a\u015b, czyje to mieszkanie? \u201eSurowo zapyta\u0142 Witalij, patrz\u0105c krytycznie na siebie w lustrze na korytarzu. \u00bbNie, czemu mia\u0142bym zapomnie\u0107? To nasze wsp\u00f3lne mieszkanie, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie pr\u00f3buj\u0119 sprzeda\u0107, \u017ceby podzieli\u0107 mi\u0119dzy nas pieni\u0105dze. Tego chcia\u0142e\u015b, kiedy odchodzi\u0142e\u015b\u00ab \u2013 przypomnia\u0142a Liliana by\u0142emu m\u0119\u017cowi. \u00bb\u017b\u0105da\u0142e\u015b, krzycza\u0142e\u015b, nalega\u0142e\u015b, \u017ceby to si\u0119 sta\u0142o szybko\u00ab\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eC\u00f3\u017c, jeszcze go nie sprzeda\u0142em. I dzi\u0119ki Bogu! Teraz nie musz\u0119 go sprzedawa\u0107. A to mieszkanie jest moje, rozumiesz?\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pewnie Witalij.<\/p>\n\n\n\n
– Nasze.<\/p>\n\n\n\n
– Nie, to moje! I ty o tym doskonale wiesz, moja droga, wi\u0119c nie masz prawa mnie tu trzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKupili\u015bmy go, gdy byli\u015bmy ju\u017c ma\u0142\u017ce\u0144stwem\u201d \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119 Lilia, kt\u00f3ra zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c zapomnie\u0107 o bezczelnej naturze swojego by\u0142ego m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA teraz powiedz, \u017ce ty te\u017c si\u0119 do tego przyczyni\u0142e\u015b\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 cynicznie. \u201ePraktycznie odda\u0142e\u015b ca\u0142\u0105 swoj\u0105 marn\u0105 pensj\u0119. Nie b\u0105d\u017a \u015bmieszny! Gdyby nie ja, nie kupi\u0142by\u015b budy dla psa za swoj\u0105 przeci\u0119tn\u0105 pensj\u0119 ksi\u0119gowego. A ja ju\u017c wtedy mia\u0142em dobr\u0105 posad\u0119 w naszej fabryce. I zawsze przynosi\u0142em ci niez\u0142e pieni\u0105dze. Wi\u0119c pewnego dnia postanowili\u015bmy, \u017ce musimy si\u0119 wyprowadzi\u0107 z twojego ma\u0142ego pokoju w mieszkaniu komunalnym i przenie\u015b\u0107 do porz\u0105dnego mieszkania. I kupili\u015bmy to mieszkanie. Zapomnia\u0142e\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, nie zapomnia\u0142em. Mam doskona\u0142\u0105 pami\u0119\u0107. Po prostu pieni\u0105dze z wynajmu, a potem sprzeda\u017cy mojego pokoju zosta\u0142y tu zainwestowane. Nie ma wi\u0119c sensu, \u017cebym narzeka\u0142 na r\u00f3\u017cnic\u0119 w naszych pensjach. Umiem te\u017c liczy\u0107, nie jestem g\u0142upszy od ciebie, wi\u0119c jeste\u015b rozs\u0105dny\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSp\u00f3jrz, jak zacz\u0105\u0142e\u015b m\u00f3wi\u0107! Sp\u00f3jrz, jaki beze mnie zuchwa\u0142y si\u0119 sta\u0142e\u015b, jaki nieokie\u0142znany si\u0119 sta\u0142e\u015b\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Witalij surowym tonem, marszcz\u0105c brwi z niezadowoleniem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eS\u0142uchaj, je\u015bli nie masz gdzie mieszka\u0107, wynajmij pok\u00f3j albo jed\u017a do hotelu, skoro tu si\u0119 obnosisz ze swoimi zarobkami. Sprzedaj\u0119 mieszkanie i koniec, nic nas wi\u0119cej nie \u0142\u0105czy. Ale nie b\u0119dziemy mieszka\u0107 razem. To po prostu g\u0142upota!\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Lilia oburzona, patrz\u0105c na Witalija z oszo\u0142omieniem, a nawet pogard\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOczywi\u015bcie, \u017ce tak! I nie k\u0142\u00f3\u0107cie si\u0119. A nasze dzieci podzi\u0119kuj\u0105 nam p\u00f3\u017aniej\u201d \u2013 Witalij, dumny z siebie, postawi\u0142 Lili\u0119 przed faktem dokonanym.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie powiedz\u0105. S\u0105 po mojej stronie. I nawet nie chc\u0105 z tob\u0105 rozmawia\u0107\u201d \u2013 stwierdzi\u0142a Liliana z satysfakcj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRozumiem… Nastawi\u0142e\u015b ich przeciwko mnie, przeciwko ich ojcu! Beze mnie kompletnie tu zaszala\u0142e\u015b, zapomnia\u0142e\u015b o porz\u0105dku. No c\u00f3\u017c, szybko go przywr\u00f3c\u0119\u201d \u2013 zagrozi\u0142 by\u0142y m\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0105tpi\u0119\u201d \u2013 zapewni\u0142a go kobieta. \u201eNie powiniene\u015b by\u0142 tego wszystkiego zaczyna\u0107, Witaliju. Skoro Masza ci\u0119 wyrzuci\u0142a, to i tu nic nie dostaniesz. Nie zamierzam ci wybaczy\u0107, nie b\u0119d\u0119 ju\u017c z tob\u0105 mieszka\u0107, a poza tym to kompletny absurd. Rozwiedli\u015bmy si\u0119, a ja ju\u017c mam inne \u017cycie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo? Masz inne \u017cycie? Nie \u015bmiej si\u0119 z moich siwych w\u0142os\u00f3w! Widzia\u0142a\u015b si\u0119 ostatnio w lustrze? Lilioku, nie by\u0142a\u015b pi\u0119kno\u015bci\u0105 nawet w m\u0142odo\u015bci, i to delikatnie m\u00f3wi\u0105c. A teraz, po czterdziestce, tym bardziej! By\u0142aby\u015b wdzi\u0119czna, \u017ce \u200b\u200bsp\u0119dzisz staro\u015b\u0107 z porz\u0105dnym m\u0119\u017cczyzn\u0105\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Witalij, zaskakuj\u0105c mnie swoim cynizmem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA mimo to upieram si\u0119, \u017ce mam \u017cycie osobiste, kt\u00f3re teraz nie jest twoj\u0105 spraw\u0105\u201d \u2013 odpar\u0142a spokojnie Lilia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJakie \u017cycie osobiste? O czym ty m\u00f3wisz? Po\u015blubi\u0142em ci\u0119 dwadzie\u015bcia lat temu z lito\u015bci. \u017bal mi by\u0142o tego g\u0142upca. Pomy\u015bla\u0142em: kto chcia\u0142by tak\u0105 brzydk\u0105 kobiet\u0119? Uszcz\u0119\u015bliwi\u0142em ci\u0119, \u017ce tak powiem. A ty jeste\u015b niewdzi\u0119czny, powiniene\u015b mi by\u0142 chocia\u017c raz za to podzi\u0119kowa\u0107. Powiniene\u015b by\u0142 po prostu zosta\u0107 kawalerem\u201d \u2013 Witalij kontynuowa\u0142 upokarzanie swojej by\u0142ej \u017cony.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, oczywi\u015bcie! Zn\u00f3w to samo \u2013 dobroczy\u0144ca, protektor i dobry cz\u0142owiek na ca\u0142ym \u015bwiecie! Wskoczy\u0142e\u015b na m\u00f3j ulubiony temat. A ja ju\u017c zapomnia\u0142em, jak si\u0119 tym chwalisz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLil, do\u015b\u0107 ju\u017c, okej? No dalej, we\u017a g\u0142\u0119boki oddech i zacznij si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce tw\u00f3j m\u0105\u017c do ciebie wr\u00f3ci\u0142. To znaczy, \u017ce nie wszystko jest w tobie z\u0142e. Jeste\u015b dobr\u0105 \u017con\u0105 \u2013 to w\u0142a\u015bnie to znaczy!\u201d Witalij u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niej szeroko, poprawiaj\u0105c swoje g\u0119ste, kr\u0119cone w\u0142osy.<\/p>\n\n\n\n
Liliana nawet wybuchn\u0119\u0142a \u015bmiechem, patrz\u0105c na niego w tym momencie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTw\u00f3j urok na mnie nie dzia\u0142a, mistrzu uwodzenia! Teraz mo\u017cesz si\u0119 zrelaksowa\u0107 i przesta\u0107 marnowa\u0107 czas i energi\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Naprawd\u0119 zamierzasz sp\u0119dzi\u0107 reszt\u0119 \u017cycia samotnie? Ale my jeste\u015bmy jeszcze tacy m\u0142odzi i mogliby\u015bmy mie\u0107 fajn\u0105 drug\u0105 po\u0142\u00f3wk\u0119. Na przyk\u0142ad podr\u00f3\u017ce. Co? Co o tym my\u015blisz? Chcesz pojecha\u0107 nad morze? Albo gdzie\u015b daleko raz, a nawet dwa razy w roku. Nasze dzieci s\u0105 ju\u017c doros\u0142e, dobrze zarabiam, wi\u0119c nas na to sta\u0107. Twoi znajomi b\u0119d\u0105 ci zazdro\u015bci\u0107. Albo mo\u017cemy kupi\u0107 dom za miastem. Sprzedamy to mieszkanie i kupimy nowe. Lilyok, co o tym my\u015blisz? Dzieci, wnuki, kiedy si\u0119 urodz\u0105, wszystkie b\u0119d\u0105 nas odwiedza\u0107. No c\u00f3\u017c, pomy\u015bl, z czego rezygnujesz.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo nie jest dobry pomys\u0142. Chocia\u017c m\u00f3g\u0142by\u015b to wszystko zrobi\u0107 beze mnie, z jak\u0105\u015b inn\u0105 kobiet\u0105.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie potrzebuj\u0119 nikogo innego. Mam \u017con\u0119, legaln\u0105\u201d \u2013 upiera\u0142 si\u0119 Witalij.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jestem twoj\u0105 \u017con\u0105! Zostaw mnie w spokoju, na lito\u015b\u0107 bosk\u0105! Dzia\u0142asz mi na nerwy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJestem g\u0142odny\u201d \u2013 powiedzia\u0142 m\u0119\u017cczyzna, wkraczaj\u0105c bezceremonialnie do kuchni. \u201eNo, nakarm mnie i przesta\u0144 si\u0119 wyg\u0142upia\u0107. Ju\u017c oceni\u0142em skal\u0119 twojego przewinienia, ale wszystko ma swoje granice, wiesz! Do\u015b\u0107!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Witalijowi uda\u0142o si\u0119 nawet zobaczy\u0107, co by\u0142o w doniczkach Liliany. Ale wtedy zadzwoni\u0142 jego telefon kom\u00f3rkowy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a kobieta z u\u015bmiechem. \u201eCiesz\u0119 si\u0119, \u017ce si\u0119 odezwa\u0142a\u015b. Przyjd\u017a, oczywi\u015bcie! Musz\u0119 ci\u0119 tylko ostrzec \u2013 wydarzy\u0142a si\u0119 nieoczekiwana sytuacja\u201d. Tak, to on. Dok\u0142adnie tak, jak si\u0119 spodziewa\u0142a\u015b.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKto jeszcze do ciebie dzwoni?\u201d \u2013 zapyta\u0142 zazdro\u015bnie by\u0142y m\u0105\u017c. \u201eTo m\u00f3j ukochany m\u0119\u017cczyzna\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie Liliana. \u201eOch, nie! Nie roz\u015bmieszaj mnie! Kto ci\u0119 potrzebuje \u2013 brzydka staruszka! Chyba \u017ce jaki\u015b \u0142ajdak ma ci\u0119 na oku z powodu mieszkania. Ale niech wie \u2013 to mieszkanie jest moje!\u201d \u2013 krzykn\u0105\u0142 Witalij. \u201eBo\u017ce, jaki ty jeste\u015b \u015bmieszny! Bogacz z po\u0142ow\u0105 dwupokojowego mieszkania. A kto mnie potrzebuje, wkr\u00f3tce si\u0119 przekonasz. On ju\u017c tu jedzie, do mnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzesta\u0144 z tym cyrkiem, Lilka. Ju\u017c mnie nudzisz, na Boga! Pewnie dzwoni\u0142a kt\u00f3ra\u015b z twoich kole\u017canek, a ty bezczelnie k\u0142amiesz o m\u0119\u017cczy\u017anie. Nikt ci\u0119 nie potrzebuje!\u201d Witalij spojrza\u0142 wynio\u015ble na u\u015bmiechni\u0119t\u0105 kobiet\u0119. \u201eNo, no\u2026 Oszukuj si\u0119. Pewna siebie indyk\u201d. \u201eDam ci jednego! Fuj! Miej troch\u0119 szacunku dla m\u0119\u017ca\u201d \u2013 zagrozi\u0142 Witalij palcem. Dwadzie\u015bcia minut p\u00f3\u017aniej zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi. \u201eSam otworz\u0119! Sam otworz\u0119, to moje mieszkanie!\u201d \u2013 krzykn\u0105\u0142 Witalij i wybieg\u0142 na korytarz. Wyobra\u017acie sobie jego zdziwienie, gdy zobaczy\u0142 w drzwiach swojego bezpo\u015bredniego prze\u0142o\u017conego, zast\u0119pc\u0119 dyrektora zak\u0142adu, w kt\u00f3rym Witalij przez wiele lat pracowa\u0142 jako czo\u0142owy in\u017cynier.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, Dmitriju Iwanowiczu! Jakie niespodziewane, ale mi\u0142e spotkanie! Prosz\u0119, prosz\u0119! Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce ci\u0119 widz\u0119. A dlaczego zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 przyj\u015b\u0107 do mnie? Pr\u00f3bujesz mi zaproponowa\u0107 jak\u0105\u015b now\u0105 posad\u0119, co?\u201d \u2013 zapyta\u0142 m\u0119\u017cczyzna, szeroko si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c. \u201eMo\u017cemy o tym porozmawia\u0107 w biurze. S\u0142uchaj, Lilja, widzisz, jak bardzo ceni mnie m\u00f3j szef! Przychodzi do domu, \u017ceby porozmawia\u0107 o pracy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie przyszed\u0142em ci\u0119 tu zobaczy\u0107. I o ile wiem, Witaliju, nie mieszkasz tu od roku. Wi\u0119c odsu\u0144 si\u0119 i pozw\u00f3l mi przej\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie dla mnie?\u201d Wyraz twarzy Witalija si\u0119 zmieni\u0142. \u201e\u017bartujesz sobie, Dmitriju Iwanowiczu? A kto inny, jak nie ja, g\u0142\u00f3wny in\u017cynier? Na pewno nie ona \u2013 szeregowy specjalista, szara mysz z ksi\u0119gowo\u015bci?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Witalij spojrza\u0142 na swoj\u0105 by\u0142\u0105 \u017con\u0119 ze zdziwieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, przyszed\u0142em zobaczy\u0107 kobiet\u0119, kt\u00f3r\u0105 kocham. Cze\u015b\u0107, Lile\u0144ko\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Dmitrij Iwanowicz, obejmuj\u0105c by\u0142\u0105 \u017con\u0119 Witalija i ca\u0142uj\u0105c j\u0105 w policzek.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDo niej?\u201d \u2013 m\u0119\u017cczyzna by\u0142 zaskoczony widz\u0105c, jak jego szef ca\u0142uje si\u0119 z jego by\u0142\u0105 \u017con\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak, jej. O\u015bwiadczy\u0142em si\u0119 i Liliana przyj\u0119\u0142a propozycj\u0119, za co jestem jej niezmiernie wdzi\u0119czny.<\/p>\n\n\n\n
Dmitrij Iwanowicz i jego by\u0142a \u017cona spojrzeli na siebie z mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
“\u017bartujesz sobie?” Witalij nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107 w to, co si\u0119 dzia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, czemu nie? Jestem wdowcem od trzech lat. A Lileczka jest rozwiedziona. Ja, Witalij, od dawna obserwuj\u0119 twoj\u0105 \u017con\u0119; zawsze j\u0105 podziwia\u0142em. A kiedy si\u0119 dowiedzia\u0142em, \u017ce j\u0105 zostawi\u0142e\u015b, g\u0142upcze, nie czeka\u0142em. I teraz jeste\u015bmy razem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo niemo\u017cliwe!\u201d powiedzia\u0142 Witalij, oszo\u0142omiony i niedowierzaj\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017ce, mo\u017ce. I zachowuj si\u0119 z szacunkiem. Nie zapominaj, \u017ce jeste\u015b w obecno\u015bci swojego bezpo\u015bredniego prze\u0142o\u017conego i jego przysz\u0142ej \u017cony. No dalej, bierz walizki i wyno\u015b si\u0119 st\u0105d\u201d. \u201eAch\u2026\u201d Witalij pr\u00f3bowa\u0142 co\u015b powiedzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA je\u015bli b\u0119dziesz si\u0119 dalej skar\u017cy\u0107 i domaga\u0107 si\u0119 swoich praw, to ci\u0119 zwolni\u0119. Tak, to wszystko. Znajd\u0119 pow\u00f3d, uwierz mi\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jak… A co z mieszkaniem? Moim… naszym?<\/p>\n\n\n\n
\u201eLilya sprzeda mieszkanie; nie b\u0119dzie nam potrzebne. Zamieszkamy w moim domu. Da ci pieni\u0105dze ze sprzeda\u017cy, tak jak si\u0119 um\u00f3wili\u015bcie podczas rozwodu. Ale teraz, Witaliju, nie masz tu absolutnie nic do roboty. Wi\u0119c nie r\u00f3b zamieszania; wiesz, \u017ce to tylko pogorszy twoj\u0105 sytuacj\u0119. A, i zapomnij o nowej posadzie. Nie jeste\u015b jej godzien. Mo\u017cesz j\u0105 zawie\u015b\u0107 w ka\u017cdej chwili\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Witalij opu\u015bci\u0142 sw\u00f3j dawny budynek z torb\u0105 i walizk\u0105 i poszed\u0142 szuka\u0107 noclegu. Nadal nie wiedzia\u0142, dok\u0105d p\u00f3j\u015b\u0107. Mia\u0142 m\u0119tlik w g\u0142owie i nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107 w to, co si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Teraz w jego g\u0142owie ko\u0142ata\u0142a si\u0119 tylko jedna my\u015bl – co ich zast\u0119pca znalaz\u0142 w jego Lilce, brzydkiej i starej kobiecie, kt\u00f3ra musia\u0142a siedzie\u0107 i czeka\u0107 na jego, Witalija, powr\u00f3t do domu.<\/p>\n\n\n\n
Oto pytanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"– Nie gadaj bzdur! Co to znaczy, \u017ce mnie nie wpu\u015bcisz? Mnie! – Witalij stan\u0105\u0142 w drzwiach swojego dawnego mieszkania ze zdziwion\u0105 min\u0105. \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":12514,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12513","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12513","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12513"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12513\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12515,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12513\/revisions\/12515"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/12514"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12513"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12513"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12513"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}