\u201eLariso, oszala\u0142a\u015b? Co ty wyprawiasz?!\u201d
Nina, jej s\u0105siadka i przyjaci\u00f3\u0142ka, sta\u0142a zamar\u0142a w drzwiach z szeroko otwartymi ustami. <\/p>\n\n\n\n
W mieszkaniu panowa\u0142 chaos: meble popychane by\u0142y pod \u015bcianami, gazety wala\u0142y si\u0119 po pod\u0142odze, w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach farby, a sama Larisa, w starym dresie i bandanie na g\u0142owie, zaj\u0119ta by\u0142a przetaczaniem wa\u0142ka po \u015bcianie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d Larisa odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119, odgarniaj\u0105c kosmyk w\u0142os\u00f3w z czo\u0142a grzbietem d\u0142oni. \u201eOd jakiego\u015b czasu marzy\u0142am o remoncie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ale teraz? Po tym wszystkim, co si\u0119 wydarzy\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
\u201eA kiedy?\u201d Larisa zn\u00f3w si\u0119gn\u0119\u0142a po poduszk\u0119. \u201eKiedy indziej, jak nie teraz? Wiesz, jak w tej piosence \u2013 \u201eJestem wolna jak ptak na niebie\u201d!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nina pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. Po tym, jak Siergiej zostawi\u0142 j\u0105 dla m\u0142odego ksi\u0119gowego miesi\u0105c temu, Larisa nie wychodzi\u0142a z domu przez dwa tygodnie. A teraz to.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLaris, mo\u017ce nie powinna\u015b by\u0107 taka nachalna? Powinna\u015b odpocz\u0105\u0107 i pomy\u015ble\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bla\u0142am o tym od dwudziestu pi\u0119ciu lat, Ninoczko\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Larisa, schodz\u0105c z drabiny. \u201eWiesz, co zrozumia\u0142am? \u017be ca\u0142e \u017cycie \u017cy\u0142am niew\u0142a\u015bciwie. Zawsze by\u0142o tak: \u00bbjak Sierio\u017ca uwa\u017ca za najwygodniejsze\u00ab, \u00bbjak Sierio\u017ca lubi\u00ab. A teraz \u2013 to ju\u017c koniec! Teraz b\u0119dzie tak, jak chc\u0119!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wskaza\u0142a gestem ca\u0142y pok\u00f3j:<\/p>\n\n\n\n
\u201eTa tapeta \u2013 pami\u0119tasz, jak j\u0105 wybra\u0142am? \u00bbSierio\u017cenka, podoba ci si\u0119 ten kolor? A tamten? A mo\u017ce paski by\u0142yby lepsze?\u00ab\u201d \u2013 na\u015bladowa\u0142a sw\u00f3j pochlebczy ton. \u201eAle zawsze marzy\u0142am o turkusie. No to b\u0119dzie turkus!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nina usiad\u0142a na jedynym wolnym krze\u015ble:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy on wie?<\/p>\n\n\n\n
\u201eO czym?\u201d prychn\u0119\u0142a Larisa. \u201eO tym, \u017ce remontuj\u0119 mieszkanie? Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. On jest teraz zaj\u0119ty \u2013 buduje mi\u0142o\u015b\u0107 z t\u0105, jak jej tam, Aloneczka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wym\u00f3wi\u0142a nazwisko rozbijaczki ma\u0142\u017ce\u0144stw z tak\u0105 pogard\u0105, \u017ce Nina zadr\u017ca\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
– Ale m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce on nawet jeszcze nie odebra\u0142 swoich rzeczy?<\/p>\n\n\n\n
\u201eDok\u0142adnie!\u201d \u2013 rozpromieni\u0142a si\u0119 Larisa. \u201eOn przyjdzie \u2013 a do tego czasu wszystko tu zmieni\u0119. Tak, \u017ce w moim \u017cyciu nie pozostanie ani \u015blad po jego obecno\u015bci\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142a do okna, w kt\u00f3rym ko\u0144czy\u0142 si\u0119 letni wiecz\u00f3r:<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, Nin. Na pocz\u0105tku my\u015bla\u0142am, \u017ce to koniec. Co ja bym bez niego zrobi\u0142a? Dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat razem, ca\u0142e moje \u017cycie skupione na nim. A potem nagle zda\u0142am sobie spraw\u0119 \u2013 co on mi da\u0142, poza upokorzeniem? Zawsze niezadowolona, \u200b\u200bzawsze z czego\u015b niezadowolona\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nina milcza\u0142a. Co mog\u0142a powiedzie\u0107? Ju\u017c dawno zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce \u200b\u200bSiergiej traktuje \u017con\u0119 jak s\u0142u\u017c\u0105c\u0105. Ale czy Larisa w og\u00f3le s\u0142ucha\u0142a? Ci\u0105gle go usprawiedliwia\u0142a \u2013 by\u0142 zm\u0119czony, mia\u0142 problemy w pracy, taka ju\u017c jego natura.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA teraz\u201d \u2013 kontynuowa\u0142a Larisa \u2013 \u201eczuj\u0119 si\u0119, jakbym si\u0119 obudzi\u0142a. I wiesz co? Jestem nawet wdzi\u0119czna tej Alonce! To tak, jakby uwolni\u0142a mnie od czaru\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wr\u00f3ci\u0142a do \u015bciany:<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119c nie martw si\u0119. Nie zwariowa\u0142em. Wr\u0119cz przeciwnie, po raz pierwszy od wielu lat zacz\u0105\u0142em \u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przez nast\u0119pny tydzie\u0144 w mieszkaniu wrza\u0142o. Larisa zdawa\u0142a si\u0119 pr\u00f3bowa\u0107 nadrobi\u0107 zaleg\u0142o\u015bci w pracy, kt\u00f3re straci\u0142a w czasie ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Nie tylko malowa\u0142a \u015bciany \u2013 zmienia\u0142a swoje \u017cycie, warstwa po warstwie, niczym farba na \u015bcianach.<\/p>\n\n\n\n
Stara sofa, kt\u00f3r\u0105 Siergiej tak uwielbia\u0142, trafi\u0142a do kosza. Na jej miejscu stan\u0119\u0142a przytulna turkusowa sofa \u2013 dok\u0142adnie taka, o jakiej Larisa zawsze marzy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ci\u0119\u017ckie br\u0105zowe zas\u0142ony (\u201ePo co nam te falbanki? Przecie\u017c najwa\u017cniejsze, \u017ceby \u015bwiat\u0142o nie wpada\u0142o!\u201d) ust\u0105pi\u0142y miejsca jasnym, morskozielonym zas\u0142onom.<\/p>\n\n\n\n
I jego rzeczy. Wszystkie te garnitury, koszule, krawaty \u2013 wszystko, co planowa\u0142 zabra\u0107 \u2013 starannie posk\u0142ada\u0142a do wielkich work\u00f3w na \u015bmieci. Ka\u017cda rzecz bola\u0142a j\u0105 w sercu, ale Larisa uparcie kontynuowa\u0142a prac\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo tutaj lubi\u0142 siada\u0107 i ogl\u0105da\u0107 telewizj\u0119. I tu zawsze sta\u0142y jego buty. A to jego ulubiony kubek\u201d. Metodycznie pozbywa\u0142a si\u0119 przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re jej o nim przypomina\u0142y. Jakby wymazywa\u0142a go ze swojego \u017cycia, strona po stronie.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy w wyznaczonym dniu zadzwoni\u0142 dzwonek do drzwi, mieszkanie ca\u0142kowicie si\u0119 odmieni\u0142o. Jasne i przestronne, z akcentami turkusu w detalach, zdawa\u0142o si\u0119 tchn\u0105\u0107 \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 i nowym \u017cyciem.<\/p>\n\n\n\n
Larisa otworzy\u0142a drzwi. Sta\u0142 tam Siergiej \u2013 tak znajomy, a jednocze\u015bnie tak obcy. Obok niego sta\u0142a m\u0142oda blondynka, ta sama Alyonoczka.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142. \u201eIdziemy po swoje rzeczy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Larisa odsun\u0119\u0142a si\u0119, \u017ceby ich przepu\u015bci\u0107. Z przyjemno\u015bci\u0105 patrzy\u0142a, jak jego twarz si\u0119 wyd\u0142u\u017ca, a oczy rozszerzaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo tu si\u0119 sta\u0142o?\u201d Rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a, nie poznaj\u0105c mieszkania, w kt\u00f3rym mieszka\u0142 przez \u0107wier\u0107 wieku.<\/p>\n\n\n\n
\u201eRemont\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a spokojnie Larisa. \u201eTo by\u0142o dawno sp\u00f3\u017anione\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– A gdzie s\u0105 moje rzeczy?<\/p>\n\n\n\n
\u201eAha\u201d \u2013 machn\u0119\u0142a r\u0119k\u0105 w stron\u0119 klatki schodowej. \u201eTam, w torbach. Spakowa\u0142am wszystko, mo\u017cesz wzi\u0105\u0107.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Alyonoczka zacisn\u0119\u0142a usta:<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c o torbach? Siergiej, m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce masz tu designerskie garnitury, drogie rzeczy.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDok\u0142adnie!\u201d \u2013 wybuchn\u0105\u0142. \u201eCo ty robisz? To s\u0105 garnitury z\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie obchodzi mnie, od kogo pochodz\u0105\u201d \u2013 przerwa\u0142a Larisa. \u201eSchludnie je posk\u0142ada\u0142am, mo\u017cesz je sprawdzi\u0107. Gdzie je przechowujesz, to twoja sprawa\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAle jak mog\u0142e\u015b\u2026\u201d Urwa\u0142, patrz\u0105c na by\u0142\u0105 \u017con\u0119. Co\u015b w jej spojrzeniu go zatrzyma\u0142o. Co\u015b nowego, nieznanego \u2013 si\u0142a, pewno\u015b\u0107 siebie, spokojna godno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMog\u0119 wiele, Sierio\u017ca\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u201ePo prostu tego nie zauwa\u017cy\u0142e\u015b. A teraz\u2026 przepraszam, mam jeszcze par\u0119 rzeczy do zrobienia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Przesz\u0142a obok nich i podesz\u0142a do drzwi:<\/p>\n\n\n\n
Ze schod\u00f3w dobieg\u0142 j\u0105 oburzony g\u0142os Aloneczki:<\/p>\n\n\n\n
– Kochanie, ale jak to mo\u017cliwe? To twoje rzeczy!<\/p>\n\n\n\n
\u201eW \u017cyciu zdarzaj\u0105 si\u0119 rozczarowania\u201d \u2013 za\u015bpiewa\u0142a Larisa pod nosem i zamkn\u0119\u0142a drzwi.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142 pi\u0119kny wiosenny dzie\u0144. S\u0142o\u0144ce \u015bwieci\u0142o tak jasno, jakby i ono cieszy\u0142o si\u0119 z jej uwolnienia. Larisa wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech \u2013 i nagle zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce si\u0119 u\u015bmiecha.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem przybieg\u0142a Nina:<\/p>\n\n\n\n
– No i jak jest?<\/p>\n\n\n\n
Larisa nala\u0142a aromatycznej herbaty do fili\u017canek:<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, my\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119dzie bola\u0142o bardziej. My\u015bla\u0142am, \u017ce go zobacz\u0119 i znowu b\u0119dzie mnie bola\u0142o serce. Ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to nic. Pustka. Jakby te dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 lat nigdy si\u0119 nie wydarzy\u0142o\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– A co z nim?<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co z nim?\u201d za\u015bmia\u0142a si\u0119 Larisa. \u201eOczywi\u015bcie, \u017ce by\u0142 oburzony. Jego m\u0142ody ukochany by\u0142 szczeg\u00f3lnie oburzony \u2013 jak to mo\u017cliwe, garnitury w torbach! Ale wiecie, co jest najciekawsze? Spojrza\u0142am na nie i pomy\u015bla\u0142am: \u201eO m\u00f3j Bo\u017ce, a my\u015bla\u0142am, \u017ce ten pluszak to mi\u0142o\u015b\u0107 mojego \u017cycia? Ten narcystyczny indyk, kt\u00f3ry nawet w takiej chwili my\u015bli tylko o swoich ubraniach?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Wzi\u0119\u0142a \u0142yk herbaty:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJak g\u0142osi przys\u0142owie: \u00bbNie ma tego z\u0142ego, co by na dobre nie wysz\u0142o\u00ab. Gdyby nie jego zdrada, \u017cy\u0142abym tak \u2013 jak cie\u0144, jak dodatek do \u00bbwielkiego cz\u0142owieka\u00ab. Ale teraz\u201d \u2013 rozejrza\u0142a si\u0119 po odnowionym pokoju \u2013 \u201eteraz w ko\u0144cu \u017cyj\u0119 dla siebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eI jak tam?\u201d Nina si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz\u201d \u2013 powiedzia\u0142a zamy\u015blona Larisa \u2013 \u201enagle u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce mog\u0119 robi\u0107 wszystko. Po prostu wszystko, czego zapragn\u0119! Je\u015bli zechc\u0119, mog\u0119 pomalowa\u0107 \u015bciany na turkusowo. Je\u015bli zechc\u0119, mog\u0119 zapisa\u0107 si\u0119 na kurs ta\u0144ca. A tak przy okazji\u201d \u2013 mru\u017c\u0105c oczy, \u201ezapisa\u0142am si\u0119! I zapisa\u0142am si\u0119 te\u017c na kurs cukierniczy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOjej, daj spok\u00f3j!\u201d Nina o ma\u0142o si\u0119 nie zakrztusi\u0142a herbat\u0105. \u201eM\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce nie, nie w moim wieku\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA teraz zdecydowa\u0142em \u2013 czemu nie? Mam pi\u0119\u0107dziesi\u0105t trzy lata, nie sto trzy. \u017bycie dopiero si\u0119 zaczyna!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142a do okna. W odbiciu szyby zobaczy\u0142a siebie \u2013 szczuplejsz\u0105, m\u0142odsz\u0105, z b\u0142yskiem w oczach.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, co zrozumia\u0142am, Nin? \u017be szcz\u0119\u015bcie nie polega na byciu z kim\u015b innym. Chodzi o bycie sob\u0105. I przez tyle lat nie wiedzia\u0142am nawet, kim jestem. Cieniem? Odbiciem? \u017bon\u0105 Siergieja Pietrowicza?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nina spojrza\u0142a na przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 z podziwem. Gdzie si\u0119 podzia\u0142a ta zagubiona kobieta, kt\u00f3ra miesi\u0105c temu szlocha\u0142a jej na ramieniu? Sta\u0142a przed ni\u0105 zupe\u0142nie inna Larisa \u2013 pewna siebie, spokojna, pi\u0119kna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKilka dni temu sprz\u0105ta\u0142am szaf\u0119\u201d \u2013 kontynuowa\u0142a Larisa \u2013 \u201ei znalaz\u0142am m\u00f3j stary notatnik. Wiesz, co tam by\u0142o napisane? Lista wszystkiego, co chcia\u0142am zrobi\u0107 w \u017cyciu. Spisa\u0142am to jeszcze przed \u015blubem. By\u0142y tam podr\u00f3\u017ce, taniec i kursy fotografii. Wszystko, o czym marzy\u0142am. A potem wysz\u0142am za m\u0105\u017c \u2013 i jakbym o tym wszystkim zapomnia\u0142a. To by\u0142o tak, jakby moje \u017cycie si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, a zacz\u0119\u0142o \u017cycie mojej \u201e\u017cony\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wyj\u0119\u0142a z kredensu podarty notes:<\/p>\n\n\n\n
\u201eI teraz zdecydowa\u0142am \u2013 zrobi\u0119 wszystko z listy! Jasne, punkt po punkcie. Najpierw taniec, potem fotografia. A latem pojad\u0119 do Petersburga \u2013 zawsze marzy\u0142am o bia\u0142ych nocach\u201d.<\/p>\n\n\n\n
“Sama?” zapyta\u0142a zaskoczona Nina.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego nie?\u201d Larisa wzruszy\u0142a ramionami. \u201eJu\u017c nie boj\u0119 si\u0119 samotno\u015bci. Wiesz, samotno\u015b\u0107 to nie to, gdy nikogo nie ma w pobli\u017cu. To wtedy, gdy kto\u015b jest w pobli\u017cu, a ty nadal czujesz si\u0119 samotny. To tak jak ze mn\u0105 i Siergiejem \u2013 jestem m\u0119\u017cem, nasze \u017cycie jest ju\u017c pouk\u0142adane, ale nie ma w nim duszy. Pustka\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nala\u0142a wi\u0119cej herbaty:<\/p>\n\n\n\n
\u201eI teraz czuj\u0119, \u017ce \u017cyj\u0119. Wiesz? Jakbym obudzi\u0142 si\u0119 po d\u0142ugim \u015bnie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Na zewn\u0105trz zapada\u0142 zmierzch. \u015awiat\u0142o nowego \u017cyrandola (oczywi\u015bcie z turkusowymi kloszami) delikatnie migota\u0142o. Larisa zapad\u0142a si\u0119 w sw\u00f3j ulubiony fotel \u2013 ma\u0142y, przytulny, kupiony pomimo protest\u00f3w Siergieja (\u201ePo co nam kolejny fotel? Gdzie go postawisz?\u201d).<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, co jest najbardziej niesamowite?\u201d powiedzia\u0142a, patrz\u0105c na przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. \u201eNagle zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce wcale za nim nie t\u0119skni\u0119. Wcale! Nawet go nie pami\u0119tam, wyobra\u017casz sobie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMo\u017ce jeszcze za wcze\u015bnie?\u201d \u2013 zapyta\u0142a ostro\u017cnie Nina. \u201eW ko\u0144cu min\u0119\u0142o niewiele czasu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 Larisa pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eNie czas. Po prostu w ko\u0144cu zobaczy\u0142am prawd\u0119. Wiesz, to tak, jakbym za\u0142o\u017cy\u0142a okulary i \u015bwiat sta\u0142 si\u0119 ja\u015bniejszy. Nie kocha\u0142am jego, ale jaki\u015b jego obraz. Wyobra\u017ca\u0142am sobie idealnego m\u0119\u017ca i stara\u0142am si\u0119 dopasowa\u0107 do niego prawdziwego Siergieja. Ale on po prostu by\u0142 sob\u0105 \u2013 samolubnym, narcystycznym m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry traktowa\u0142 mnie jak co\u015b oczywistego\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Nina, dopijaj\u0105c herbat\u0119 \u2013 \u201ezazdroszcz\u0119 ci\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo?\u201d zapyta\u0142a zaskoczona Larisa. \u201eBo tw\u00f3j m\u0105\u017c odszed\u0142?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 Nina pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eBo potrafi\u0142a\u015b zacz\u0105\u0107 wszystko od nowa. Nie za\u0142ama\u0142a\u015b si\u0119, nie podda\u0142a\u015b. Ciekawe, czy ja te\u017c bym tak potrafi\u0142a?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eDasz rad\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Larisa z przekonaniem. \u201eKa\u017cda kobieta da rad\u0119. Po prostu od dzieci\u0144stwa uczymy si\u0119, \u017ce bez m\u0119\u017cczyzny jeste\u015bmy niekompletne. \u017be musimy by\u0107 cierpliwe, wybacza\u0107, dostosowywa\u0107 si\u0119. Ale prawda jest taka, \u017ce \u200b\u200bpo prostu trzeba \u017cy\u0107. Swoim \u017cyciem, a nie cudzym\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Podesz\u0142a do kredensu i wyj\u0119\u0142a butelk\u0119 wina:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Wypijmy. Za nowe \u017cycie!<\/p>\n\n\n\n
\u201eZa nowe \u017cycie\u201d \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 Nina. \u201eI za nowego ciebie!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej zadzwoni\u0142 Siergiej. Larisa w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142a z zaj\u0119\u0107 \u2013 r\u0119ce mia\u0142a uwalane m\u0105k\u0105, fartuch umazany czekolad\u0105, a na stole styg\u0142o \u015bwie\u017co upieczone ciasto.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLara\u201d \u2013 jego g\u0142os brzmia\u0142 niezwykle niepewnie. \u201eCzy mog\u0119 z tob\u0105 porozmawia\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eO czym?\u201d zapyta\u0142a spokojnie, patrz\u0105c na tort. Wierzch potrzebowa\u0142 dekoracji \u2013 mo\u017ce czekoladowych r\u00f3\u017c?<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bla\u0142em\u2026\u201d zawaha\u0142 si\u0119. \u201eMo\u017ce pospieszyli\u015bmy si\u0119 z rozwodem? Mo\u017ce powinni\u015bmy to przedyskutowa\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Larisa si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a. Miesi\u0105c temu pobieg\u0142aby do niego \u2013 po prostu zadzwo\u0144! Ale teraz\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, Sierio\u017ca\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho. \u201eNie spieszy\u0142o nam si\u0119. Wr\u0119cz przeciwnie, sp\u00f3\u017anili\u015bmy si\u0119. O jakie\u015b dwadzie\u015bcia lat\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAle co z tym?\u201d \u2013 zawaha\u0142 si\u0119 ponownie. \u201eCo z naszymi wsp\u00f3lnymi latami?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eBy\u0142y\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a po prostu. \u201eA teraz ich nie ma. Tak jak tej tapety, kt\u00f3r\u0105 tak uwielbia\u0142e\u015b. Wiesz, czasami trzeba zrobi\u0107 remont \u2013 nie tylko w mieszkaniu, ale w \u017cyciu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co m\u00f3wi twoja Aloneczka?\u201d \u2013 zapyta\u0142a po chwili.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZerwali\u015bmy\u201d \u2013 przyzna\u0142. \u201eOkaza\u0142a si\u0119 inna, ni\u017c my\u015bla\u0142em\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWidzisz\u201d \u2013 Larisa spojrza\u0142a na swoje pokryte m\u0105k\u0105 d\u0142onie. \u201eWszystko posz\u0142o idealnie. Ty znalaz\u0142e\u015b to, czego szuka\u0142e\u015b, a ja znalaz\u0142am to, co straci\u0142am\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co straci\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u201eJa\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a po prostu. \u201eDo widzenia, Sierio\u017ca. I dzi\u0119kuj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo co?\u201d zapyta\u0142 ze zdumieniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Za pomoc w obudzeniu.<\/p>\n\n\n\n
Roz\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do tortu. R\u00f3\u017ce w czekoladzie by\u0142y zbyt banalne. Wystarczy\u0142aby odrobina drobnych niezapominajek w \u015bmietanie \u2013 b\u0142\u0119kitnych jak wiosenne niebo. Jak jej nowe \u017cycie \u2013 lekkie, \u015bwie\u017ce, pe\u0142ne nadziei.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem zadzwoni\u0142a Nina:<\/p>\n\n\n\n
– Jak si\u0119 masz?<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko w porz\u0105dku\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Larisa. \u201eSiergiej zadzwoni\u0142 i poprosi\u0142, \u017cebym wszystko odda\u0142a. Wiesz, my\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119dzie bola\u0142o. Ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie. Teraz jest jak posta\u0107 ze starego filmu \u2013 wci\u0105\u017c go pami\u0119tasz, ale emocje znikn\u0119\u0142y\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Spojrza\u0142a na tort ozdobiony niebieskimi kwiatami:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Chod\u017a na herbat\u0119! Stworzy\u0142em tu takie cudo \u2014 przeszed\u0142em samego siebie!<\/p>\n\n\n\n
– Ju\u017c teraz?<\/p>\n\n\n\n
\u201eDlaczego nie?\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142a si\u0119 Larisa. \u201e\u017bycie jest za kr\u00f3tkie, \u017ceby odk\u0142ada\u0107 rado\u015b\u0107 na p\u00f3\u017aniej. Teraz wiem to na pewno!\u201d<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201eLariso, oszala\u0142a\u015b? Co ty wyprawiasz?!\u201dNina, jej s\u0105siadka i przyjaci\u00f3\u0142ka, sta\u0142a zamar\u0142a w drzwiach z szeroko otwartymi ustami. W mieszkaniu panowa\u0142 chaos: meble popychane \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":12972,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-12971","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12971","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12971"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12971\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12973,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12971\/revisions\/12973"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/12972"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12971"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12971"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12971"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}