\u201ePowiedz mi szczerze, czy jestem utrapieniem?\u201d Irina zatrzasn\u0119\u0142a drzwiczki szafki tak mocno, \u017ce porcelana w \u015brodku zadr\u017ca\u0142a z przera\u017cenia. \u201eA mo\u017ce powinnam si\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107, jak przysi\u0119g\u0142a, kt\u00f3ra nie wytrzymuje presji?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eIrina, co to znowu za bzdury?\u201d Maksym uni\u00f3s\u0142 r\u0119ce, udaj\u0105c, \u017ce nie ma poj\u0119cia, o czym m\u00f3wi\u0105. Chocia\u017c, szczerze m\u00f3wi\u0105c, zacz\u0105\u0142 rozumie\u0107 dopiero po roku od \u015blubu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzy to ja jestem t\u0105 z Wo\u0142g\u0105? To ona robi show ka\u017cdego dnia! Dzisiaj na przyk\u0142ad pojawi\u0142a si\u0119 z ciastem, kt\u00f3rego, dzi\u0119ki Bogu, nie da si\u0119 znie\u015b\u0107. Zn\u00f3w przesun\u0119\u0142a kapcie przy drzwiach i oznajmi\u0142a, \u017ce \u200b\u200bw naszym domu jest \u201educh, okna ca\u0142e poplamione\u201d. Jest luty, Max! Luty, rozumiesz? Sople zwisaj\u0105 jak lodowe sztylety. Kto by si\u0119 fatygowa\u0142, \u017ceby je umy\u0107?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMama si\u0119 po prostu martwi\u2026\u201d mrukn\u0105\u0142, odwracaj\u0105c wzrok. \u201eW ten spos\u00f3b pokazuje, \u017ce jej zale\u017cy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zmartwienie? Jestem tak zmartwiona, \u017ce \u200b\u200bo ma\u0142o si\u0119 nie udusz\u0119! Zw\u0142aszcza po jej dzisiejszym pytaniu w kuchni: \u201eCzy ty w og\u00f3le planujesz mie\u0107 dzieci, maj\u0105c takie d\u0142onie?\u201d. Boj\u0119 si\u0119, \u017ce uton\u0119 w zlewie kuchennym od tego ca\u0142ego zmartwienia.<\/p>\n\n\n\n
Maksym usiad\u0142 przy stole, wierc\u0105c si\u0119, jakby siedzia\u0142 na mrowisku, a nie na sto\u0142ku. Zatrzyma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, po czym powiedzia\u0142 cicho, niemal z poczuciem winy:<\/p>\n\n\n\n
\u201eMartwi si\u0119, \u017ce si\u0119 zgubi\u0142em\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Ach-ach-ach, oczywi\u015bcie! O\u017ceni\u0142e\u015b si\u0119 i rozp\u0142yn\u0105\u0142e\u015b w powietrzu. A przedtem kim by\u0142e\u015b? Supermanem?<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie b\u0105d\u017a sarkastyczna, Irina. Wiesz, jakie problemy ma w g\u0142owie. Kobieta powinna by\u0107 cicha, skromna i domowa\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Nic nie powiedzia\u0142. Prze\u0142kn\u0105\u0142 \u015blin\u0119 i wpatrywa\u0142 si\u0119 w telefon jak ton\u0105cy w ko\u0142o ratunkowe.<\/p>\n\n\n\n
Irina wytar\u0142a r\u0119ce r\u0119cznikiem, zerwa\u0142a klucze z haczyka i ju\u017c w drzwiach powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Poszed\u0142em do sklepu. Po \u201emi\u0119kko\u015b\u0107 i skromno\u015b\u0107\u201d. Mo\u017ce znajd\u0119 jakie\u015b zni\u017cki.<\/p>\n\n\n\n
Na zewn\u0105trz panowa\u0142a lutowa szaro\u015b\u0107, ch\u0142\u00f3d i ponuro. Taka pogoda, kt\u00f3ra doprowadza do rozpaczy nawet najbardziej zagorza\u0142ych sprz\u0105taczy ulic. Irina sz\u0142a szybko, celowo g\u0142o\u015bno chlapi\u0105c w ka\u0142u\u017cach, jakby wylewa\u0142a na asfalt ca\u0142\u0105 uraz\u0119, kt\u00f3ra narasta\u0142a w ci\u0105gu ostatnich kilku miesi\u0119cy. Szczeg\u00f3lnie \u015bwie\u017ca, od wczoraj \u2013 kiedy Elena Pietrowna (ju\u017c nie \u201eMama Len\u201d, teraz tylko z paszportem) oznajmi\u0142a ca\u0142emu korytarzowi, \u017ce \u201ekobieta, kt\u00f3ra nie umie sma\u017cy\u0107 kotlet\u00f3w, to nie \u017cona, a nieporozumienie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142am przemo\u017cn\u0105 ochot\u0119 zadzwoni\u0107 do brata. Tylko po to, \u017ceby us\u0142ysze\u0107 g\u0142os normalnej osoby. Bez \u201ekotlet\u00f3w\u201d, \u201edziedzicznej kl\u0105twy m\u0119\u017ca\u201d i obsesyjnych porad feng shui na temat patelni.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCzemu si\u0119 tak denerwujesz?\u201d G\u0142os Aleksieja, jak zawsze, by\u0142 pogodny i optymistyczny. \u201eZnowu pok\u0142\u00f3ci\u0142e\u015b si\u0119 z rodzin\u0105?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eLyosza, to nie ja walcz\u0119. To mnie ci\u0105gn\u0105. Jak ciel\u0119 na sznurze do dzia\u0142u mi\u0119snego, a oni wskazuj\u0105 na mnie palcem: \u00bbWe\u017a t\u0119 pol\u0119dwic\u0119, Irina. Z ko\u015bci\u0105\u00ab. Wyobra\u017a sobie, rozpozna\u0142a mnie wczoraj w sklepie i uzna\u0142a, \u017ce \u200b\u200bma prawo dyktowa\u0107 mi, jakie mi\u0119so wybra\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie. Gorzej. Przychodzi do nas teraz, jakby to by\u0142 jej w\u0142asny dom. Chocia\u017c, jakim\u015b okrutnym zrz\u0105dzeniem losu, to tak naprawd\u0119 m\u00f3j dom. I tw\u00f3j, nawiasem m\u00f3wi\u0105c.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej milcza\u0142. Potem wypu\u015bci\u0142 powietrze:<\/p>\n\n\n\n
\u201eB\u0119d\u0119 w Moskwie za trzy dni. W podr\u00f3\u017cy s\u0142u\u017cbowej. Zatrzymam si\u0119 u ciebie. Mgli\u015bcie pami\u0119tam adres \u2013 wszystko wtedy rejestrowa\u0142e\u015b na swoje nazwisko\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie tylko to sformalizowa\u0142em, musia\u0142em to za\u0142atwi\u0107 p\u00f3\u017aniej. Bo nasz genialny prawnik, czyli ty, powiedzia\u0142: \u00bbPo co bra\u0107 kredyt hipoteczny za nas oboje, skoro i tak tam mieszkasz\u00ab. Pami\u0119tasz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, pami\u0119tam. I ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tam mieszkasz. Ale przyjazd te\u015bciowej zdecydowanie nie by\u0142 cz\u0119\u015bci\u0105 moich plan\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAha. Zaplanowa\u0142e\u015b jasne i przytulne mieszkanie, w kt\u00f3rym b\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 szcz\u0119\u015bliwie sam. C\u00f3\u017c, ca\u0142a ta sielanka leg\u0142a w gruzach. Bo teraz rz\u0105dzi tu kr\u00f3lowa duszonych marchewek\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Roze\u015bmiali si\u0119. Na g\u0142os. Bo dawno si\u0119 nie \u015bmiali. \u015amiechem zabarwionym gorycz\u0105 rozpaczy, ale przynajmniej bez posmaku kotlet\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia Maksym wr\u00f3ci\u0142 do domu wcze\u015bniej ni\u017c zwykle. Wygl\u0105da\u0142 na zaniepokojonego, jakby sam dyrektor go wezwa\u0142. Irina, doskonale wiedz\u0105c, \u017ce w \u017cyciu Maksa dyrektork\u0105 by\u0142a jego matka, natychmiast nabra\u0142a niepokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzisiaj dzwoni\u0142a mama\u201d \u2013 powiedzia\u0142, zatapiaj\u0105c si\u0119 w krze\u015ble. \u201ePowiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bjest zdenerwowana. Powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bnie otworzy\u0142e\u015b jej drzwi, nie przywita\u0142e\u015b si\u0119 z ni\u0105 jak nale\u017cy. A tak w og\u00f3le\u2026 by\u0142a kompletnie w\u015bciek\u0142a na tw\u00f3j styl \u017cycia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy ona jest zadowolona ze swojego \u017cycia? Mo\u017ce powinnam zacz\u0105\u0107 j\u0105 poucza\u0107?<\/p>\n\n\n\n
\u201eMa dopiero 58 lat!\u201d Irina uderzy\u0142a pi\u0119\u015bci\u0105 w st\u00f3\u0142. \u201eJej manicure jest lepszy ni\u017c m\u00f3j. A pami\u0119\u0107 ma niesamowit\u0105 \u2013 pami\u0119ta, kto z kim si\u0119 rozwi\u00f3d\u0142 w 2001 roku i na jaki kolor pomalowane by\u0142y \u0142awki obok w 1983 roku. Nie jest stara, po prostu jest szalenie zaj\u0119ta. Ze mn\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobra, nie k\u0142\u00f3\u0107my si\u0119\u201d \u2013 Maxim wsta\u0142. \u201ePrzyjdzie jutro. Powiedzia\u0142a, \u017ce \u200b\u200bupiek\u0142a ciasto. Z mi\u0119sem. Dok\u0142adnie takie, jak lubisz\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jad\u0142em mi\u0119sa od zesz\u0142ego wrze\u015bnia, na wypadek gdyby\u015b zapomnia\u0142. M\u00f3wi\u0142em ci wtedy, na tym przyj\u0119ciu, pami\u0119tasz? Zbagatelizowa\u0142e\u015b to, m\u00f3wi\u0105c: \u00bbJasne, jasne, Ira jest na swoim PP\u00ab, a potem potajemnie po\u017cera\u0142e\u015b moje warzywne kebaby\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePo prostu\u2026 lubi, kiedy wszystko idzie jak zwykle. Kiedy jej syn je mi\u0119so, \u017cona nosi sp\u00f3dnice, a w mieszkaniu unosi si\u0119 delikatny zapach wybielacza\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To niech ode\u015ble syna z powrotem do sz\u00f3stej klasy, a mnie zast\u0105pi Katya z ksi\u0119gowo\u015bci \u2014 podobno ona nawet umie gotowa\u0107 barszcz z jajkami.<\/p>\n\n\n\n
Maksym nie wytrzyma\u0142. Zerwa\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Do\u015b\u0107! Robisz z tego wielk\u0105 afer\u0119. Mama chce tylko pom\u00f3c.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 To niech sobie sprawi kota. Albo domek letniskowy. Albo m\u0119\u017ca. Tylko nie mnie!<\/p>\n\n\n\n
Wybieg\u0142 z mieszkania z hukiem. Irina zosta\u0142a sama, w d\u017awi\u0119cznej ciszy, przerywanej jedynie niezadowolonym pomrukiem lod\u00f3wki, przypominaj\u0105cym pomruki starego skaza\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego ranka Irin\u0119 obudzi\u0142 kusz\u0105cy zapach ciasta. Intensywny, czosnkowy i bole\u015bnie znajomy. Zapach z dzieci\u0144stwa, kt\u00f3ry zazwyczaj przynosi\u0142 poczucie komfortu, ale teraz przyprawia\u0142 j\u0105 o md\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
W salonie, na sofie, jakby to by\u0142o jej miejsce, siedzia\u0142a Elena Pietrowna. Ubrana w sw\u00f3j charakterystyczny we\u0142niany sweter, wygl\u0105da\u0142a, jakby przyjecha\u0142a na planowan\u0105 inspekcj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKlucz zrobi\u0142em wcze\u015bniej. To wygodne, prawda? Wi\u0119c nie musz\u0119 ci\u0119 niepotrzebnie niepokoi\u0107\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak, bardzo wygodnie\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a Irina, wk\u0142adaj\u0105c szlafrok. \u201eJak na poligonie wojskowym. Wejd\u017a, sprawd\u017a i wyjd\u017a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWygl\u0105dasz na zm\u0119czon\u0105, Irina. Mo\u017ce powinna\u015b wzi\u0105\u0107 jakie\u015b witaminy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Mo\u017ce potrzebujesz antydepresanta?<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, sta\u0142e\u015b si\u0119 taki bystry. To dobrze. To znaczy, \u017ce masz charakter. Martwi\u0142em si\u0119.\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie ma potrzeby\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Irina, otwieraj\u0105c okno na o\u015bcie\u017c. \u201eWszystko w porz\u0105dku. Tylko ci\u0119\u017cko si\u0119 oddycha, gdy nagle w domu pojawia si\u0119 obcy cz\u0142owiek\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW twoim?\u201d Elena Pietrowna zmru\u017cy\u0142a oczy. \u201eO ile pami\u0119tam, Maksym sp\u0142aci\u0142 kredyt hipoteczny za to mieszkanie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 Irina spokojnie skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 \u2013 \u201eale nie w tym przypadku. To by\u0142o moje pierwsze mieszkanie, z moj\u0105 pierwsz\u0105 \u017con\u0105. A to kupili\u015bmy z bratem\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Elena Pietrowna zamar\u0142a. Jakby oblano j\u0105 lodowat\u0105 wod\u0105. Potem wymusi\u0142a ironiczny u\u015bmiech:<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie martw si\u0119. M\u00f3j brat b\u0119dzie tu za trzy dni i to rozpl\u0105ta. Lubi, \u017ceby tu by\u0142 porz\u0105dek\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wymkn\u0119\u0142a si\u0119 z kuchni, zostawiaj\u0105c te\u015bciow\u0105 sam\u0105 z ciastem le\u017c\u0105cym \u017ca\u0142o\u015bnie na talerzu. Jej twarz wykrzywi\u0142 dziwny grymas \u2013 przebija\u0142a w niej z\u0142o\u015b\u0107, zmieszana ze strachem i gor\u0105czkow\u0105 pr\u00f3b\u0105 obliczenia czego\u015b w g\u0142owie.<\/p>\n\n\n\n
Sobota, 10:42.<\/p>\n\n\n\n
W kuchni unosi\u0142 si\u0119 g\u0119sty aromat spalonych syrnik\u00f3w, zmieszany z ostrym zapachem st\u0142umionych nerw\u00f3w. Irina rozpaczliwie stara\u0142a si\u0119 zachowa\u0107 pozory spokoju, ale syrniki zdradziecko czernia\u0142y jej przed oczami, jakby odzwierciedlaj\u0105c jej s\u0142abn\u0105c\u0105 cierpliwo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo przecie\u017c m\u00f3wi\u0142am\u201d \u2013 znajomy g\u0142os rozleg\u0142 si\u0119 ob\u0142udnie zza drzwi, niczym dolewanie oliwy do ognia. \u201ePatelnia ceramiczna jest dla dziewczyn z Instagrama, a nie do porz\u0105dnego gotowania. S\u0142u\u017cy tylko do sma\u017cenia zdj\u0119\u0107, nie jedzenia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Jelena Pietrowna sta\u0142a wyprostowana w drzwiach niczym prokurator, kt\u00f3ry przyby\u0142 na niespodziewan\u0105 inspekcj\u0119, d\u017awigaj\u0105c niepor\u0119czny worek warzyw, podejrzany worek strunowy z niejasn\u0105 zawarto\u015bci\u0105 i twarz cz\u0142owieka skazanego na ponowne uratowanie \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWitaj, Eleno Pietrowna\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Irina przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by, czuj\u0105c, jak jej policzki rumieni\u0105 si\u0119 zdradziecko. \u201eChyba uzgodnili\u015bmy, \u017ce przynajmniej zadzwonisz przed wizyt\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA gdybym zadzwoni\u0142, szybko by\u015b wszystko pozamiata\u0142, wypolerowa\u0142 okna, odkurzy\u0142 strych i udawa\u0142 niewini\u0105tko. Nie, musisz by\u0107 zaskoczony, \u017ceby zobaczy\u0107 nag\u0105 prawd\u0119 o \u017cyciu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrawda \u017cycia jest taka, \u017ce \u200b\u200bwdzierasz si\u0119 do mojego mieszkania bez zaproszenia. Albo do naszego, je\u015bli wolisz\u201d \u2013 odpar\u0142a Irina z lodowatym spokojem, nerwowo obracaj\u0105c przypieczony sernik.<\/p>\n\n\n\n
Maksym, jak zawsze, rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 w powietrzu. Jak za dotkni\u0119ciem czarodziejskiej r\u00f3\u017cd\u017cki: w chwili pojawienia si\u0119 matki, znikn\u0105\u0142 jej m\u0105\u017c. To by\u0142o tak, jakby w szafie czai\u0142 si\u0119 portal do Narnii, do kt\u00f3rego wskoczy\u0142 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 b\u0142yskawicy, byle tylko unikn\u0105\u0107 nieuniknionej \u201ekobiecej konfrontacji\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA gdzie jest ten tw\u00f3j facet?\u201d Elena Pietrowna skin\u0119\u0142a lekcewa\u017c\u0105co g\u0142ow\u0105 w stron\u0119 sypialni. \u201eMo\u017ce w pracy?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 W \u0142azience. Ockn\u0119\u0142a si\u0119 po tym, co zobaczy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Co jeszcze widzia\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ kontemplacji kulinarnych arcydzie\u0142\u201d \u2013 urwa\u0142a Irina sucho.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSama w og\u00f3le pr\u00f3bowa\u0142a\u015b tego \u015bwi\u0144stwa? Upiek\u0142am kilka ciast. Prawdziwych. Z w\u0105tr\u00f3bk\u0105. M\u0119\u017cczyzna powinien je\u015b\u0107 mi\u0119so, a nie to\u2026\u201d Wskaza\u0142a na patelni\u0119, gdzie syrniki praktycznie roz\u017carzy\u0142y si\u0119 do czerwono\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMaxim w og\u00f3le nie je w\u0105tr\u00f3bki\u201d \u2013 przerwa\u0142a jej ostro Irina, rzucaj\u0105c patelni\u0119 na przeciwleg\u0142y r\u00f3g kuchenki. \u201eMa alergi\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOn ma alergi\u0119 na opiek\u0119 z twojego powodu\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a Elena Pietrowna, wyci\u0105gaj\u0105c pachn\u0105ce ciastka z siatki. \u201eProsz\u0119, spr\u00f3buj tego. Przypomnisz sobie, jak powinna gotowa\u0107 prawdziwa \u017cona\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie prawdziwa \u017cona po cichu modli\u0142a si\u0119 o rozw\u00f3d albo, w najgorszym razie, o to, \u017ceby meteoryt rozbi\u0142 si\u0119 prosto na tym nieszcz\u0119snym kuchennym stole. Zamiast tego po prostu osun\u0119\u0142a si\u0119 na sto\u0142ek i patrzy\u0142a t\u0119po przez okno.<\/p>\n\n\n\n
Pos\u0142uchaj, Eleno Pietrowna. My\u015bl\u0119, \u017ce troch\u0119 przesadzasz. Nie pojawiasz si\u0119 bez zapowiedzi \u2013 zachowujesz si\u0119, jakbym by\u0142a tu lokatork\u0105. Jakby to nie by\u0142 m\u00f3j dom.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA ty jeste\u015b tu lokatorem\u201d \u2013 g\u0142os Maksyma nagle zabrzmia\u0142 jak grom z jasnego nieba.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142 w drzwiach, ociekaj\u0105c wod\u0105, z r\u0119cznikiem niedbale przewieszonym przez ramiona, niczym obra\u017cony turecki su\u0142tan w \u0142a\u017ani tureckiej. Spojrza\u0142 na ni\u0105 z przera\u017ceniem, jakby us\u0142ysza\u0142 wi\u0119cej, ni\u017c powinien.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c\u2026 co w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142e\u015b?\u201d zapyta\u0142a powoli Irina, czuj\u0105c, jak sto\u0142ek pod ni\u0105 zamienia si\u0119 w \u0142o\u017ce igie\u0142.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMam na my\u015bli\u201d \u2013 Maksym nerwowo podrapa\u0142 si\u0119 po g\u0142owie, unikaj\u0105c jej wzroku \u2013 \u201emieszkasz tu ze mn\u0105, a mieszkanie\u2026 no c\u00f3\u017c\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eOna jest ALEXEYA!\u201d \u2013 rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142os zza drzwi wej\u015bciowych, niczym odg\u0142os strza\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
Aleksiej wpad\u0142 triumfalnie do kuchni niczym emerytowany superbohater: w znoszonej sk\u00f3rzanej kurtce, z torb\u0105 na ramieniu i twarz\u0105, na kt\u00f3rej wielkimi literami widnia\u0142 napis: \u201eZabawa zaraz si\u0119 zacznie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, w sam\u0105 por\u0119\u201d \u2013 Irina powoli wsta\u0142a, staraj\u0105c si\u0119 zachowa\u0107 resztki opanowania. \u201eProsz\u0119 wyja\u015bni\u0107, kto tu tymczasowo przebywa i gdzie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bnie wysiad\u0142em z taks\u00f3wki\u201d \u2013 Aleksiej machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105, zrzucaj\u0105c buty i wchodz\u0105c do kuchni. \u201eCze\u015b\u0107, Eleno Pietrowna. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce ci\u0119 widz\u0119, jak zawsze. Zw\u0142aszcza, gdy wtr\u0105casz si\u0119 w cudze sprawy swoim podpisem: \u201eWiem, co najlepsze\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA ty, m\u0142odzie\u0144cze, naucz si\u0119 najpierw zachowywa\u0107 przyzwoicie, a potem otwieraj usta w obecno\u015bci starszych\u201d \u2013 rzuci\u0142a mu te\u015bciowa piorunem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW\u0142a\u015bciwie jestem ca\u0142kiem przyzwoity. Do tego stopnia, \u017ce \u200b\u200bp\u0142ac\u0119 podatki, \u015bciel\u0119 rano \u0142\u00f3\u017cko i\u2026 posiadam po\u0142ow\u0119 tego mieszkania. A Irina jest w\u0142a\u015bcicielk\u0105 drugiej po\u0142owy. Mam przy sobie dokumenty, je\u015bli b\u0119d\u0119 musia\u0142 je pokaza\u0107. Czy po prostu mi uwierzysz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Elena Pietrowna wyra\u017anie zblad\u0142a. Najwyra\u017aniej perspektywa narzekania na \u201etymczasowy\u201d status synowej w obcym kraju nie by\u0142a zbyt kusz\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tak, kupi\u0142em. Kupi\u0142em przez notariusza. Wszystko jest ca\u0142kowicie legalne. Oto skan umowy. Mo\u017cemy j\u0105 wydrukowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eMaximie\u201d \u2013 wyszepta\u0142a, nie spuszczaj\u0105c wzroku z syna. \u201eWiesz?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eMy\u015bla\u0142em\u2026 no c\u00f3\u017c\u2026\u201d Bezradnie strzepn\u0105\u0142 r\u0119cznik z g\u0142owy, wygl\u0105daj\u0105c teraz jak ucze\u0144 przy\u0142apany na gor\u0105cym uczynku, pr\u00f3buj\u0105cy ukry\u0107 \u015bci\u0105gawk\u0119. \u201eMy\u015bla\u0142em, \u017ce to tymczasowe. No, do\u2026 do czasu, a\u017c b\u0119dziemy mieli w\u0142asne\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c doskonale wiedzia\u0142e\u015b, \u017ce mieszkasz na terenie posiad\u0142o\u015bci \u017cony i jej brata. Ale jednocze\u015bnie z rado\u015bci\u0105 pozwoli\u0142e\u015b matce na dominacj\u0119 kosztem matki, zamieniaj\u0105c j\u0105 w dziewczyn\u0119 na posy\u0142ki?\u201d G\u0142os Aleksieja by\u0142 zimny jak l\u00f3d.<\/p>\n\n\n\n
Maksym nie powiedzia\u0142 ani s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWszystko jasne\u201d \u2013 Irina skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, pr\u00f3buj\u0105c powstrzyma\u0107 nap\u0142ywaj\u0105ce \u0142zy. \u201eMama tak powiedzia\u0142a \u2013 milcza\u0142e\u015b. Jeste\u015bmy rodzin\u0105, prawda?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Po prostu nie chcia\u0142em konfliktu\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u201eA dosta\u0142am pe\u0142noprawny spektakl w trzech aktach\u201d \u2013 warkn\u0119\u0142a, ledwo powstrzymuj\u0105c dr\u017cenie g\u0142osu.<\/p>\n\n\n\n
Elena Pietrowna nigdy nie siada\u0142a. Sta\u0142a tam, wyprostowana, jakby mia\u0142a nadziej\u0119, \u017ce je\u015bli wystarczaj\u0105co d\u0142ugo b\u0119dzie patrze\u0107 przez okno, magicznie teleportuje si\u0119 do domu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDobrze\u201d \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu, odzyskuj\u0105c resztki opanowania. \u201eSkoro tak si\u0119 to potoczy\u0142o\u2026 to naprawd\u0119 nie mam tu nic do roboty. Maxim, wracam do domu. Jak b\u0119dziesz za mn\u0105 t\u0119skni\u0142, wpadnij z wizyt\u0105. Ale bez tych\u2026 wyst\u0119p\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201e\u017begnaj, Eleno Pietrowna\u201d \u2013 powiedzia\u0142a Irina wyra\u017anie, nie kryj\u0105c sarkazmu. \u201ePrzyjd\u017a do mnie kiedy\u015b\u2026 w innym \u017cyciu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Drzwi zatrzasn\u0119\u0142y si\u0119 z hukiem. A potem znowu zatrzasn\u0119\u0142y \u2013 Maxim po cichu wymkn\u0105\u0142 si\u0119 za matk\u0105, nie racz\u0105c nawet spojrze\u0107 na Irin\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W kuchni zosta\u0142y trzy osoby: Irina, Aleksiej i nieszcz\u0119sne spalone serniki.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTo wszystko jest po prostu okropne, oczywi\u015bcie\u201d \u2013 mrukn\u0105\u0142 m\u00f3j brat, pr\u00f3buj\u0105c rozlu\u017ani\u0107 atmosfer\u0119. \u201eAle wiesz, syrniki s\u0105 zaskakuj\u0105co pyszne\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTeraz ci\u0119 udusz\u0119\u201d \u2013 zachichota\u0142a Irina, ledwo powstrzymuj\u0105c histeryczny \u015bmiech. \u201eAle troch\u0119 p\u00f3\u017aniej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eB\u0119d\u0119 tu jakie\u015b trzy tygodnie. Gdzie, twoim zdaniem, znajd\u0119 \u0142\u00f3\u017ceczko polowe?\u201d<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Po raz pierwszy od dawna, szczerze i bez udawania.<\/p>\n\n\n\n
Trzy tygodnie p\u00f3\u017aniej. Niedziela. 19:17.<\/p>\n\n\n\n
Mieszkanie wype\u0142nia\u0142 pyszny aromat \u015bwie\u017co upieczonej pizzy, pikantnej bazylii i wolno\u015bci. Aleksiej roz\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na sofie, nonszalancko naciskaj\u0105c lew\u0105 nog\u0105 przycisk odtwarzania na pilocie telewizora, a praw\u0105 z wpraw\u0105 \u0142uskaj\u0105c pestki s\u0142onecznika, rozrzucaj\u0105c je wok\u00f3\u0142 siebie. Mieszka\u0142 u Iriny prawie miesi\u0105c i cho\u0107 pocz\u0105tkowo by\u0142a gotowa wyrzuci\u0107 go trzeciego dnia, dwudziestego pi\u0105tego zacz\u0119\u0142a powa\u017cnie rozwa\u017ca\u0107 wprowadzenie go na sta\u0142e.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLyosha, czy potrafisz chocia\u017c raz w \u017cyciu zrobi\u0107 co\u015b w tym domu, nie wchodz\u0105c do niego?\u201d \u2013 zapyta\u0142a Irina z u\u015bmiechem, stawiaj\u0105c na stole dwa eleganckie kieliszki. \u201eA mo\u017ce jeste\u015b teraz tylko cz\u0119\u015bci\u0105 wystroju?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eHarmonijnie dope\u0142niam wystr\u00f3j\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pompatycznie, nadymaj\u0105c policzki. \u201eTworz\u0119 idealn\u0105 r\u00f3wnowag\u0119 mi\u0119dzy feng shui a moim ukochanym ty\u0142kiem na kanapie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Irina nie mog\u0142a powstrzyma\u0107 si\u0119 od wybuchu \u015bmiechu. Po raz pierwszy od dawna nie irytowa\u0142 jej kreatywny ba\u0142agan, kapcie niedbale rzucone na kaloryfer, ani nawet ra\u017c\u0105ca plama po keczupie na pod\u0142okietniku sofy. W mieszkaniu zdawa\u0142o si\u0119 panowa\u0107 ciep\u0142o \u2013 szczere, serdeczne i niewymuszone.<\/p>\n\n\n\n
Odk\u0105d Maxim odszed\u0142, w domu zrobi\u0142o si\u0119\u2026 cicho. Nawet za cicho. Nigdy nie wr\u00f3ci\u0142. Ani po jednym dniu, ani po dw\u00f3ch. Tylko raz wys\u0142a\u0142 kr\u00f3tk\u0105 wiadomo\u015b\u0107:<\/p>\n\n\n\n
Daj mi troch\u0119 czasu. Nie wiem, czego chc\u0119. Na razie zostan\u0119 z mam\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Nie odpowiedzia\u0142a. Nie dlatego, \u017ce nie wiedzia\u0142a, co mu powiedzie\u0107, ale dlatego, \u017ce wszystko ju\u017c zosta\u0142o powiedziane \u2013 w milcz\u0105cym dystansie. Kiedy m\u0119\u017cczyzna biegnie do matki, \u017ceby \u201epomy\u015ble\u0107\u201d, to nie jest chwilowa przerwa w zwi\u0105zku. To napisy ko\u0144cowe.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWyje\u017cd\u017cam jutro\u201d \u2013 powiedzia\u0142 nagle Aleksiej, wyrywaj\u0105c j\u0105 ze smutnych my\u015bli. \u201eUmowa jest ustalona na ten tydzie\u0144\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eJaka umowa?\u201d Usiad\u0142a obok niego na sofie, patrz\u0105c na brata z zainteresowaniem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Sprzeda\u017c mieszkania. Naszego starego. Tego, w kt\u00f3rym dorastali\u015bmy. To wszystko. Koniec pewnej epoki.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jeste\u015b pewien, \u017ce jeste\u015b na to gotowy?<\/p>\n\n\n\n
Skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 w milczeniu. Potem wsta\u0142, podszed\u0142 do plecaka le\u017c\u0105cego w k\u0105cie pokoju i wyci\u0105gn\u0105\u0142 cienk\u0105 teczk\u0119 z kilkoma papierami.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Prosz\u0119. Czek. Po\u0142owa kwoty jest twoja. Zgodnie z umow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie jestem \u017cadnym bohaterem. Po prostu zachowuj\u0119 si\u0119 jak doros\u0142y. I najwy\u017cszy czas zacz\u0105\u0107 od nowa. Bez matek, bez te\u015bciowych, bez Maksyma\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 A bez m\u0119\u017cczyzn?<\/p>\n\n\n\n
\u201eC\u00f3\u017c\u2026 to kwestia szcz\u0119\u015bcia\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119 cicho, wzruszaj\u0105c ramionami.<\/p>\n\n\n\n
Irina spojrza\u0142a na czek, kt\u00f3ry trzyma\u0142a w d\u0142oniach. Niesko\u0144czona liczba zer na nim by\u0142a jednocze\u015bnie przera\u017caj\u0105ca i urzekaj\u0105ca. To nie by\u0142 zwyk\u0142y kawa\u0142ek papieru \u2013 to by\u0142 symbol: nie tylko dosta\u0142a pieni\u0105dze \u2013 odzyska\u0142a kontrol\u0119. Nad swoim \u017cyciem. Nad sob\u0105. Nad w\u0142asn\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Poniedzia\u0142ek, 8:42 rano.<\/p>\n\n\n\n
Maxim pojawi\u0142 si\u0119 w drzwiach, jakby nigdy st\u0105d nie wychodzi\u0142. W jednej r\u0119ce trzyma\u0142 sfatygowan\u0105 walizk\u0119, w drugiej ciasto krzywo przewi\u0105zane wst\u0105\u017ck\u0105. Wygl\u0105da\u0142 na zdezorientowanego i \u017ca\u0142osnego: w jego oczach wirowa\u0142a dziwna mieszanina winy, nadziei i strachu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCze\u015b\u0107\u201d \u2013 wyszepta\u0142, j\u0105kaj\u0105c si\u0119 przy ka\u017cdym s\u0142owie. \u201eJa\u2026 przemy\u015bla\u0142em to. Mamo\u2026 no c\u00f3\u017c, znasz j\u0105. Zrozumia\u0142em, \u017ce rujnuje wszystko wok\u00f3\u0142 siebie. Chc\u0119 zacz\u0105\u0107 od nowa. Z tob\u0105.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Irina sta\u0142a przy lustrze w korytarzu, ko\u0144cz\u0105c poranny makija\u017c. W\u0142a\u015bnie na\u0142o\u017cy\u0142a tusz do rz\u0119s i nonszalancko zawi\u0105za\u0142a jedwabny szal na szyi. Po raz pierwszy od dawna wygl\u0105da\u0142a, jakby szykowa\u0142a si\u0119 na randk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
\u201eSp\u00f3\u017ani\u0142e\u015b si\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142a cicho, ale stanowczo, nie odwracaj\u0105c si\u0119 do niego.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo masz na my\u015bli m\u00f3wi\u0105c p\u00f3\u017ano? My\u2026\u201d Niezr\u0119cznie po\u0142o\u017cy\u0142 ciasto na pod\u0142odze. \u201eJa\u2026 ja chc\u0119, \u017ceby wszystko by\u0142o jak dawniej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz, ile razy m\u00f3wi\u0142e\u015b mi \u00bbp\u00f3\u017aniej\u00ab? \u00bbP\u00f3\u017aniej powiem mamie, potem kupimy w\u0142asne mieszkanie i wszystko jako\u015b si\u0119 u\u0142o\u017cy\u00ab. Ale nigdy mnie nie wybra\u0142e\u015b. Wybra\u0142e\u015b sw\u00f3j komfort. I aprobat\u0119 mamy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pozosta\u0142 w milczeniu, ze spuszczon\u0105 g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201eI jestem zm\u0119czona byciem obc\u0105 we w\u0142asnym domu. Zm\u0119czona ci\u0105g\u0142ym szukaniem wym\u00f3wek, znoszeniem r\u00f3\u017cnych rzeczy, \u017cyciem w oczekiwaniu na to z\u0142udne \u201ep\u00f3\u017aniej\u201d. Irina powoli skierowa\u0142a si\u0119 do drzwi, staraj\u0105c si\u0119 m\u00f3wi\u0107 jak najspokojniej. \u201eId\u0119 do notariusza. Aleksiej sprzedaje nasze stare mieszkanie. A ja zaczynam nowe \u017cycie. Sama. Bez ciebie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co z tortem?\u201d zapyta\u0142, patrz\u0105c na ni\u0105 zdezorientowany.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Zostaw to. Po\u0142\u00f3\u017c to obok swojego sumienia.<\/p>\n\n\n\n
Zdecydowanie wysz\u0142a z mieszkania, trzaskaj\u0105c za sob\u0105 drzwiami.<\/p>\n\n\n\n
Poniedzia\u0142ek, godzina 10:00. Przytulna kawiarnia niedaleko kancelarii notarialnej.<\/p>\n\n\n\n
Irina siedzia\u0142a przy oknie, delektuj\u0105c si\u0119 aromatem \u015bwie\u017co zaparzonej kawy. Przed ni\u0105 sta\u0142o paruj\u0105ce cappuccino, a na stole le\u017ca\u0142a schludna teczka z dokumentami. Aleksiej, jak zwykle, sp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119. Przy s\u0105siednim stoliku jaka\u015b para \u015bmia\u0142a si\u0119 beztrosko, a w k\u0105cie starsza kobieta grzeba\u0142a w swojej bezdennej torebce, szukaj\u0105c okular\u00f3w. Wszystko wok\u00f3\u0142 niej wydawa\u0142o si\u0119 \u017cywe. Prawdziwe. Nie \u201ejak w filmie\u201d. Po prostu znajome.<\/p>\n\n\n\n
Nagle telefon le\u017c\u0105cy na stole zawibrowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107 od Maxima: \u201eRozumiem wszystko. \u017bycz\u0119 powodzenia. Przepraszam\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ona nie odpowiedzia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWow\u201d \u2013 Alexey wpad\u0142 do kawiarni zdyszany. \u201eNigdy nie uwierzysz, co mi si\u0119 przydarzy\u0142o w drodze tutaj!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Tylko je\u015bli zosta\u0142by\u015b porwany przez kosmit\u00f3w i zmuszony do podpisania jakiego\u015b rodzaju umowy niewolniczej.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePraktycznie tak w\u0142a\u015bnie by\u0142o\u201d \u2013 za\u015bmia\u0142 si\u0119, poprawiaj\u0105c okulary. \u201eAle ostatecznie wszystko podpisa\u0142em. Pieni\u0105dze b\u0119d\u0105 na twoim koncie za dwa dni\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Irina wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki \u0142yk aromatycznej kawy. Potem kolejny. I nagle, zupe\u0142nie niespodziewanie dla siebie, wybuchn\u0119\u0142a g\u0142o\u015bnym \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo si\u0119 sta\u0142o?\u201d zapyta\u0142 zaskoczony Aleksiej, patrz\u0105c na ni\u0105 szeroko otwartymi oczami.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Oczywi\u015bcie! Bo nie jestem twoim m\u0119\u017cem. I dzi\u0119ki Bogu, nie mieszkam z tob\u0105 w tym samym mieszkaniu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ\u0142ote s\u0142owa!\u201d wykrzykn\u0119\u0142a. \u201eI dzi\u0119ki Bogu!\u201d<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u017aniej. Wieczorem. W domu.<\/p>\n\n\n\n
Sta\u0142a przy oknie, patrz\u0105c na miasto spowite delikatn\u0105 m\u017cawk\u0105. W kuchni cicho bulgota\u0142 czajnik. W pokoju panowa\u0142a domowa, spokojna atmosfera. \u017badnej pretensjonalno\u015bci. \u017badnego napi\u0119cia nerwowego. I oczywi\u015bcie \u017cadnych przypalonych sernik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jej nowe \u017cycie nie zacz\u0119\u0142o si\u0119 od og\u0142uszaj\u0105cego huku fajerwerk\u00f3w i g\u0142o\u015bnych salut\u00f3w. Nie by\u0142o porywaj\u0105cej mi\u0142o\u015bci od pierwszego wejrzenia, a u jej drzwi nie pojawi\u0142 si\u0119 \u017caden bajkowy ksi\u0105\u017c\u0119 na bia\u0142ym koniu. Ale sta\u0142o si\u0119 to, co najwa\u017cniejsze: uda\u0142o jej si\u0119 uciec.<\/p>\n\n\n\n
Z wiru nieko\u0144cz\u0105cego si\u0119 niepokoju. Z bolesnej zale\u017cno\u015bci. Z narzuconych oczekiwa\u0144 innych.<\/p>\n\n\n\n
Do Twojego d\u0142ugo oczekiwanego \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
Gdzie cisza nie jest ju\u017c z\u0142owieszczym zagro\u017ceniem.<\/p>\n\n\n\n
A d\u0142ugo oczekiwana wolno\u015b\u0107 wcale nie jest ponur\u0105 samotno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
I w tej ciszy by\u0142o wszystko.<\/p>\n\n\n\n
Absolutnie wszystko, czego teraz potrzebowa\u0142a do ca\u0142kowitego i bezwarunkowego szcz\u0119\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
Koniec.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201ePowiedz mi szczerze, czy jestem utrapieniem?\u201d Irina zatrzasn\u0119\u0142a drzwiczki szafki tak mocno, \u017ce porcelana w \u015brodku zadr\u017ca\u0142a z przera\u017cenia. \u201eA mo\u017ce powinnam si\u0119 \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":17028,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-17027","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17027","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17027"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17029,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17027\/revisions\/17029"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/17028"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=17027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=17027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}