Veronica powoli odstawi\u0142a fili\u017cank\u0119 z zimn\u0105 kaw\u0105. Jej palce, obwieszone pier\u015bcionkami \u2013 prezentami od m\u0119\u017ca z okazji dwudziestu lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 lekko dr\u017ca\u0142y. Ogromne, panoramiczne okno restauracji Bellagio oferowa\u0142o widok na wieczorne miasto, ale nie zwraca\u0142a uwagi na migocz\u0105ce \u015bwiat\u0142a ani krz\u0105taj\u0105cych si\u0119 kelner\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y jej \u015bwiat skupia\u0142 si\u0119 wok\u00f3\u0142 jednego sto\u0142u na przeciwleg\u0142ym ko\u0144cu pokoju.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo za zbieg okoliczno\u015bci!\u201d wyszepta\u0142a, patrz\u0105c, jak Igor delikatnie g\u0142aszcze d\u0142o\u0144 m\u0142odej brunetki. \u201eCo za niesamowity zbieg okoliczno\u015bci\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n
Ile razy prosi\u0142a m\u0119\u017ca, \u017ceby zabra\u0142 j\u0105 do tej konkretnej restauracji? Dziesi\u0119\u0107? Dwadzie\u015bcia? \u201eKochanie, jestem zm\u0119czona\u201d, \u201eKochanie, zr\u00f3bmy to innym razem\u201d, \u201eVera, mam wa\u017cne spotkanie\u201d \u2013 wym\u00f3wki mno\u017cy\u0142y si\u0119 z roku na rok, a\u017c w ko\u0144cu przesta\u0142a prosi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
A teraz widzi, jak si\u0119 odpr\u0119\u017ca, odchyla na krze\u015ble, jak szczerze si\u0119 \u015bmieje \u2013 jakby odm\u0142odnia\u0142 o pi\u0119tna\u015bcie lat.<\/p>\n\n\n\n
Kelner podszed\u0142 do jej stolika:<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Czy \u017cyczysz sobie czego\u015b jeszcze?<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 Weronika podnios\u0142a wzrok, w kt\u00f3rym b\u0142yszcza\u0142o co\u015b na kszta\u0142t rozbawienia. \u201eProsz\u0119 przynie\u015b\u0107 rachunek za tamten stolik. Chc\u0119 da\u0107 ci prezent\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam?<\/p>\n\n\n\n
– Ten facet w bordowej kurtce to m\u00f3j m\u0105\u017c. I chc\u0119 zap\u0142aci\u0107 za ich kolacj\u0119. Tylko prosz\u0119, nie m\u00f3w mi, kto to zrobi\u0142.<\/p>\n\n\n\n
M\u0142ody m\u0119\u017cczyzna spojrza\u0142 na dziwnego klienta ze zdziwieniem, ale skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. Weronika wyj\u0119\u0142a kart\u0119 kredytow\u0105 \u2013 t\u0119 sam\u0105, kt\u00f3r\u0105 Igor da\u0142 jej na ostatnie urodziny. \u201eWydaj na siebie, kochanie\u201d \u2013 powiedzia\u0142 wtedy. C\u00f3\u017c, technicznie rzecz bior\u0105c, w\u0142a\u015bnie to robi\u0142a \u2013 wydawa\u0142a na siebie. Na swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Zap\u0142aciwszy, wsta\u0142a i mijaj\u0105c stolik m\u0119\u017ca, zwolni\u0142a na chwil\u0119 kroku. Igor by\u0142 tak poch\u0142oni\u0119ty swoj\u0105 towarzyszk\u0105, \u017ce nawet nie zauwa\u017cy\u0142 znajomej sylwetki. A mo\u017ce po prostu nie chcia\u0142 jej zauwa\u017cy\u0107? Weronika zachichota\u0142a: ile razy by\u0142a \u015blepa, bo nie chcia\u0142a widzie\u0107 tego, co oczywiste?<\/p>\n\n\n\n
Wychodz\u0105c na zewn\u0105trz, wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech ch\u0142odnego wieczornego powietrza. W g\u0142owie kr\u0105\u017cy\u0142a jej jedna my\u015bl: \u201eNo c\u00f3\u017c, Igor, wybra\u0142e\u015b. Teraz moja kolej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Po powrocie do domu Weronika najpierw zdj\u0119\u0142a buty i posz\u0142a do biura.<\/p>\n\n\n\n
O dziwo, moje r\u0119ce ju\u017c si\u0119 nie trz\u0119s\u0142y. Wewn\u0105trz panowa\u0142 zaskakuj\u0105cy spok\u00f3j, jakby gor\u0105czka w ko\u0144cu opad\u0142a po d\u0142ugiej chorobie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWi\u0119c od czego zaczynamy?\u201d zapyta\u0142a swoje odbicie w lustrze.<\/p>\n\n\n\n
Otwieraj\u0105c laptopa, Veronica metodycznie stworzy\u0142a nowy folder o nazwie \u201eNowe \u017bycie\u201d. Co\u015b jej m\u00f3wi\u0142o, \u017ce najbli\u017csze tygodnie b\u0119d\u0105 pe\u0142ne wydarze\u0144. Wyj\u0119\u0142a z szafy stare pude\u0142ko z dokumentami \u2013 to samo, kt\u00f3rego Igor nawet nie raczy\u0142 otworzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\u201eW ko\u0144cu dobrze jest by\u0107 pedantycznym\u201d \u2013 mrukn\u0119\u0142a, przegl\u0105daj\u0105c papiery.<\/p>\n\n\n\n
Dokumenty domu znajdowa\u0142y si\u0119 dok\u0142adnie tam, gdzie zostawi\u0142a je pi\u0119\u0107 lat temu. Dom… Jej ma\u0142a forteca, kupiona za pieni\u0105dze ze sprzeda\u017cy mieszkania babci. Igor dopiero zaczyna\u0142 wtedy sw\u00f3j biznes i ci\u0105gle powtarza\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Weroniko, rozumiesz, \u017ce teraz wszystkie fundusze s\u0105 potrzebne na rozw\u00f3j biznesu. Wtedy wyp\u0142ac\u0119 ci wszystko.<\/p>\n\n\n\n
Ona rozumia\u0142a. Ona zawsze wszystko rozumia\u0142a. Dlatego zarejestrowa\u0142a dom na swoje nazwisko – na wszelki wypadek. Igor nawet nie zapyta\u0142 o szczeg\u00f3\u0142y transakcji, ca\u0142kowicie powierzaj\u0105c jej \u201et\u0119 papierkow\u0105 robot\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnym punktem by\u0142y konta bankowe. Veronica otworzy\u0142a bankowo\u015b\u0107 internetow\u0105 i metodycznie zacz\u0119\u0142a sprawdza\u0107 przep\u0142ywy \u015brodk\u00f3w. Dzi\u0119ki nawykowi \u015bledzenia wszystkich finans\u00f3w wiedzia\u0142a dok\u0142adnie, jakie kwoty nale\u017c\u0105 do niej osobi\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
Telefon zawibrowa\u0142 \u2013 wiadomo\u015b\u0107 od Igora:<\/p>\n\n\n\n
– Mam op\u00f3\u017anienie z powodu wa\u017cnego spotkania. Nie czekaj na kolacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Weronika si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a:<\/p>\n\n\n\n
– Wa\u017cne spotkanie… Tak, kochanie, widzia\u0142am, jak to by\u0142o wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n
Otworzy\u0142a kontakty i znalaz\u0142a numer Michai\u0142a Stiepanowicza, prawnika ich rodziny. A dok\u0142adniej, teraz jej osobistego prawnika.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Dobry wiecz\u00f3r, Michai\u0142 Stiepanowicz. Przepraszam za p\u00f3\u017any telefon, ale potrzebuj\u0119 konsultacji. Czy jutro o dziesi\u0105tej b\u0119dzie Panu odpowiada\u0107? \u015awietnie. I jeszcze jedno\u2026 Spotkajmy si\u0119 nie w biurze, a w kawiarni Lastochka. Tak, dobrze Panu powiedzia\u0142em \u2013 to delikatna sprawa.<\/p>\n\n\n\n
Po sko\u0144czonej rozmowie Weronika przeci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 i podesz\u0142a do okna. W ciemno\u015bciach migota\u0142y \u015bwiat\u0142a miasta \u2013 tak samo jak w restauracji. Ale teraz wydawa\u0142y si\u0119 jej nie romantyczne, a zapowiadaj\u0105ce zmiany. Du\u017ce zmiany.<\/p>\n\n\n\n
Poranek rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 zapachem \u015bwie\u017co zaparzonej kawy. Igor, kt\u00f3ry wr\u00f3ci\u0142 po p\u00f3\u0142nocy, wci\u0105\u017c spa\u0142, a Weronika ju\u017c siedzia\u0142a w kuchni, przegl\u0105daj\u0105c swoje notatki.<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy od dwudziestu lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa spodoba\u0142 si\u0119 jej zwyczaj zapisywania ka\u017cdego ma\u0142ego szczeg\u00f3\u0142u.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDzie\u0144 dobry, kochanie\u201d \u2013 powiedzia\u0142a, s\u0142ysz\u0105c kroki m\u0119\u017ca. \u201eJak posz\u0142o wczorajsze spotkanie?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Igor na sekund\u0119 zamar\u0142, ale szybko si\u0119 otrz\u0105sn\u0105\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Produktywne. Om\u00f3wili\u015bmy nowy kontrakt.<\/p>\n\n\n\n
– Tak? A jak si\u0119 nazywa ten… kontrakt? – Weronika podnios\u0142a wzrok znad fili\u017canki, uwa\u017cnie obserwuj\u0105c reakcj\u0119 m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo masz na my\u015bli?\u201d Jego g\u0142os brzmia\u0142 niemal naturalnie, ale jego prawa brew lekko drgn\u0119\u0142a \u2013 pewny znak podekscytowania.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nic specjalnego. Po prostu ciekawi mnie, jak si\u0119 masz \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 i wsta\u0142a od sto\u0142u. \u2013 Musz\u0119 i\u015b\u0107, mam spotkanie.<\/p>\n\n\n\n
– Spotkanie? Z kim? – Teraz w jego g\u0142osie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o nut\u0119 zaniepokojenia.<\/p>\n\n\n\n
\u201eZ przysz\u0142o\u015bci\u0105\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142a tajemniczo Weronika i opu\u015bci\u0142a kuchni\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Kawiarnia Lastochka przywita\u0142a j\u0105 przytulnym p\u00f3\u0142mrokiem i zapachem \u015bwie\u017co wypiekanych produkt\u00f3w. Michai\u0142 Stepanowicz ju\u017c czeka\u0142 przy stoliku w najdalszym k\u0105cie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWeroniko Aleksandrowno, musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce tw\u00f3j telefon mnie zaskoczy\u0142\u201d \u2013 zacz\u0105\u0142 prawnik, gdy sk\u0142adali zam\u00f3wienie.<\/p>\n\n\n\n
– Ja sama ostatnio wiele rzeczy mnie zaskoczy\u0142o – wyj\u0119\u0142a teczk\u0119 z dokumentami. – Powiedz mi, Micha\u0142 Stiepanowiczu, jak szybko mo\u017cna sformalizowa\u0107 rozw\u00f3d, je\u015bli jedna ze stron jest w\u0142a\u015bcicielem wi\u0119kszo\u015bci maj\u0105tku nabytego wsp\u00f3lnie?<\/p>\n\n\n\n
Prawnik zakrztusi\u0142 si\u0119 kaw\u0105:<\/p>\n\n\n\n
– Przepraszam… co?<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, \u017ce dom jest zarejestrowany na moje nazwisko, prawda? A wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w na kontach to moje osobiste oszcz\u0119dno\u015bci. Chc\u0119 zna\u0107 swoje prawa.<\/p>\n\n\n\n
Przez kolejne dwie godziny metodycznie przegl\u0105dali ka\u017cdy dokument, ka\u017cdy wyci\u0105g z konta. Michai\u0142 Stiepanowicz by\u0142 coraz bardziej zaskoczony przezorno\u015bci\u0105 swojego klienta.<\/p>\n\n\n\n
\u201eWiesz\u201d \u2013 powiedzia\u0142 pod koniec spotkania \u2013 \u201epierwszy raz widz\u0119 kobiet\u0119 tak przygotowan\u0105. Zwykle w takich sytuacjach wszyscy dzia\u0142aj\u0105 pod wp\u0142ywem emocji\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eI nie chc\u0119 dzia\u0142a\u0107 pod wp\u0142ywem emocji\u201d \u2013 Veronica ostro\u017cnie od\u0142o\u017cy\u0142a papiery z powrotem do teczki. \u201eChc\u0119 da\u0107 wyj\u0105tkowy prezent\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsz\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3r\u0105 zrobi\u0142a po wyj\u015bciu z kawiarni, by\u0142o udanie si\u0119 do banku. Nadszed\u0142 czas, aby wdro\u017cy\u0107 plan w \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Weronika sp\u0119dzi\u0142a w banku prawie trzy godziny. M\u0142ody mened\u017cer spojrza\u0142 na ni\u0105 z nieskrywanym podziwem \u2013 rzadko kt\u00f3ry klient wiedzia\u0142 tak jasno, czego chce.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNo wi\u0119c sprawa wygl\u0105da tak\u201d \u2013 podsumowa\u0142a \u2013 \u201ezamkniemy g\u0142\u00f3wne konto, przelejemy \u015brodki na nowe, zarejestrowane tylko na moje nazwisko. Zablokujemy karty\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eA co z twoim m\u0119\u017cem?\u201d \u2013 zapyta\u0142 ostro\u017cnie menad\u017cer.<\/p>\n\n\n\n
– Zatrzyma swoj\u0105 kart\u0119 pensyjn\u0105. My\u015bl\u0119, \u017ce trzydzie\u015bci tysi\u0119cy miesi\u0119cznie wystarczy na… wa\u017cne spotkania.<\/p>\n\n\n\n
Wychodz\u0105c z banku, Veronica poczu\u0142a lekkie zawroty g\u0142owy \u2013 nie ze strachu, ale z poczucia wolno\u015bci. Telefon zn\u00f3w zawibrowa\u0142 \u2013 tym razem dzwoni\u0142 ich wsp\u00f3lny ksi\u0119gowy.<\/p>\n\n\n\n
– Weroniko Aleksandrowna, oto oferta… Otrzymali\u015bmy ofert\u0119 kupna twoich akcji sp\u00f3\u0142ki. Cena jest wi\u0119cej ni\u017c atrakcyjna.<\/p>\n\n\n\n
– \u015awietnie, Anno Sergeyevno. Przygotuj dokumenty. I… nie informujmy na razie Igora Paw\u0142owicza. Mam dla niego niespodziank\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnym punktem na li\u015bcie by\u0142o biuro informacji turystycznej. Weronika pchn\u0119\u0142a szklane drzwi i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do konsultanta:<\/p>\n\n\n\n
– Cze\u015b\u0107. Potrzebuj\u0119 wycieczki do W\u0142och. Dolina Toskanii, dwa tygodnie, najpi\u0119kniejsze miejsca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDla dw\u00f3ch?\u201d \u2013 jak zwykle zapyta\u0142a dziewczyna.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie\u201d \u2013 Veronica pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u201eTylko dla mnie. I im szybciej, tym lepiej\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorem, gdy wr\u00f3ci\u0142a do domu, zasta\u0142a Igora w stanie niezwyk\u0142ego pobudzenia.<\/p>\n\n\n\n
– Weroniko, czy wiesz dlaczego nasze wsp\u00f3lne karty s\u0105 zablokowane?<\/p>\n\n\n\n
– Naprawd\u0119? – Uda\u0142a zdziwienie. – Pewnie jaki\u015b b\u0142\u0105d w systemie. Jutro to rozgryziemy.<\/p>\n\n\n\n
\u201eAle musia\u0142em zap\u0142aci\u0107\u2026\u201d \u2013 urwa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
– Za co mam zap\u0142aci\u0107, kochanie? – Jej g\u0142os nabra\u0142 miodowego tonu. – Mo\u017ce kolacja w restauracji? A tak przy okazji, jak ci si\u0119 podoba Bellagio? Podobno kuchnia tam jest znakomita.<\/p>\n\n\n\n
Igor zblad\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Ty… ty tam by\u0142e\u015b?<\/p>\n\n\n\n
\u201eOch, nie martw si\u0119\u201d \u2013 Veronica poklepa\u0142a go po ramieniu. \u201eZap\u0142aci\u0142am nawet tw\u00f3j rachunek. Potraktuj to\u2026 jako zaliczk\u0119 na przysz\u0142y prezent\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Dzie\u0144 ich dwudziestej rocznicy \u015blubu by\u0142 zaskakuj\u0105co s\u0142oneczny.<\/p>\n\n\n\n
Weronika wsta\u0142a wcze\u015bnie, w\u0142o\u017cy\u0142a swoj\u0105 ulubion\u0105 czarn\u0105 sukienk\u0119 i starannie u\u0142o\u017cy\u0142a w\u0142osy. Na kuchennym stole czeka\u0142o ju\u017c \u015bniadanie i pi\u0119knie zapakowany folder ze z\u0142ot\u0105 kokard\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Igor zszed\u0142 na d\u00f3\u0142 trzymaj\u0105c w r\u0119kach bukiet r\u00f3\u017c:<\/p>\n\n\n\n
– Wszystkiego najlepszego z okazji rocznicy, kochanie! Zarezerwowa\u0142em stolik w\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Do Bellagio? – przerwa\u0142a mu Weronika. – Nie ma potrzeby. Mam dla ciebie specjalny prezent.<\/p>\n\n\n\n
Poda\u0142a mu teczk\u0119:<\/p>\n\n\n\n
– Otw\u00f3rz. Jestem pewien, \u017ce ci si\u0119 spodoba.<\/p>\n\n\n\n
Igor odwi\u0105za\u0142 kokard\u0119 i zacz\u0105\u0142 wyjmowa\u0107 dokumenty. Z ka\u017cdym nowym papierem jego twarz stawa\u0142a si\u0119 coraz bledsza.<\/p>\n\n\n\n
\u201eCo to jest?\u201d Jego g\u0142os dr\u017ca\u0142 z w\u015bciek\u0142o\u015bci. \u201eOszala\u0142e\u015b?\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, kochanie. Po raz pierwszy od dwudziestu lat my\u015bl\u0119 zupe\u0142nie rozs\u0105dnie\u201d \u2013 Veronica spokojnie popija\u0142a kaw\u0119. \u201ePapiery rozwodowe, dow\u00f3d w\u0142asno\u015bci domu i\u2026 ach, tak, rachunek z restauracji. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce by\u0142oby sprawiedliwie, gdybym zap\u0142aci\u0142a za nasz\u0105 ostatni\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 kolacj\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mo\u017cesz tego zrobi\u0107! – Igor podskoczy\u0142, przewracaj\u0105c krzes\u0142o. – To moja sprawa! M\u00f3j dom!<\/p>\n\n\n\n
– Twoje? – Unios\u0142a brwi. – Sprawd\u017a dokumenty dok\u0142adniej. I tak, ju\u017c sprzeda\u0142am sw\u00f3j udzia\u0142 w sp\u00f3\u0142ce. Bardzo zyskownie, nawiasem m\u00f3wi\u0105c.<\/p>\n\n\n\n
– Ty… ty si\u0119 na mnie m\u015bcisz! – Z\u0142apa\u0142 si\u0119 za g\u0142ow\u0119. – Przez jaki\u015b niewinny flirt…<\/p>\n\n\n\n
– Nie, kochanie. Daj\u0119 ci prezent – daj\u0119 ci wolno\u015b\u0107. Teraz mo\u017cesz oficjalnie by\u0107 z Natali\u0105. A tak przy okazji, powiedz jej, \u017ce kolczyki bardzo jej pasuj\u0105. Pami\u0119tam, \u017ce sama je wybiera\u0142am na ostatnie Bo\u017ce Narodzenie.<\/p>\n\n\n\n
Weronika wsta\u0142a od sto\u0142u i wzi\u0119\u0142a przygotowan\u0105 wcze\u015bniej walizk\u0119:<\/p>\n\n\n\n
– Zawsze m\u00f3wi\u0142e\u015b, \u017ce kobiety s\u0105 zbyt emocjonalne. C\u00f3\u017c, postanowi\u0142em nie robi\u0107 sceny. Po prostu dzi\u0119kuj\u0119 ci za otwarcie mi oczu.<\/p>\n\n\n\n
\u201eDok\u0105d idziesz?\u201d zapyta\u0142 zdezorientowany Igor.<\/p>\n\n\n\n
– Do Toskanii. Pami\u0119tasz, marzy\u0142em, \u017ceby tam pojecha\u0107? Teraz mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na t\u0119 ma\u0142\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Przy drzwiach wej\u015bciowych odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119:<\/p>\n\n\n\n
– Wiesz, co jest najbardziej niesamowite? Jestem ci naprawd\u0119 wdzi\u0119czny. Gdyby nie twoje… spotkanie, nigdy nie zdecydowa\u0142bym si\u0119 zmieni\u0107 swojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Taks\u00f3wka ju\u017c czeka\u0142a pod domem. Wsiadaj\u0105c do samochodu, Weronika spojrza\u0142a na rezydencj\u0119, w kt\u00f3rej mieszka\u0142a przez tyle lat. Dziwne, \u017ce nie czu\u0142a ani smutku, ani \u017calu. Tylko lekko\u015b\u0107 i oczekiwanie na nowe \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
\u201eNa lotnisko?\u201d zapyta\u0142 kierowca.<\/p>\n\n\n\n
\u201eTak\u201d \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Veronica. \u201eDo nowego \u017cycia\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Samolot wystartowa\u0142 zgodnie z planem. Patrz\u0105c przez okno na kurcz\u0105ce si\u0119 miasto, wyj\u0119\u0142a telefon i otworzy\u0142a wiadomo\u015b\u0107 od Igora: \u201eMo\u017cemy om\u00f3wi\u0107 wszystko! Wr\u00f3\u0107!\u201d<\/p>\n\n\n\n
\u201eNie, kochanie\u201d \u2013 wyszepta\u0142a, usuwaj\u0105c wiadomo\u015b\u0107. \u201eMoje \u017cycie jest teraz moje. I to jest najlepszy prezent, jaki mog\u0142am sobie da\u0107\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Veronica powoli odstawi\u0142a fili\u017cank\u0119 z zimn\u0105 kaw\u0105. Jej palce, obwieszone pier\u015bcionkami \u2013 prezentami od m\u0119\u017ca z okazji dwudziestu lat ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 lekko dr\u017ca\u0142y. \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":7125,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-7124","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7124","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7124"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7124\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7126,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7124\/revisions\/7126"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7125"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7124"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7124"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/strefa24.biz.ua\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7124"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}