Lina ostrożnie odsunęła farsz i odsłoniła kilka gęsto upakowanych paczek. Były starannie złożone i zapakowane w identyczne niebieskie worki, czyste i solidne, jakby przygotowane wcześniej.

Torby leżały płasko, pomiędzy warstwami wypełnienia, więc materac wyglądał normalnie z zewnątrz i nie wzbudzał podejrzeń.

Wyjęła je po kolei i położyła na podłodze. W każdym z nich znajdowały się pieniądze. Stare banknoty były starannie złożone, związane gumkami, bez chaosu i pośpiechu. Było jasne, że nie zostały zebrane wszystkie naraz i celowo ukryte.

Lina powoli osunęła się na podłogę i rozejrzała się dookoła, jakby nie mogła uwierzyć, że to się jej przydarzyło.

Podczas gdy krewni kłócili się o dom, cenę ziemi i opłacalność jego sprzedaży, najcenniejsza rzecz przez cały ten czas leżała na strychu, w starym materacu, którego nikt nawet nie chciał dotknąć.

Teraz stało się jasne, dlaczego babcia zachowała go do samego końca i nigdy nie pozwoliła nikomu go wyrzucić. I dlaczego to ona go odziedziczyła. Materac wyglądał jak grat, ale w środku znajdował się ukryty schowek na czarną godzinę.