Jeśli zmarły nie pozostawił ani dzieci, ani małżonka, spadek przechodzi na rodziców i rodzeństwo, z określonym podziałem.

W niektórych przypadkach udział mogą również otrzymać siostrzeńcy i siostrzenice, natomiast dziadkowie i wujkowie rzadko są uwzględniani.

Jeśli zmarły nie pozostawił potomków, prawo do dziedziczenia przysługuje jego rodzicom i rodzeństwu. Rodzice są jednak traktowani korzystniej: wspólnie otrzymują taką samą część spadku, jak całe rodzeństwo razem wzięte, niezależnie od ich liczebności.

Siostrzeńcy i siostrzenice zmarłego, podobnie jak wnuki, mogą skorzystać z zasady „reprezentacji” i w ten sposób otrzymać część spadku.

Rodzice: muszą dzielić się majątkiem spadkowym z rodzeństwem zmarłego
Rodzice odziedziczą cały majątek po zmarłym dziecku, jeśli nie ma ono zstępnych (dzieci, wnuków itp.), współmałżonka ani rodzeństwa, a także, oczywiście, jeśli nie rozporządziło swoim majątkiem za życia, poprzez darowizny lub testament, na rzecz innych osób. Jeśli żyje współmałżonek , połowa spadku automatycznie przypada mu, a rodzice otrzymują drugą połowę. Taki sam podział majątku obowiązuje, jeśli nie ma współmałżonka, ale jest rodzeństwo: jedna czwarta majątku przypada każdemu z rodziców, a pozostała część jest dzielona po równo między rodzeństwo.

Przypadek szczególny: nie ma rodzeństwa, które przeżyło, a żyje tylko jedno z rodziców. Rodzic ten dziedziczy wówczas tylko połowę spadku, a druga połowa przypada dziadkom z drugiej gałęzi rodziny (ze strony matki, jeśli ojciec żyje, i odwrotnie). Jest to system podziału spadku , nazwany tak, ponieważ dzieli spadek na dwie równe części.

Uwaga: w przypadku nieobecności dziadków, wszystko dziedziczy pozostały rodzic.

Rodzeństwo: jeżeli nie ma żyjących krewnych, cały spadek dziedziczą oni.
Spadek przechodzi na nich w całości, jeśli żadne z rodziców nie żyje. Jako spadkobiercy uprzywilejowani, rodzeństwo, podobnie jak rodzice, ma prawo do udziału w spadku, ale tylko wtedy, gdy zmarły nie uczynił żadnych przeciwnych postanowień i nie pozostawił po sobie małżonka ani zstępnych. Możliwe są trzy scenariusze. Zmarły ma oboje rodziców i rodzeństwo: ojciec i matka dzielą się po połowie spadku, po jednej czwartej, a rodzeństwo otrzymuje drugą połowę.

Jeśli żyje tylko jedno z rodziców, dziedziczy ono jedną czwartą majątku, a rodzeństwo pozostałe trzy czwarte. Jeśli żadne z rodziców nie żyje, cały majątek dzielony jest po równo między rodzeństwo (nawet jeśli są dziadkowie).

W chwili śmierci Fryderyka jego ojciec André i siostra Claire wciąż żyli, w przeciwieństwie do dwóch braci, Paula i Didiera, oraz matki Madeleine. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tej sytuacji ojciec André odziedziczył jedną czwartą majątku, a pozostałe trzy czwarte podzielono po równo między żyjących braci i siostry lub ich przedstawicieli ustawowych. W rezultacie jedna czwarta majątku Fryderyka miała zostać podzielona po równo między jego bratanków Pierre’a i Sandrine (reprezentujących zmarłego ojca Paula), jedna czwarta przypadła jego siostrze Claire (jego córka Marie nie miała prawa do niczego), a jedna czwarta jego siostrzenicy Caroline, reprezentującej ojca Didiera.

Siostrzeńcy i siostrzenice: zasada „reprezentacji” pozwala im dziedziczyć po zmarłym rodzicu
Logicznie rzecz biorąc, siostrzeńcy i siostrzenice nie mają prawa do dziedziczenia, dopóki żyją ich matka lub ojciec, którzy normalnie dziedziczyliby po zmarłym jako brat lub siostra. Jeśli jednak ten rodzic również nie żyje, nic nie stoi na przeszkodzie, aby ci siostrzeńcy lub siostrzenice dziedziczyli, zgodnie z zasadą „reprezentacji”.

Prawo rzeczywiście uznaje to za słuszne: dlaczego te osoby, już opłakujące stratę rodzica, miałyby być dodatkowo pozbawione spadku po dziadkach? Rozważmy przykład omówiony powyżej: Pierre, Sandrine i Caroline, siostrzeniec i siostrzenice zmarłego, otrzymają swoją część spadku. Pierwsi dwoje, brat i siostra, podzielą się nim po równo, a Caroline, jedynaczka, otrzyma cały spadek.