Późnym popołudniem, gdy większość pracowników opuściła już biuro, na korytarzach wciąż słychać było lekki szelest mioteł i ciche kroki.

W ogromnym szklanym budynku pozostała kobieta i mała dziewczynka. Dziewczynka pilnie wycierała kurz z parapetów, trzymając w małej rączce ściereczkę.

Jej oczy błyszczały ciepłem – pomagała matce najlepiej jak potrafiła.